Sabado ng Ika-dalawampu't siyam na Linggo sa Karaniwang Panahon

Madalas nating isipin na ang paglago ay isang bagay na nakikita lamang sa taas ng ating tangkad o sa dami ng ating mga natutunan sa paaralan. Ngunit sa ating pagbasa ngayon mula kay San Pablo, may isang mas malalim na paanyaya: ang lumago sa bawat paraan patungo sa kanya na siyang ulo, si Kristo. Isang paglago na hindi sinusukat ng mga grado o ng mga nakamit na karangalan, kundi ng lalim ng ating pag-ibig at katatagan ng ating pagkakaugnay sa Katawan ng Panginoon.

Isipin ninyo ang isang batang lalaki na ang bawat hakbang ay tila isang pag-akyat sa isang mataas na bundok. Benjamin Vo. Si Ben ay hindi lamang isang matalinong bata na nagbabasa ng mga komplikadong konsepto sa teknolohiya o nag-aaral ng math na higit sa kanyang antas. Si Ben ay isang batang may pusong laging nakabukas sa iba. Naaalala ninyo ang kanyang hilig sa pagmamasid sa mga eroplano—ang kanyang 'airport spotting' kasama ang kanyang ama? Ang bawat pagtingin niya sa mga Boeing 737 na humahawi sa ulap ay hindi lamang paghanga sa makina. Iyon ay pagpapakita ng isang kaluluwang nagnanais na lumipad, isang batang hindi nakakulong sa lupa, kundi laging nakatingin sa kung ano ang mas malawak, mas mataas, at mas malaya. Isipin ninyo ang imahe ni Ben, nakatayo sa tabi ng kanyang ama, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tuwa habang pinagmamasdan ang paglipad ng mga higanteng bakal sa langit. Iyon ang larawan ng isang batang kampante sa kanyang pagiging siya, isang batang masaya sa kanyang pagiging anak ng Diyos.

Ngunit, Alan at Thao, alam ko na sa mga sandaling ito, ang langit ay tila malayo at ang bigat ng apat na buwan ay tila hindi nababawasan. May mga araw na ang pighati ay parang isang fog na bumabalot sa inyong tahanan. Baka may mga gabing ang inyong isipan ay bumabalik sa mga nakaraang buwan, nagtatanong kung may nakaligtaan ba kayo, kung may mas magagawa pa ba, o kung bakit ang isang batang kasing-galing at kasing-ganda ni Ben ay kailangang dumaan sa gayong matinding hirap. Hayaan ninyong sabihin ko ito nang malinaw, nang may buong awtoridad ng awa ng Diyos: Absolbado kayo. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi parusa. Ang pagkawala ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkukulang ninyo. Ang Diyos ay hindi naghahanap ng kasalanan sa inyong tapat na pag-aaruga; Siya ay naghahanap ng mga taong handang magpahinga sa Kanyang yakap. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili sa mga bagay na higit pa sa abot ng kamay ng sinumang tao. Kayo ay nagmahal nang buong-puso, at ang pagmamahal na iyon ay hindi kailanman nawalan ng bisa. Ang inyong pag-aaruga ay hindi 'in vain.'

Sa ating Ebanghelyo, may isang tagpo na tila malupit sa unang tingin: ang pagbagsak ng tore sa Siloam at ang trahedya ng mga Galileano. Tinanong si Hesus kung ang mga biktima ba ay mas makasalanan kaysa sa iba. At ang sagot ni Hesus ay isang matinding 'Hindi!' Ang sakit at ang pagkawala ay hindi laging resulta ng kasalanan. Minsan, ang mga trahedya ay bahagi ng misteryo ng buhay na hindi natin lubos na maunawaan. Ang paanyaya ni Hesus ay hindi ang maghanap ng sisi, kundi ang magbunga. 'Sir, leave it for this year also,' sabi ng hardinero sa parabula ng puno ng igos. Ang Diyos ay ang matiyagang hardinero na patuloy na nagbubungkal ng lupa sa ating paligid, hindi upang parusahan tayo, kundi upang bigyan tayo ng pagkakataong magbunga sa gitna ng ating pagdadalamhati.

Ang pagbubunga na ito, Alan at Thao, ay ang inyong pagpapatuloy. Ang pagpapatuloy para sa inyong sarili at para kay Ryan. Ryan, anak, narito ang iyong kuya. Ang bawat laro ninyo sa likod ng sasakyan, ang bawat tawanan ninyo sa mga bakasyon, ang mga iyon ay hindi nabura. Si Ben ay nanatili sa iyong ngiti, sa iyong paglaki. Huwag kang matakot na mabuhay nang buong tapang, dahil may isang kapatid na nagmamatyag sa iyo mula sa itaas, masaya sa bawat hakbang na iyong ginagawa. Ang inyong pamilya ay isang puno na bagaman dumaan sa malakas na bagyo, ay patuloy na pinapakain ng biyaya ng Diyos upang magbigay ng lilim sa iba.

Naaalala ninyo ang kanyang hangaring ibigay ang kanyang buong piggy bank para sa kanyang Uncle William? Hindi niya kailangang gawin iyon. Hindi niya kailangang ibigay ang lahat ng kanyang ipon. Ngunit ang kanyang puso ay nag-uumapaw sa pag-ibig. Iyon ang tunay na 'tatak' ng pagiging kasapi sa sambahayan ng Diyos: ang pag-aalay. Si Ben ay hindi isang batang 'nakatago'; siya ay isang ilaw na nagbigay ng init sa inyong pamilya. Ang kanyang pagiging 'photocopy' ng kanyang ama, ang kanyang pagiging henyo sa matematika, ang kanyang pagiging mapagmahal na kapatid—lahat ng ito ay mga prutas ng Espiritu.

Sa inyong pag-uwi, nais kong mag-iwan ng isang imahe para sa inyo: ang imahe ng isang puno na patuloy na nagbubunga sa kabila ng tuyot na panahon. Ang balon sa Cà Mau na ipinangalan kay Ben ay hindi lamang isang proyekto; ito ay isang buhay na patotoo. Ang tubig na nagbibigay-buhay sa mga taong nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na patuloy na dumadaloy. Ang inyong pagmamahal ay hindi natuyo; ito ay naging isang bukal na patuloy na nagbibigay ng buhay sa iba. Sa bawat patak ng tubig na iyon, si Ben ay nagpapatuloy sa paglilingkod. Ang inyong pagdadalamhati, bagaman mabigat, ay hindi isang pagbagsak; ito ay isang paglakad sa ilalim ng paggabay ng Diyos.

Sa susunod na makakita kayo ng eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo. Ang inyong buhay, Alan at Thao, ay hindi 'walang kabuluhan.' Ito ay isang mahalagang bahagi ng plano ng Diyos. Ang inyong pagmamahal ay nagbunga ng isang anghel na ngayon ay nasa piling ng ating Manlilikha. Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na manalangin ay ang Siyang magdadala sa inyo sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga buhay, gaya ng tubig na nagbibigay-buhay sa tuyong lupa. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.