Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Ang biyaya at kapayapaan mula sa Diyos na ating Ama at sa Panginoong Hesukristo ay sumainyong lahat.
Panginoon, kaawaan mo kami. Kristo, kaawaan mo kami. Panginoon, kaawaan mo kami.
Madalas nating isipin na ang buhay ay isang mahabang listahan ng mga gawain—mga proyektong dapat tapusin, mga pangarap na dapat abutin, at mga responsibilidad na dapat gampanan. Sa ating Ebanghelyo ngayon, ikinuwento ni Hesus ang tungkol sa isang panginoon na nagkatiwala ng kanyang mga ari-arian sa kanyang mga lingkod. Binigyan niya ang isa ng lima, ang isa ng dalawa, at ang isa ng isa, 'ayon sa kakayahan ng bawat isa.' Pagkatapos, siya ay naglakbay. Ang mga lingkod ay naiwan na may dalang tiwala, may dalang pananagutan, at may dalang pagkakataon.
Isipin ninyo ang isang batang lalaki na ang isipan ay parang isang masalimuot na circuit board, laging naghahanap ng lohika, laging naghahanap ng paraan upang makalikha ng bago. Si Benjamin Vo ay hindi lamang basta isang matalinong bata; siya ay isang arkitekto ng mga ideya. Naaalala ninyo ang kanyang GitHub repo? Ang mga laro, ang mga application, ang mga linya ng code na kanyang binuo nang may matinding dedikasyon? Hindi lamang ito mga teknikal na kasanayan. Ito ay pagpapakita ng isang batang ang puso ay laging 'naglilipad'—laging nakatingin sa kung ano ang susunod na maaabot, laging nag-iisip kung paano makakapagbigay ng ligaya sa iba sa pamamagitan ng kanyang mga gawa.
Ang kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines' ay isa sa mga pinakamagandang alaala na inyong ibinahagi. Ang kanyang paggiggle, ang kanyang mga ngiti kapag pinag-uusapan ang mga eroplano—ito ay hindi lamang isang libangan. Ito ay isang pagpapahayag ng isang kaluluwang malaya. Ang isang bata na mahilig sa mga eroplano ay isang bata na ang paningin ay laging nakatuon sa langit. Si Ben ay hindi nakakulong sa lupa; siya ay laging handang lumipad, laging handang tumuklas, laging handang maging bahagi ng isang bagay na mas malaki kaysa sa kanyang sarili.
Ngunit kailangan nating sabihin ang totoo bago natin hanapin ang kaginhawaan. Limang buwan na ang nakalilipas mula noong Hunyo 13, at alam ko, Alan at Thao, na may mga sandali na ang bawat sulok ng inyong tahanan ay tila umaalingawngaw sa kanyang presensya at kasabay nito, sa kanyang kawalan. Alam ko ang bigat ng mga gabi kung kailan ang inyong mga isipan ay nagbabalik sa mga nakaraang buwan, sinusubukang hanapin ang mga sagot sa mga tanong na walang hanggan. Nais kong sabihin ito sa inyo nang buong lambot at linaw: huwag ninyong parusahan ang inyong sarili sa pamamagitan ng maling sisihin. Ang paglisan ni Benjamin ay hindi bunga ng anumang pagkukulang, anumang nakaligtaang detalye, o anumang bagay na inyong nagawa o hindi nagawa. Ang karamdaman ay kailanman hindi parusa mula sa Diyos; ito ay isang mabigat na pasanin na dumating nang walang babala, lampas sa ating kakayahang pigilan o kontrolin. Walang labis na pag-aalaga, walang minutong pagbantay ang nakapagpabago sana sa hantungan ng isang katawan na napagod. Kayo ay naging tapat, mapagmahal, at buong-pusong mga magulang. Huwag ninyong hayaan ang guilt na nakawin ang mga magagandang alaala na inyong itinatag kasama si Ben. Kayo ay inosente sa sakit na ito, at ang Diyos ay hindi kailanman nag-aakusa sa inyo. Huminga kayo. Payagan ang inyong mga sarili na magdalamhati nang walang mabigat na pasanin ng sisihin.
Sa unang pagbasa, inilarawan ang isang 'karapat-dapat na asawa,' isang taong ang halaga ay higit pa sa mga perlas. Ang kanyang mga kamay ay gumagawa nang may pagmamahal, ang kanyang mga bisig ay nakabukas para sa mga dukha. Si Ben, sa kanyang sariling paraan, ay nagpakita ng ganitong uri ng pagmamahal. Naaalala ninyo ang kanyang alok na ibigay ang kanyang buong alkansya para sa kanyang Uncle William? Hindi niya kailangang basagin ang piggy bank. Hindi niya kailangang ilabas ang bawat barya. Ang alok mismo—ang pagnanais na ibigay ang lahat para sa isang taong minamahal—ang siyang nagpapakita ng kanyang kadakilaan. Ang pag-aalok ay isang gawa ng puso na hindi nakatali sa materyal na halaga, kundi sa lalim ng kanyang malasakit.
Ang Ebanghelyo ay nagbabala sa atin laban sa takot. Ang lingkod na nakatanggap ng isang talento ay ibinaon ito sa lupa dahil siya ay natakot sa kanyang panginoon. Minsan, ang ating dalamhati ay nagiging parang pagbabaon ng ating mga talento. Natatakot tayong magmahal muli dahil baka masaktan tayo muli. Natatakot tayong magpatuloy dahil baka makalimutan natin ang alaala ni Ben. Ngunit ang Diyos ay hindi nagtatanim ng takot sa ating mga puso. Siya ang nagbibigay ng lakas upang ating 'i-trade' ang ating mga talento—ang ating mga alaala, ang ating pagmamahal, ang ating mga pangarap—upang ito ay dumami at magbunga ng higit pang pag-asa.
Ryan, anak, alam ko kung gaano mo kamahal ang iyong kuya. Alam ko ang mga sandali na tinitingnan mo ang mga bagay na iniwan niya—ang mga laro, ang mga eroplano, ang mga kwento ng inyong paglalakbay. Huwag kang matakot na magpatuloy sa buhay. Si Ben ay hindi nawala; siya ay nagbago lamang ng tirahan, at ngayon ay naghihintay sa iyo sa kabilang panig ng hangganan, kasama ng mga anghel sa 'Banquet of Heaven.' Ang iyong mga hakbang ngayon ay patuloy na daluyan ng kanyang liwanag. Ikaw ay bahagi ng pundasyong ito, at ang iyong pag-iral ay ang pagpapatuloy ng kanyang ngiti. Huwag mong kalimutan na ang iyong kuya ay laging kasama mo sa bawat paglipad ng iyong mga pangarap. Ang iyong pag-unlad, ang iyong pag-aaral, ang iyong pagiging masaya—ito ang pinakamagandang regalo na maibibigay mo para sa kanya.
Ang ating pananampalataya ay hindi isang bagay na ibinabaon sa lupa. Ito ay isang buhay na realidad. Ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa 'Well of Love' sa Cà Mau, sa bawat basong tubig na naiinom ng mga taong nangangailangan, sa bawat gawa ng kabutihan na ginagawa sa kanyang pangalan. Ang kanyang buhay ay hindi natapos sa edad na labinlima; ito ay nagpatuloy sa paglalakbay patungo sa kawalang-hanggan.
Sa inyong pag-uwi ngayon, dalhin ninyo ang isang simpleng bagay na maaari ninyong hawakan sa inyong mga kamay at sa inyong mga puso: ang alalahanin ang ngiti ni Ben habang ikinukuwento niya ang kanyang mga pangarap tungkol sa 'Con Chim Airlines.' Sa susunod na makakita kayo ng isang eroplano na lumilipad nang mataas sa maaliwalas na kalangitan, huwag ninyong tingnan ito bilang paglayo. Tingnan ninyo ito bilang isang yakap mula sa langit—isang paalala na ang pag-ibig ay hindi kailanman namamatay, kundi lumilipad lamang patungo sa tahanan ng Diyos, kung saan balang araw, ang lahat ng ating mga luha ay papahirin ng Kanyang mga kamay. Ang Diyos ay hindi malayo; Siya ay nasa bawat paghinga, sa bawat paggising, at sa bawat alaala na nagpapangiti sa inyo sa kabila ng hapdi. Manatili kayong matatag, dahil ang inyong pundasyon ay matatag, at ang inyong pag-asa ay nakaugat sa kawalang-hanggan. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 Sindihan ang sarili mong panalangin sa pader ng panalangin →
Sa tagubilin ng ating Tagapagligtas at turo ng Diyos, ipahayag natin nang buong lakas ng loob:
Ama Namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo, Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw, At patawarin Mo kami sa aming mga sala, Para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. Huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, At iadya Mo kami sa lahat ng masama. Amen.
Pagpalain nawa kayo ng Makapangyarihang Diyos, ang Ama, at ang Anak, at ang Espiritu Santo. Humayo kayo sa kapayapaan ni Kristo.
✝ Pagpalain nawa kayo ng makapangyarihang Diyos: Ama, at Anak, at Espiritu Santo. Amen.