Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Sumainyo ang kapayapaan at pag-ibig ng Diyos habang nagtitipon tayo sa Kanyang harapan upang makinig sa Kanyang Salita.
Panginoon, maawa ka sa amin. Kristo, maawa ka sa amin. Panginoon, maawa ka sa amin.
May mga umaga sa buhay na gigising ka at ang unang hahanapin ng iyong mga mata ay hindi ang liwanag ng araw kundi ang bakas ng isang taong wala na. Titingnan mo ang tsinelas sa tabi ng pinto, ang upuan sa dulong hapag-kainan, o ang maliit na espasyo sa silid kung saan ang katahimikan ay tila sumisigaw. Sa gitna ng mga sandaling iyon, ang mundo ay nagpapatuloy sa kanyang ingay, ngunit para sa iyo, ang orasan ay tumigil sa araw na iyon. Tatlong buwan na ang lumipas mula nang tawagin ng Panginoon si Benjamin Vo sa Kanyang piling, ngunit ang pagkawala ay hindi sumusunod sa kalendaryo. Ang pagkawala ay parang isang matalim na hiwa na dahan-dahang humihilom, subalit sa bawat paggalaw ay muling sumasakit.
Sa ating unang pagbasa ngayon mula sa aklat ni propeta Isaias, naririnig natin ang isang awit tungkol sa isang ubasan. Inihanda ito ng may-ari nang may buong pagmamahal. Hinukay niya ang lupa, inalis ang mga bato, nagtanim siya ng mga piling-piling puno ng uvas, at nagtayo pa siya ng tore sa gitna at pigaan ng ubas. Ginawa niya ang lahat. Walang kulang. Ibinigay niya ang bawat patak ng kanyang pag-aalaga dahil mahal niya ang lupaing iyon. Ngunit nang dumating ang panahon ng pamumunga, ang inaasahan niyang matamis na ubas ay nagbunga lamang ng mga ligaw at maasim na bunga. Ang kuwentong ito ay hindi lamang tungkol sa sinaunang Israel; ito ay salamin ng ating sariling mga pag-asa bilang mga magulang at mga nagmamahal. Nagtanim ka ng pag-ibig, nagbuhos ka ng pangarap, binantayan mo ang bawat hakbang ng paglaki ng iyong anak, ibinigay mo ang buong buhay mo upang ang kanyang bukas ay maging maganda at ligtas. At pagkatapos, sa isang iglap, ang tanawin ay nagbago. Ang mga kamay na nag-alaga ay tila wala nang mayakap kundi ang hangin.
Isipin natin si Benjamin sa isa sa mga simpleng sandali ng kanyang buhay. Hindi sa gitna ng mga kumplikadong code o ng kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines' na laging nagpapangiti sa kanya, kundi sa kanyang tahimik na pagiging naroroon. Isang batang lalaki na may matalas na isip ngunit may pusong napakalambot, ang uri ng bata na nakikinig sa mga kuwento ng kanyang ama nang may buong atensyon, para bang ang bawat salita ay isang kayamanan. Si Benjamin ay lumaki sa gitna ng pagmamahal ng isang pamilyang nag-alay ng lahat para sa kanya. At gayon din sa Ebanghelyo ngayon, inulit ni Hesus ang talinhagang ito tungkol sa mga magsasaka at sa ubasan. Ngunit sa dulo ng talinhaga, itinuro ni Hesus ang isang katotohanang nagbabago ng lahat: ang bato na itinakwil ng mga tagapagtayo ay siyang naging batong panulok. Ang isang buhay na tila pinutol nang maaga, ang isang kwento na tila biglang tinapos, ay hindi itinapon ng Diyos. Ito ay kinuha ng Lumikha upang maging pundasyon ng isang bagong paraan ng pag-ibig.
Alan at Thao, alam ko ang bigat na inyong dinadala sa bawat paghinga. May mga gabing ang inyong isipan ay binabagabag ng mga tanong na walang sagot, ng mga alaalang pilit sumasagi, at minsan ay ng tahimik na tanong sa sarili kung may nagawa ba kayong kulang o may nakaligtaan ba kayo. Pakinggan ninyo ang tinig ng Simbahan ngayong araw na ito: absolbado kayo. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi parusa. Ang pagkawala ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkukulang ninyo. Ang Diyos ay hindi naghahanap ng kasalanan sa inyong tapat at wagas na pag-aaruga; Siya ay naghahanap ng mga taong handang magpahinga sa Kanyang awa. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili sa mga bagay na higit pa sa abot ng kamay ng sinumang tao. Kayo ay nagmahal nang buong-puso, at ang pagmamahal na iyon ay hindi kailanman nawalan ng bisa. Ito ay nananatili, buhay na buhay sa bawat sulok ng inyong tahanan.
Sa ikalawang pagbasa, isinulat ni San Pablo sa mga taga-Filipos ang isang napakagandang paanyaya: 'Huwag kayong mag-alala tungkol sa anuman, kundi sa pamamagitan ng panalangin at daing, na may pasasalamat, ipaalam ninyo ang inyong mga kahilingan sa Diyos. At ang kapayapaan ng Diyos na higit sa lahat ng pang-unawa ay mag-iingat sa inyong mga puso at sa inyong mga pag-iisip kay Kristo Hesus.' Isipin ninyo ang mga salitang ito. Hindi sinabi ni San Pablo na mawawala ang sakit; sinabi niya na mayroong isang kapayapaan na mag-iingat sa inyo—isang kapayapaan na hindi kayang ipaliwanag ng mundo kundi nadarama lamang sa gitna ng pinakamadilim na gabi. Kapag ang pangamba ay dumating, kapag ang alaala ni Ben ay sumabay sa pagpatak ng ulan, hayaan ninyong ang kapayapaang ito ang humawak sa inyong mga kamay.
Ryan, ang iyong kuya ay hindi kailanman lumayo sa iyo. Ang inyong mga tawanan, ang inyong mga paglalakbay, ang mga simpleng sandali na magkasama kayong dalawa ay nakaukit hindi lamang sa iyong memorya kundi sa iyong pagkatao. Huwag kang matakot na magpatuloy sa buhay, na tuparin ang iyong sariling mga pangarap, dahil si Ben ay nais kang makitang masaya. Ang pagmamahal ng magkapatid ay lumalampas sa hangganan ng kamatayan; ito ay nagiging isang tahimik na gabay sa iyong paglaki.
At para sa lahat ng nakikinig ngayon, sa bawat pamilyang may dalang mabigat na krus, tandaan natin na ang Diyos ay hindi nagtatago sa liwanag lamang; Siya ay matatagpuan din sa gitna ng ating pagluluksa. Ang buhay ni Ben ay parang isang eroplanong lumipad sa ibabaw ng mga ulap—hindi man natin ito laging nakikita ng ating mga mata, alam nating ito ay naroon, ligtas sa yakap ng Lumikha. Ang bawat patak ng tubig mula sa 'Well of Love' sa Cà Mau, ang bawat mumunting kabutihan na ginagawa nang tahimik sa kanyang pangalan, ay patunay na ang pag-ibig ni Benjamin ay hindi natapos sa huling hininga. Ito ay patuloy na dumadaloy, nagbibigay-buhay sa mga uhaw, at nagpapakita na ang kabutihan ng Diyos ay hindi kailanman natutuyo.
Sa inyong pag-uwi ngayong araw na ito, hindi ko kayo inaanyayahang kalimutan ang inyong sakit, kundi dalhin ito sa harap ng dambana ng Panginoon. Sa susunod na makakita kayo ng eroplano na pumapailanlang sa kalangitan, o makaramdam kayo ng ihip ng hangin sa inyong mukha, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Ngumiti kayo, kahit may luha sa mga mata, at alalahanin ninyong si Ben ay nasa isang tahimik at payapang tahanan, kung saan ang bawat tanong ay nasasagot na ng liwanag ng pag-ibig. Manatili kayong matatag, mag-iingat kayo sa isa't isa, at hayaang ang kapayapaan ng Diyos ang maging tahanan ng inyong mga puso ngayon at magpakailanman. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 Sindihan ang sarili mong panalangin sa pader ng panalangin →
Sa tagubilin ng ating Tagapagligtas at turo ng Diyos, ipahayag natin nang buong lakas ng loob:
Ama Namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo, Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw, At patawarin Mo kami sa aming mga sala, Para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. Huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, At iadya Mo kami sa lahat ng masama. Amen.
Pagpalain kayo ng makapangyarihang Diyos—ang Ama, at ang Anak, at ang Espiritu Santo. Sumainyo ang kapayapaan ngayon at magpakailanman.
✝ Pagpalain nawa kayo ng makapangyarihang Diyos: Ama, at Anak, at Espiritu Santo. Amen.