Biyernes ng Ika-dalawampu't Tatlong Linggo sa Karaniwang Panahon

Sa ating paglalakbay sa buhay, madalas tayong tumitingin sa malayo. Tinitingnan natin ang abot-tanaw, ang mga eroplanong lumilipad sa langit, o ang mga pangarap na nais nating maabot sa hinaharap. Sa Unang Pagbasa ngayon, ginamit ni San Pablo ang imahe ng isang manlalaro sa paligsahan. 'Run so as to win,' wika niya. 'Tumakbo kayo upang kayo ang magwagi.' Hindi ito isang paanyaya para sa kompetisyon na naghihiwalay sa atin sa iba, kundi isang paanyaya sa disiplina ng puso. Ang manlalaro ay hindi tumatakbo nang walang patutunguhan. Siya ay may pokus. Siya ay may layunin.

Ngayon, ika-11 ng Setyembre, 2026. Dalawang buwan na ang nakalipas mula noong ika-13 ng Hunyo. Alan, Thao, at Ryan, alam ko na ang inyong pagtakbo sa mga nakaraang buwan ay hindi naging madali. Minsan, ang paghakbang lamang sa bawat bagong araw ay tila isang marathong walang katapusan. Ang bawat sulok ng inyong tahanan ay may dalang alaala ni Benjamin. Naaalala ko si Benjamin Vo. Hindi ko siya nakilala sa paraan na nakilala ninyo siya, ngunit nakikita ko ang bakas ng kanyang buhay sa inyong mga mata. Nakikita ko ang isang batang may pambihirang talino, ang henyo na mahilig sa teknolohiya, ang batang nangangarap na bumuo ng 'Con Chim Airlines.' Ang kanyang pagiging mausisa ay hindi lamang tungkol sa makina; ito ay tungkol sa kanyang pagnanais na makita ang mundo, na lumipad, na abutin ang langit. Ang kanyang mga pangarap ay parang isang eroplanong handa nang lumipad, at sa ating pananampalataya, naniniwala tayo na siya ay nakarating na sa destinasyong higit pa sa anumang paliparan sa mundong ito.

Kailangan nating sabihin ang totoo: ang pagkawala ni Ben ay isang sugat na hindi agad naghihilom. Ang mga magulang na tulad ninyo ay madalas na nagtatanong sa gabi, 'Bakit? Ano ang kulang? Ano ang mali?' Pakinggan ninyo ang tinig ng Diyos sa Ebanghelyo. 'Why do you notice the splinter in your brother's eye, but do not perceive the wooden beam in your own?' Ang mga salitang ito ay hindi isang paratang sa inyo. Sa halip, ito ay isang paanyaya ni Hesus na alisin ang bigat ng maling sisi na inyong dinadala. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi parusa. Walang sinuman sa inyo ang nagkulang. Ang pagkakasakit ay hindi bunga ng anumang aksyon o kakulangan ng magulang; ito ay isang misteryo ng buhay na dumarating nang walang pasabi. Absolbado kayo sa anumang pagsisisi. Huwag ninyong hatulan ang inyong sarili sa isang bagay na wala kayong kapangyarihan. Si Benjamin ay isang anghel na hiniram lamang, at ang pag-aalaga ninyo sa kanya ay naging ganap at dalisay. Ang pag-ibig ninyo ay hindi 'splinter' o 'beam'—ito ay liwanag na nagbigay ng init sa kanyang buhay.

Naaalala ko ang kwento ng kanyang piggy bank. Hindi niya ito kailangang basagin o ibigay nang pisikal para maging totoo ang kanyang pag-aalay. Ang katotohanan na sa edad na labinlima, ang unang pumasok sa kanyang isip ay ang tulungan ang kanyang Uncle William sa gitna ng hirap, ay nagpapakita ng kanyang puso. Iyon ang 'imperishable crown' o ang korong hindi naluluma na tinutukoy ni San Pablo. Hindi ang kanyang talino sa math o sa AWS ang kanyang pinakamalaking legacy, kundi ang kanyang kakayahang magmalasakit. Si Ben ay isang batang laging handang magbigay, laging handang magbahagi ng kanyang ngiti kahit na siya mismo ay nahihirapan. Iyon ang tunay na tagumpay sa karera ng buhay.

Ryan, aking kapatid, ang iyong paglalakbay ay sagrado. Ang pagkawala ng isang kuya na tulad ni Ben ay isang malaking pagbabago sa iyong mundo. Ngunit tandaan mo, ang pagmamahal na ibinigay sa iyo ni Ben ay hindi naglaho; ito ay nakatanim sa iyong pagkatao. Sa bawat pag-aaral mo, sa bawat pangarap na iyong bubuuin, dala mo ang kanyang sigla. Huwag kang matakot na maging masaya, dahil iyon ang nais ng iyong Kuya para sa iyo. Ang inyong bond bilang magkapatid ay hindi naputol ng kamatayan; ito ay nagbago lamang ng anyo. Ngayon, siya ang iyong tagapamagitan sa harap ng Panginoon.

Sa inyong lahat na nakikinig, lalo na ang mga pamilyang may pasan na mabigat na krus: ang pag-ibig ay hindi lamang isang damdamin. Ito ay isang desisyon na maging mabuti kahit sa mga hindi mabuti, na magpatawad kahit masakit, at magbigay kahit tayo mismo ay kapos. Ang 'Well of Love' sa Cà Mau, ang 'Giếng Gioan Baotixita,' ay isang buhay na patotoo na ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy. Ang tubig na nagbibigay-buhay sa mga nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na hindi matutuyo. Ang bawat patak ng tubig na iyon ay isang panalangin para sa mga dukha, isang pagpapatuloy ng kanyang kabutihan.

Ano ang maaari ninyong bitbitin sa inyong pag-alis ngayong araw? Huwag ninyong hayaang ang inyong mga puso ay manatiling nakakulong sa 'paano kung.' Sa susunod na makakita kayo ng isang eroplano, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan. Magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay. At gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin. Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya, lalo na sina Alan at Thao, upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na maging mapagpatawad at mapagbigay ay ang Siyang magdadala sa atin sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Amen.