Ika-dalawampu't siyam na Linggo sa Karaniwang Panahon

Sa ating Ebanghelyo ngayon, may isang eksena na tila isang tagpong pamilyar sa ating lahat: ang mga Pariseo na nagtatangkang bitagin si Hesus sa Kanyang sariling mga salita. Nagdala sila ng isang barya—isang Romanong barya na may tatak ni Caesar. Tinanong nila si Hesus kung dapat bang magbayad ng buwis. Alam natin ang sagot ni Hesus. Kinuha Niya ang barya, tinanong kung kanino ang imahe at inskripsyon, at nang sabihin nilang 'Kay Caesar,' sinabi Niya ang mga salitang nagpabago sa kasaysayan: 'Ibigay ninyo kay Caesar ang para kay Caesar, at sa Diyos ang para sa Diyos.'

Isipin ninyo ang baryang iyon. Isang maliit na piraso ng metal, malamig, matigas, at may tatak ng isang makapangyarihang emperador. Ngunit ang barya ay hindi lamang pera. Ito ay isang paalala ng pagmamay-ari. Ang tatak ni Caesar sa barya ay nangangahulugang ang barya ay pag-aari niya. Ngunit ang tao? Ang tao ay may ibang tatak. Tayo ay nilikha ayon sa larawan at wangis ng Diyos. Iyan ang ating 'tatak.' Iyan ang ating pagkakakilanlan na hindi kailanman mabubura ng panahon, ng sakit, o ng kamatayan.

Ngayong araw, nais kong pag-isipan natin ang imaheng ito: Ang tatak ng Diyos sa ating mga buhay. Benjamin Vo—si Ben—ay isang batang nagdala ng tatak na ito nang may pambihirang liwanag. Naaalala ninyo ang kanyang hilig sa 'Con Chim Airlines'? Hindi ito basta laro. Iyon ay isang batang ang isipan ay laging nakatingala, laging naghahanap ng mas malawak na abot-tanaw. Si Ben, sa kanyang maikling labinlimang taon, ay tila nakakita ng isang bagay na madalas nating makaligtaan: na ang ating buhay dito sa lupa ay isang paglalakbay lamang patungo sa isang mas malaking destinasyon. Ang kanyang pagkamangha sa mga eroplano at sa teknolohiya ay hindi lamang lohika; iyon ay isang kaluluwang nagnanais na makauwi sa Ama.

Alan at Thao, apat na buwan na ang nakalipas mula nang bumalik si Benjamin sa piling ng ating Manlilikha. Alam ko ang bigat ng inyong mga puso. Ang mga umaga na tila hindi matapos-tapos, ang mga gabi na ang katahimikan ay tila sumisigaw ng kanyang pangalan. Marahil ay may mga sandaling tinitingnan ninyo ang mga gamit ni Ben, ang mga proyektong iniwan niya sa kanyang computer, ang mga alaala ng kanyang mga ngiti, at nagtatanong kayo: 'Bakit?' Baka may mga pagkakataon na ang inyong isipan ay bumabalik sa mga nakaraang buwan, nagtatanong kung may nakaligtaan ba kayo, o kung bakit ang isang batang kasing-galing at kasing-bait ni Ben ay kailangang dumaan sa gayong hirap. Hayaan ninyong sabihin ko ito nang malinaw, sa harap ng altar ng Panginoon: Absolbado kayo. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi parusa. Ang pagkawala ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkukulang ninyo. Ang Diyos ay hindi naghahanap ng kasalanan sa inyong tapat na pag-aaruga; Siya ay naghahanap ng mga taong handang magpahinga sa Kanyang awa. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili sa mga bagay na higit pa sa abot ng kamay ng sinumang tao. Kayo ay nagmahal nang buong-puso, at ang pagmamahal na iyon ay hindi kailanman nawalan ng bisa. Ang inyong pag-aaruga ay hindi 'in vain.'

Sa ating unang pagbasa mula kay Isaias, sinabi ng Panginoon kay Cyrus: 'I have called you by your name... I am the Lord and there is no other.' (Tinawag kita sa iyong pangalan... Ako ang Panginoon at wala nang iba pa.) Ang Diyos ay hindi lamang isang malayo at makapangyarihang hari. Siya ang Diyos na tumatawag sa atin sa ating pangalan. Tinawag Niya si Benjamin. Alam Niya ang bawat hibla ng kanyang buhok, bawat pangarap niya para sa 'Con Chim Airlines,' bawat pag-aalala niya para sa kanyang pamilya. Nang sabihin ni Ben na handa niyang ibigay ang kanyang piggy bank para sa kanyang Uncle William, hindi lang iyon isang bata na nag-aalok ng pera. Iyon ay ang pagpapakita ng isang pusong tumanggap ng tatak ng pag-ibig ng Diyos. Siya ay nagmahal nang walang reserba, tulad ng pagmamahal ng Diyos sa atin.

Ryan, ang iyong kuya ay hindi kailanman lumayo sa iyo. Ang mga sandali ng inyong paglalaro, ang inyong pagbabahagi ng mga pangarap, ang inyong mga tawanan—ang mga ito ay mga marka ng pag-ibig na nakaukit sa inyong kasaysayan. Si Ben ay laging nakangiti sa iyo, laging nagbabantay, laging naghihintay na makita kang lumipad sa sarili mong mga pangarap. Huwag kang matakot na magpatuloy, dahil ang pagmamahal ni Ben ay isang pundasyon na magpapatatag sa iyong paglalakbay. Ikaw ang kanyang karugtong dito sa lupa, ang nagdadala ng kanyang ngiti at ng kanyang kabutihan. Ang pag-ibig na ibinahagi ninyo ay hindi natapos sa kamatayan; ito ay nagpatuloy sa isang bagong anyo.

Nais kong mag-iwan ng isang imahe para sa inyo ngayong araw: ang imahe ng isang 'Well of Love' o isang balon ng pag-ibig. Ang balon sa Cà Mau na ipinangalan kay Ben ay hindi lamang isang proyekto; ito ay isang buhay na patotoo. Ang tubig na nagbibigay-buhay sa mga taong nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na patuloy na dumadaloy. Ang inyong pagmamahal ay hindi natuyo; ito ay naging isang bukal na patuloy na nagbibigay ng buhay sa iba. Sa bawat patak ng tubig na iyon, si Ben ay nagpapatuloy sa paglilingkod. Ang inyong pagdadalamhati, bagaman mabigat, ay hindi isang pagbagsak; ito ay isang paglakad sa ilalim ng paggabay ng Diyos.

Sa inyong pag-uwi, nais kong mag-iwan ng isang maliit na gawain. Sa susunod na makakita kayo ng eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo. Ang inyong buhay, Alan at Thao, ay hindi 'walang kabuluhan.' Ito ay isang mahalagang bahagi ng plano ng Diyos. Ang inyong pagmamahal ay nagbunga ng isang anghel na ngayon ay nasa piling ng ating Manlilikha. Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na manalangin ay ang Siyang magdadala sa inyo sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga buhay, gaya ng tubig na nagbibigay-buhay sa tuyong lupa. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.