Jumapili ya Ishirini na Tisa ya Kipindi cha Mwaka

Fikiria kwa dakika moja picha ya kawaida kabisa: kijana Benjamin Vo, akiwa ameketi kwenye kiti chake, macho yake yakitazama kwa umakini ramani ya njia za ndege kwenye kompyuta yake. Katika akili yake ya kipekee, hakuwa akitazama tu mistari na namba; alikuwa akitazama ulimwengu mpana, akichora mipango ya 'con chim airlines' kwa tabasamu la aibu na msisimko wa kijana anayeota ndoto kubwa. Katika wakati huo wa utulivu, Ben hakuwa akijali kuhusu hadhi au maoni ya watu wengine; alikuwa akiishi katika ukweli wa udadisi wake na upendo wake kwa baba yake, ambaye alikuwa mshirika wake mkuu wa mazungumzo.

Sasa, hebu tusikilize maneno ya Mtume Paulo katika Waraka kwa Wathesalonike: 'Tunakumbuka bila kukoma kazi yenu ya imani, na taabu yenu ya upendo, na saburi yenu katika tumaini la Bwana wetu Yesu Kristo.' Paulo anazungumza kuhusu 'taabu ya upendo.' Hili ni neno zito. Upendo si hisia tu ya kupendeza; upendo ni taabu—ni kazi ngumu, ni kujitoa, ni kubeba mzigo wa mwingine. Benjamin alielewa 'taabu ya upendo' hii. Alielewa kwamba kuwa kaka, kuwa mwana, na kuwa rafiki, inahitaji zaidi ya maneno; inahitaji uwepo, inahitaji kusikiliza, na inahitaji utayari wa kutoa kile ulicho nacho.

Katika Injili ya leo, Mafarisayo wanajaribu kumtega Yesu kwa swali kuhusu kodi ya Kaisari. 'Je, ni halali kulipa kodi au si halali?' Wanajaribu kumfanya achague upande, wajaribu kumfunga katika mantiki yao finyu. Lakini Yesu anawauliza, 'Nionyesheni sarafu ile ya kodi.' Wanamletea sarafu, na yeye anawauliza, 'Sura hii ni ya nani?' Wanajibu, 'Ya Kaisari.' Yesu anawaambia, 'Mpeni Kaisari yaliyo ya Kaisari, na Mungu yaliyo ya Mungu.' Hapa ndipo tunapokutana na kiini cha maisha yetu. Sarafu ina sura ya mtawala wa dunia, lakini mwanadamu—Benjamin, wewe, mimi—tuna sura ya nani? Sisi tuna sura ya Mungu. Sisi ni mali ya Mungu.

Alan na Thao, najua asubuhi inapoingia, nyumba inaweza kuwa kimya sana. Najua kuna wakati kumbukumbu za Ben zinakuja kama wimbi zito, na ukimya wa chumba unaonekana kuwa mwingi mno. Najua kuna wakati mnaweza kujiuliza, 'Je, ningeweza kufanya zaidi?' Tafadhali, msikilize hili kwa makini: Mungu hawashtumu. Magonjwa na maumivu ya ulimwengu huu hayana uhusiano na upendo wenu mkuu au uangalifu wenu. Mungu hatoi mateso kama adhabu. Mlimpenda Ben kwa kila chembe ya roho yenu. Mlimtunza kwa uaminifu wote. Acheni hiyo mizigo ya lawama. Mungu anawapokea kama alivyompokea Ben.

Ryan, kaka mpendwa, wewe ulikuwa sehemu ya ulimwengu wa Ben. Ulikuwa mtu wa kwanza kushiriki naye ndoto za ndege na michezo. Kumbuka kwamba upendo wa ndugu hauvunjwi na kifo. Unabaki ndani ya moyo wako kama ngome imara. Endelea kuota, endelea kuwa na udadisi, na ujue kwamba Ben anakuangalia kwa tabasamu lilelile la upole.

Leo, Yesu anatuita kumpa Mungu kile kilicho chake—yaani, mioyo yetu. Mungu anataka kile ambacho ni chake. Na Benjamin Vo alikuwa zawadi ya Mungu kwa ulimwengu huu. Udadisi wake, akili yake, na moyo wake mwororo—ule uliotaka kutoa akiba yake yote ili kumsaidia mjomba wake—ulikuwa kielelezo cha sura ya Mungu ndani yake. Mungu alimwita kwa jina, kama alivyomwita Koreshi katika somo la kwanza. 'Nimekuita kwa jina lako,' Bwana anasema. Benjamin alijua wito huo, na aliishi kwa uaminifu.

Kuna watu wengi wanaoteseka leo, wakibeba misalaba mizito, wakihisi kama nguvu zimeisha. Kwa wale mnaosikiliza kutoka mbali, mnaohisi kama giza limewazunguka, tambueni kwamba Bwana yuko karibu na wote waliovunjika moyo. Msimame imara katika neema aliyotupa Kristo. Amani ya Bwana iwe nanyi.

Chukua neno hili moja unapotoka nje leo: Wewe umeumbwa kwa sura ya Mungu, na hakuna kinachoweza kukutenganisha na upendo wake. Ben yuko salama mikononi mwa Baba wa mbinguni, akingojea katika karamu ya milele. Na wewe pia umeshikwa mkono kwa nguvu na upendo usiokoma. Amani ya Bwana iwe nanyi sote, leo na milele. Amina.