KumbuKumbu ya Mtakatifu Jeromu, Padre na Mwalimu wa Kanisa

Fikiria kwa muda mfupi ule usiku wa utulivu, wakati ambapo nyumba imetulia na kila kitu kimesimama. Unatazama kando ya kitanda chake, au labda kwenye meza ambapo vitabu vyake vya hesabu na michoro ya mifumo ya kompyuta bado vimesalia. Vyatu viko pale mlangoni, vimekaa kimya. Katika maisha yetu, kuna nyakati ambapo tunaangalia mambo madogo ya kawaida kabisa ya wale tunaowapenda, na ghafla yanaleta uzito mkubwa moyoni. Leo, katika kusoma kwetu kitabu cha Ayubu, wanafika rafiki zake na kuzungumza juu ya haki ya Mungu, juu ya ukubwa wa Mungu ambao hauwezi kufikiwa na akili za kibinadamu. Ayubu anasema, 'Najua vyema ya kuwa ni hivyo; lakini mwanadamu anawezaje kuwa mwenye haki mbele za Mungu?' Hilo ndilo swali linalosimama mbele yetu tunapokabili maumivu makubwa ya maisha. Tunatazama anga kubwa, tunatazama mawingu, na kujiuliza kule ambako sauti zetu zinapotea.

Katika maisha yake mafupi ya miaka kumi na tano, Benjamin Vo alikuwa kijana aliyependa sana kutazama anga. Alikuwa na shauku kubwa ya urubani, akitazama ndege zikipaa angani na hata kuota siku moja kuanzisha kampuni yake ya ndege aliyoiita kwa tabasamu 'con chim airlines'. Alikuwa na akili ya ajabu, akijihusisha na mambo ya teknolojia na hesabu za juu tangu akiwa mdogo sana. Lakini zaidi ya akili hiyo kubwa, Ben alikuwa na moyo mwepesi na mpole sana. Alikuwa akisimama na kutabasamu, akileta nuru kwa wazazi wake, Alan na Thao, na kwa kaka yake mdogo, Ryan. Kupitia macho yake, ulimwengu haikuwa mahali pa fujo, bali ulikuwa mtandao mkubwa wa maajabu ya Mungu.

Lakini tunajua ukweli mchungu wa maisha haya. Miezi hii mitatu imekuwa kama safari ndefu katika bonde la uvuli wa mauti. Kuna siku ambapo huzuni inakuja kama wimbi lisilotarajiwa. Alan na Thao, najua uzito wa kiti kilicho wazi nyumbani. Najua jinsi ambavyo ukimya unavyoweza kuwa mzito asubuhi wakati hakuna tena sauti ya Ben inayosema 'Good morning, Dad.' Na katika wakati huu wa ukimya mwingi, kuna wakati shetani anajaribu kuleta mzigo mwingine wa ziada—mzigo wa kujilaumu. Labda umejiuliza gizani: 'Je, nilikosa nini? Je, ningeweza kufanya zaidi ili kuzuia hili?' Nataka kusimama hapa leo na kukuambia ukweli huu mbele ya Mungu: Hamkosa kitu. Mungu hajawahi kuwapa mzigo huu kama adhabu. Ugonjwa ule haukutokana na chochote mlichofanya au mlichoshindwa kufanya; ulikuwa nje ya uwezo wa binadamu yeyote. Mungu hawaangalii ninyi kwa jicho la lawama; anaupokea upendo wenu mkuu kama dhabihu safi. Acheni jiwe lile la lawama lianguke chini kabisa. Mlimpenda Ben kwa ukamilifu wote wa roho yenu. Mungu hawashtumu, na ninyi msijilaumu wenyewe kamwe.

Na hapa ndipo Injili ya leo inatukabili kwa nguvu ya pekee. Katika Injili ya Luka, Yesu anatembea barabarani na watu wanamwambia, 'Nitakufuata popote uendako.' Lakini Yesu anawaonyesha gharama na ukweli wa kumfuata Yeye. Anamwambia mwingine, 'Mwana wa Mtu hana mahali pa kulaza kichwa chake.' Na kwa yule aliyetaka kwanza kwenda kumzika baba yake, Yesu anasema neno ambalo linaweza kusikika kwa ukali lakini limebeba ukweli wa milele: 'Wacha wafu wawazike wafu wao; bali wewe enenda ukautangaze Ufalme wa Mungu.' Yesu anazungumza kuhusu kuweka mkono kwenye plau na kutotazama nyuma. Kwa Ben, kuweka mkono kwenye plau haikuwa nadharia; ilikuwa maisha ya kutoa kila kitu kwa ajili ya wengine.

Kumbukeni ule ukarimu wa ajabu wa Ben. Wakati mjomba wake William alipokuwa akisumbuliwa na maradhi ya kiharusi, Ben, akiwa na miaka kumi na tano tu na bila kuombwa na mtu yeyote, aliwaambia wazazi wake kwamba alikuwa tayari kutoa akiba yake yote ya piggy bank ili kumsaidia. Hakuivunja, haikuwahi kuvunjwa kwa sababu haikuhitajika, lakini ofa yenyewe—hamu ya kijana kutoa kila kitu alichokuwa nacho kwa ajili ya mtu mwingine—ndiyo roho halisi ya Kristo. Hiyo ndiyo taswira ya Ben. Alikuwa na moyo uliojaa huruma isiyo na kipimo, kama yule ndege mweupe aliyemshika kwa uangalifu mikononi mwake katika picha ile ya nyumbani, akiwa amevaa shati lake la zambarau na msalaba shingoni. Utulivu ule wa kushika njiwa mikononi mwake ni mfano wa jinsi alivyopokea maisha na jinsi alivyoyatoa mikononi mwa Mungu kwa amani.

Ryan, kaka mdogo wa Ben, nataka nikuambie maneno haya moja kwa moja. Najua unamkumbuka kaka yako mkuu. Unamkumbuka katika kila mchezo wenu, katika zile safari mfululizo za kutazama ndege zikitua na kupaa, katika lile tabasamu lake la kipekee. Usiogope kulia, lakini pia usiogope kuendelea kuishi maisha yako kwa ujasiri. Ben anakuangalia kutoka mbinguni. Yeye anataka uwe na furaha, anataka uendelee kuota ndoto kubwa, na anataka ujue kwamba upendo wenu kama ndugu hauwezi kufutwa na kifo. Kila hatua unayopiga mbele ni sehemu ya kuendeleza urithi wa upendo ambao Ben aliacha hapa duniani.

Ndugu zangu wote mnaosikiliza kutoka hapa na mbali, hasa watoto wote wanaoteseka na familia zinazobeba misigo mizito: Mungu yuko pamoja nanyi. Katika siku hii ya KumbuKumbu ya Mtakatifu Jeromu, ambaye alitumia maisha yake yote kutafsiri na kupenda Neno la Mungu, tunakumbushwa kwamba Neno la Mungu ndilo linalotupa nanga katikati ya dhoruba. Ben sasa yuko katika ule 'Banquet ya Mbinguni,' akiwa huru kabisa, akiwa na afya timilifu, akitazama ulimwengu wa Mungu kwa furaha isiyo na kikomo. Kumbukumbu yake inabaki hai kupitia kila tendo la wema linalofanyika kwa siri kwa jina lake—iwe ni kisima kile cha maji kilichochimbwa kule Cà Mau ili kuleta uhai kwa wenye kiu, au fadhili ndogo unazomtengetea jirani yako leo.

Basi, tunapomaliza tafakari hii, tuchukue jambo hili moja mioyoni mwetu: Upendo haufi kamwe. Kila kumbukumbu njema ya Benjamin Vo, kila tabasamu lake, na kila wema wake unabaki kuwa taa inayowaongoza wazazi wake na wote waliompendaje. Simameni imara, msiogope, na mtembee kwa matumaini makuu, mkijua kwamba siku moja tutakutana naye tena katika nuru ile isiyozimika ya milele. Pumzika kwa amani, Ben mpendwa. Mungu awabariki na kuwalinda sasa na hata milele. Amina.