Gedenkdag van Sint Hiëronimus, Priester en Kerkleraar

Daar is ’n oomblik in die boek Job wat so eerlik is dat dit ons laat stilbly. Job, wat deur die diepste waters van verlies gegaan het, sê: 'Hy alleen span die hemel uit en wandel op die kruine van die see. Hy doen groot dinge wat onnaspeurlik is, wonderbare dinge sonder tal.' Wanneer ons na hierdie woorde kyk, sien ons nie ’n man wat antwoorde het nie; ons sien ’n man wat God in sy grootheid erken, selfs wanneer hy nie verstaan waarom die storms van die lewe sy eie huis getref het nie. Job se woorde herinner ons daaraan dat die lewe dikwels soos die see is—onvoorspelbaar, soms onstuimig, en altyd groter as wat ons menslike verstand kan begryp.

Benjamin Vo was ’n seun wat hierdie soort verwondering geleef het. Dink aan daardie beeld van Ben wat met sy braces glimlag, sy oë vol lewe, terwyl hy saam met sy broer Ryan en sy ouers by ’n tafel sit. Daar is geen pretensie in sy gesig nie, net die suiwer vreugde van ’n oomblik wat gedeel word. Ben het die wêreld nie net met sy verstand deurgrond nie—al was sy intellek so skerp dat hy AWS-infrastruktuur en komplekse kodes kon hanteer—maar hy het dit met sy hart bekyk. Hy het die wêreld gesien as ’n plek om te verken, ’n plek om lief te hê, en ’n plek waar selfs die kleinste gebaar van goedheid saak maak. Sy droom van 'Con Chim Airlines' was nie net ’n speelse idee nie; dit was ’n uitdrukking van sy begeerte om te vlieg, om die horisonne te verbreed, om te verbind wat ver uitmekaar is.

Alan en Thao, dit is nou drie maande sedert Ben na die Hemel teruggekeer het. Die stilte in julle huis is nie net ’n gebrek aan geluid nie; dit is die echo van ’n liefde wat so diep was dat dit die hele wêreld kon vul. Ek weet dat die vrae soms soos branders op die strand toeslaan. Soms vra julle julleself af: 'Waarom? Het ek iets gemis? Kon ek meer gedoen het?' Ek wil vandag, in die lig van die Evangelie, ’n swaar steen van julle harte afrol. Die siekte wat Ben se lewe aangeraak het, was nie ’n straf nie. Dit was nie die gevolg van ’n fout wat julle gemaak het nie. Dit was nie die resultaat van enigiets wat julle nagelaat het nie. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld gebeur soos die wind wat waai—sonder menslike oorsaak, sonder menslike skuld. God beskuldig julle nie, en julle moet julleself ook nie meer beskuldig nie. Julle was sy hele wêreld, sy veilige hawe, sy alles. Laat die Here die las van hierdie skuldgevoel van julle skouers afneem. Julle is vry.

In die Evangelie van vandag sien ons Jesus wat op pad is na Jerusalem. Hy sê vir diegene wat Hom wil volg: 'Die Seun van die mens het nêrens om sy hoof neer te lê nie.' Dit is die Hinge van ons geloof. Jesus het nie die gemak van hierdie wêreld gesoek nie; Hy het die pad van die liefde gekies, selfs toe dit Hom na die Kruis gelei het. Hy het geweet dat die ware tuiste nie in die aardse dinge geleë is nie, maar in die teenwoordigheid van die Vader. Ben het dit op sy eie manier verstaan. Hy het nie sy lewe gemeet aan wat hy kon besit nie, maar aan wat hy kon gee. Dink aan daardie oomblik toe hy aan sy ouers gesê het dat hy sy hele spaarvarkie wou gee om sy oom William te help. Hy het dit nie stukkend geslaan nie, want dit was nie nodig nie, maar in sy hart was die offer volkome. Dit is die soort liefde wat God behaag—’n liefde wat gereed is om alles te gee, selfs wanneer dit nie gevra word nie.

Sint Hiëronimus, wie se gedenkdag ons vandag vier, het sy hele lewe daaraan gewy om die Woord van God in die taal van die mense te bring. Hy het geweet dat die Skrif die stem van God is wat in ons harte spreek. Hy het gesê: 'Onkunde van die Skrif is onkunde van Christus.' Ben het Christus dalk nie deur die boeke van Hiëronimus leer ken nie, maar hy het Hom leer ken deur die liefde. Hy het Christus gesien in die glimlag van ’n kind, in die vreugde van sy broer Ryan, en in die sorgsaamheid van sy ouers. Hy het die Skrif geleef sonder om dit te weet. Hy was ’n lewende brief van God se liefde.

Ryan, my broer, jy wat so nou aan Ben verbonde is, weet dat jy nie alleen is nie. Jy dra die herinneringe van die pretparke, die gesprekke oor vliegtuie, en die drome wat julle gedeel het. Moenie bang wees om daardie herinneringe te koester nie. Wanneer jy na die lug kyk, is Ben daar. Wanneer jy na die toekoms kyk, is sy invloed daar. Jou lewe is ’n voortsetting van die liefde wat julle saam gebou het. Jy hoef nie die lewe alleen te beplan nie; God is die een wat die koers bepaal, en Hy doen dit met ’n liefde wat nooit faal nie. Jy is die bewaker van sy glimlag, die draer van sy nalatenskap. Wees sag met jouself, net soos Ben sag was met ander. Jou broer kyk na jou met trots. Hy is by jou in elke stap wat jy gee.

Daar is ’n troos in die wete dat God die lewensasem terugneem na Homself. Ben is nou by die Bron van alle lewe. Hy is nie meer beperk deur die broosheid van die liggaam nie. Hy is in die 'Banquet of Heaven', in die teenwoordigheid van die Vader, by die Heilige Moeder Maria, en in die geselskap van ander heiliges soos Sint Carlo Acutis. Hulle verstaan wat dit beteken om jonk te wees en die ewigheid in die oë te kyk. Hulle bid vir julle. Hulle vra dat julle sal aanhou lewe, aanhou liefhê, en aanhou hoop. Die lewe is ’n geskenk, selfs wanneer dit kort is. Dit is die liefde wat ons gee wat bly voortbestaan, soos die water van die 'Well of Love' in Vietnam wat in sy naam lewe bring aan die dorstiges. Sy liefde vloei steeds, en deur julle lewens sal dit aanhou vloei na almal wat dit nodig het.

Ek vra julle vandag: dra die hoop van die opstanding met julle saam. Moenie toelaat dat die hartseer julle verhinder om weer te lag nie. Ben sou wou hê dat julle lag wanneer julle aan sy drome dink. Hy sou wou hê dat julle die lewe geniet, want hy het dit so liefgehad. Die lewe is ’n geskenk. Die liefde wat ons gee bly voortbestaan. Laat ons vanaand, wanneer die stilte weer kom, nie bang wees nie. Laat ons onthou dat God die Rots is. Hy is die Een wat die gebroke hart weer heelmaak in die ewigheid. Hy is die Een wat die goue bak weer vul met die wyn van die ewige vreugde. Benjamin Vo, ons seun, ons broer, ons vriend—rus in vrede. Mag jou glimlag ons altyd herinner dat die dood nie die laaste woord is nie. Die laaste woord is liefde. En die liefde bly vir ewig. Amen.