Woensdag van die agt-en-twintigste week in die gewone tyd

Daar is 'n beeld wat in die geheue van 'n pa soos 'n sagte, helder lig bly skyn: Benjamin, miskien sewe jaar oud, wat wydoog en vol opregte verwondering agter sy verjaarsdagkoek sit. Die kersie gloei in die skemering van die kombuis, en sy ouers, Alan en Thao, leun so naby aan hom as wat hulle kan, hulle gesigte stralend van 'n liefde wat geen perke ken nie. Dit was nie 'n oomblik van grootsheid of prestasie nie; dit was net 'n oomblik van pure, onverdunde bestaan. In daardie flits van tyd was die wêreld eenvoudig, veilig en vol van die belofte van 'n toekoms wat soos 'n oop horison voor hom gelê het. Dit is die beeld van 'n seun wat geleer het om die klein vreugdes van die lewe te geniet, 'n seun wat geweet het hoe om te glimlag met sy hele hart.

In vandag se eerste lesing herinner Paulus ons aan 'n stryd wat so oud is soos die mensdom self: die stryd tussen die werke van die vlees en die vrug van die Gees. Paulus waarsku teen die 'uitbarstings van woede' en die 'selfsugtige dade', maar hy skilder 'n pragtige teenoorgestelde prentjie: 'Die vrug van die Gees is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoedigheid, selfbeheersing.' Wanneer ons na Benjamin se lewe kyk, sien ons nie 'n seun wat gevange was in die wet of in die uiterlike nakoming van reëls nie. Ons sien 'n seun wat hierdie vrugte gedra het. Dink aan sy nuuskierigheid, sy briljante wiskundige verstand, sy passie vir lugvaart en sy droom van 'Con Chim Airlines'. Maar meer nog, dink aan daardie oomblik toe hy, sonder enige aansporing, sy hele spaarvarkie wou aanbied vir sy oom William wat siek was. Hy het dit nie stukkend geslaan of die geld getel nie; die offer was in sy hart reeds volkome. Dit is die vrug van die Gees. Dit is die liefde wat nie vra 'wat kry ek hieruit nie?', maar 'hoe kan ek help?'.

Maar ek weet, terwyl ek hierdie woorde spreek, dat die werklikheid van julle lewe nou anders voel. Dit is vier maande sedert Benjamin huis toe gegaan het na die Vader, en die leegte wat hy agtergelaat het, is nie 'n metafoor nie; dit is 'n werklike, fisiese leemte in julle huis. Ek weet dat daar oggende is wanneer die hartseer soos 'n mis oor die dag hang. Ek weet dat daar aande is wanneer die vrae na vore kom—daardie stil, pynlike vrae wat julle in die nag aan God stel. Soms, in die stilte, sluip die skuldgevoel in. Julle wonder: 'Het ons iets gemis? Was daar 'n teken wat ons nie gesien het nie? Kon ons vinniger gewees het?' Luister vandag na die waarheid: Die siekte wat Benjamin se lewe aangeraak het, was nooit 'n straf nie. Dit was nooit die gevolg van enige versuim van julle kant af nie. God beskuldig julle nie, en Hy verwag nie van julle om julleself te beskuldig nie. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld gebeur soos die wind wat waai—sonder menslike oorsaak, sonder menslike skuld. Julle was sy wêreld, sy veilige hawe, sy alles. Laat daardie steen nou van julle harte afrol. Julle is vry.

In die Evangelie sien ons hoe Jesus die Fariseërs en die wetgeleerdes skerp teregwys. Hy sê vir hulle: 'Julle betaal tiendes van kruisement en wynruit en elke tuinkruid, maar julle verwaarloos die geregtigheid en die liefde vir God.' Hulle was so besig met die reëls, so vasgevang in die uiterlike vertoon, dat hulle die kern van die geloof misgeloop het. Hulle het die laste op ander gelaai, maar self nie 'n vinger verroer om hulle te help nie. Jesus roep ons op tot iets baie diepers. Hy roep ons op tot 'n lewe wat deur die liefde gelei word. Benjamin het dit verstaan. Hy het nie 'n lewe van vertoon geleef nie. Hy het 'n lewe van opregtheid geleef. Hy het sy pa se stories geniet, hy het sy boetie Ryan se geselskap gekoester, en hy het met 'n onskuldige vreugde na die wêreld gekyk.

Ryan, my broer, jy wat nou die draer van hierdie nalatenskap is: moenie bang wees om te lewe nie. Jy hoef nie die lewe alleen te beplan nie. Benjamin se glimlag is nie weg nie; dit is verweef in die herinneringe wat jy dra. Wanneer jy na die lug kyk en 'n vliegtuig sien, wanneer jy aan die tye dink wat julle saam op die skommels bo die water gesit het, weet dat hy by jou is. Hy is by die 'Banquet of Heaven', daar waar die vliegtuie van sy drome in die lig van die ewigheid vlieg. Jou broer kyk na jou met trots. Hy is by jou in elke stap wat jy gee. Hy is nie 'n leemte nie; hy is 'n teenwoordigheid wat jou lei na die lig van Christus.

Die wêreld vra vir tekens, maar Jesus sê: 'Die koninkryk van God is in julle.' Die 'Well of Love' in Vietnam, wat in Benjamin se naam geboor is, is nie net 'n put nie; dit is 'n teken van daardie koninkryk. Dit is lewende water wat vloei na die dorses, net soos Benjamin se liefde steeds vloei na diegene wat hom liefgehad het. Elke keer as julle 'n daad van barmhartigheid doen, elke keer as julle mekaar vashou in die pyn, word daardie koninkryk sigbaar. Dit is die 'goeie deel' wat nooit van julle af weggeneem sal word nie.

Alan en Thao, moenie dat die hartseer die deur van julle harte toemaak nie. Die Fariseërs in die Evangelie was so besig om die reëls na te kom dat hulle die Lewende Woord in hul midde gemis het. Moenie so besig wees met julle pyn dat julle die teenwoordigheid van God in julle lewe mis nie. Hy is daar, in die stilte, in die herinneringe, in die liefde wat julle vir mekaar het. Benjamin is die seun wat nou in die volle lig van die Vader staan. Hy is die een wat vir julle bid, saam met die Heilige Moeder Maria, wat self weet wat dit beteken om 'n seun aan die dood af te staan. Sy ken die pad deur die donker vallei, en sy lei julle na die lig.

Ons word vandag gestuur met hierdie opdrag: 'As ons deur die Gees lewe, laat ons ook deur die Gees wandel.' Laat ons in daardie vryheid staan. Laat ons die stukkies van ons lewens versamel en dit aan die voete van Jesus lê. Laat ons die herinneringe aan sy giggel, sy nuuskierigheid, sy liefde vir sy familie, versamel en dit in ons harte bewaar. Laat ons nie verstrooi deur die pyn nie, maar verenig deur die hoop. Benjamin Vo, rus in vrede by die Here. Mag jou 'Con Chim Airlines' nou deur die ewige hemel vlieg, vry van alle siekte, vry van alle pyn. En mag julle, sy familie, die krag vind om elke dag weer te begin, wetende dat julle nooit alleen is nie. Die Here is met julle. Hy is die Rots wat julle paleis bewaak. Mag sy vrede, wat alle verstand te bowe gaan, julle harte en gedagtes in Christus Jesus bewaar. Amen.