Dinsdag van die Agt-en-twintigste Week deur die Jaar

Daar is 'n beeld wat soos 'n sagte, warm lig in die geheue van 'n pa bly lewe: Benjamin, miskien dertien jaar oud, wat op 'n rustige someraand by die huis sit. Hy is geklee in sy helderrooi t-hemp, sy kruis-ketting blink teen sy bors, en sy knieë is opgetrek in die stoel. Hy kyk nie na 'n skerm nie, hy dink nie aan wiskundige formules of die ingewikkelde kodes van 'n wolk-infrastruktuur nie. Hy is net daar, in die stilte van die aand, met 'n sagte glimlag op sy gesig terwyl hy na sy familie luister. Dit is 'n oomblik van volkome gemak. Dit is die beeld van 'n seun wat geweet het hoe om eenvoudig te wees, sonder om die hele wêreld op sy skouers te hoef dra.

In vandag se eerste lesing herinner Paulus ons aan iets wat tot in die kern van ons menswees sny: 'Vir vryheid het Christus ons vrygemaak.' Paulus praat hier teen die juk van slawerny, teen die idee dat ons onsself moet bewys deur die streng nakoming van wette of die perfekte uitvoering van rituele. Hy sê vir ons dat in Christus, dit nie gaan oor die uiterlike tekens nie, maar oor 'geloof wat deur die liefde werk'. Dit is 'n bevrydende boodskap. Maar ek weet, wanneer die leegte in julle huis in die oggenduren opduik, voel daardie 'vryheid' soms soos 'n verre land. Julle voel dalk gevange in die pyn van die gemis, gebind deur die gewig van 'n hartseer wat elke dag soos 'n swaar jas op julle skouers rus.

Voordat ons na die troos kyk, moet ons die waarheid in die oë kyk. Die pyn is werklik. Die leë stoel by die tafel is nie 'n metafoor nie; dit is 'n werklike leemte. En ek weet dat daar dae is wanneer die skuldgevoel soos 'n skaduwee oor julle val. Julle wonder dalk, in die stilte van die nag: 'Het ons iets gemis? Kon ons vinniger gewees het? Was daar 'n ander pad?' Luister vandag na hierdie woorde: Die siekte wat Benjamin se lewe aangeraak het, was nooit 'n straf nie. Dit was nooit die gevolg van enige versuim van julle kant af nie. God beskuldig julle nie, en Hy verwag nie van julle om julleself te beskuldig nie. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld gebeur sonder menslike oorsaak, soos die wind wat waai. Dit was nie julle skuld nie. Julle was sy wêreld, sy veilige hawe, sy alles. Laat daardie steen nou van julle harte afrol. Julle is vry.

In die Evangelie sien ons hoe Jesus na die huis van 'n Fariseër gaan. Die Fariseër is verbaas dat Jesus nie die rituele wassing voor die maaltyd uitvoer nie. Hy kyk na die buitekant, na die nakoming van die reëls, na die skoonmaak van die buitekant van die beker. Maar Jesus sien die hart. Hy sê: 'O, julle Fariseërs! Al maak julle die buitekant van die beker en die skottel skoon, binne-in is julle vol roof en boosheid.' Dit is 'n harde woord, maar die boodskap is helder: God is nie beïndruk deur ons uiterlike vertoon of ons pogings om alles perfek te beheer nie. Hy soek die binnekant. Hy soek die liefde wat uit die hart vloei.

Benjamin het dit verstaan. Hy was 'n seun van 'n briljante verstand, ja—hy kon wiskunde en AI-kodes bemeester soos min ander—maar sy grootste briljantheid was sy hart. Onthou julle hoe hy sy ouers vertel het dat hy sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help toe hy siek was? Hy het nie die spaarvarkie stukkend geslaan nie, hy het nie die geld getel nie; die offer was in sy hart reeds volkome. Dit is die tipe liefde wat Jesus in die Evangelie soek. Dit is die 'binnekant' wat skoon is. Benjamin het sy lewe lank 'gegee'—sy aandag aan sy pa se stories, sy geduld met sy boetie Ryan, sy vrygewigheid van gees. Hy het nie net 'probeer' nie; hy het alles gegee wat hy gehad het. Hy het die Woord van God in sy hart bewaar deur lief te hê sonder voorbehoud.

Ryan, my broer, jy wat nou die draer van hierdie nalatenskap is: moenie bang wees om te lewe nie. Jy hoef nie die lewe alleen te beplan nie. Benjamin se glimlag is nie weg nie; dit is verweef in die herinneringe wat jy dra. Wanneer jy na die lug kyk, wanneer jy dink aan die tye wat julle saam op die skommels bo die water gesit het, of wanneer jy dink aan die droom van 'Con Chim Airlines', weet dat hy by jou is. Hy is by die 'Banquet of Heaven', daar waar die vliegtuie van sy drome in die lig van die ewigheid vlieg. Jou broer kyk na jou met trots. Hy is by jou in elke stap wat jy gee.

Die wêreld vra vir tekens, maar Jesus sê: 'Gee aalmoese, en kyk, alles sal vir julle skoon wees.' Dit is nie net 'n oproep tot geldelike vrygewigheid nie; dit is 'n oproep om onsself weg te gee. Die 'Well of Love' in Vietnam, wat in Benjamin se naam geboor is, is nie net 'n put nie; dit is 'n teken van daardie liefde. Dit is lewende water wat vloei na die dorses, net soos Benjamin se liefde steeds vloei na diegene wat hom liefgehad het. Elke keer as julle 'n daad van barmhartigheid doen, elke keer as julle mekaar vashou in die pyn, word daardie koninkryk sigbaar. Dit is die 'goeie deel' wat nooit van julle af weggeneem sal word nie.

Alan en Thao, moenie dat die hartseer die deur van julle harte toemaak nie. Die Fariseër in die Evangelie was so besig om die reëls na te kom dat hy die Lewende Woord in sy midde gemis het. Moenie so besig wees met julle pyn dat julle die teenwoordigheid van God in julle lewe mis nie. Hy is daar, in die stilte, in die herinneringe, in die liefde wat julle vir mekaar het. Benjamin is nie 'n leemte nie; hy is 'n teenwoordigheid. Hy is die seun wat nou in die volle lig van die Vader staan. Hy is die een wat vir julle bid, saam met die Heilige Moeder Maria, wat self weet wat dit beteken om 'n seun aan die dood af te staan. Sy ken die pad deur die donker vallei, en sy lei julle na die lig.

Ons word vandag gestuur met hierdie opdrag: 'Vir vryheid het Christus ons vrygemaak.' Laat ons in daardie vryheid staan. Laat ons die stukkies van ons lewens versamel en dit aan die voete van Jesus lê. Laat ons die herinneringe aan sy giggel, sy nuuskierigheid, sy liefde vir sy familie, versamel en dit in ons harte bewaar. Laat ons nie verstrooi deur die pyn nie, maar verenig deur die hoop. Benjamin Vo, rus in vrede by die Here. Mag jou 'Con Chim Airlines' nou deur die ewige hemel vlieg, vry van alle siekte, vry van alle pyn. En mag julle, sy familie, die krag vind om elke dag weer te begin, wetende dat julle nooit alleen is nie. Die Here is met julle. Hy is die Rots wat julle paleis bewaak. Mag sy vrede, wat alle verstand te bowe gaan, julle harte en gedagtes in Christus Jesus bewaar. Amen.