In die Naam van die Vader, en die Seun, en die Heilige Gees. Mag die vrede van Christus, ons Koning, vandag in elkeen van julle harte rus.
Heer, ontferm U oor ons. Christus, ontferm U oor ons. Heer, ontferm U oor ons.
Ons begin vandag by 'n toneel wat so alledaags is dat ons dit maklik kan miskyk: 'n herder wat in die skemer oor 'n veld loop, sy oë soekend na die een skapie wat nie by die trop is nie. Die profeet Esegiël vertel vir ons dat God nie 'n koning is wat op 'n ver verwyderde troon sit nie; Hy is die Herder wat self opstaan, self soek, en self die gewondes verbind. Dink aan daardie beeld. Dit is nie 'n koning wat met 'n septer regeer nie, maar 'n Herder wat met sy hande werk, wat in die modder trap, wat die swakkes optel.
Benjamin Vo was 'n seun wat hierdie soort nederige sorg verstaan het. Dink aan hom, nie as 'n seun van die verlede nie, maar as 'n seun van lewende nuuskierigheid. Onthou hoe hy, met sy briljante verstand, die wêreld van wolk-infrastruktuur en tegnologie verken het, altyd besig om te bou en te verstaan. Maar daar was daardie ander kant van hom—die seun wat so sag was dat hy, toe hy nog baie jonk was, sy ouers genader het met die aanbod om sy hele spaarvarkie te gee om sy oom William te help toe hy siek was. Hy het nie sy spaarvarkie stukkend geslaan nie, hy het dit nie uitgegee nie; hy het net die aanbod gemaak. Dit was die hart van 'n seun wat reeds verstaan het dat die koninkryk van God nie gebou word met mag nie, maar met die bereidwilligheid om jouself aan te bied.
Alan en Thao, ek weet dat vyf maande sedert daardie Juniedag soos 'n ewigheid voel. Die leë stoel by die tafel, die stilte in die gang, die drome wat julle snags kry—dit is alles deel van die pad wat julle nou loop. Soms voel dit asof julle in 'n donker vallei is waar die herder se stem so ver weg klink. Julle vra miskien in die stilte van die nag: 'Waarom het dit so geloop? Kon ek iets anders gedoen het? Het ek tekens gemis?'
Ek wil vandag 'n steen van julle harte afrol. Daar is 'n stem in die nag wat vir julle sê julle moes iets meer gedoen het, dat daar 'n fout was, dat julle die tekens moes gesien het. Ek sê vir julle in die Naam van Christus: Dit is nie waar nie. Siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nie 'n oordeel oor julle ouerskap nie. God beskuldig julle nie, en julle moet ophou om julleself te beskuldig. Julle het vir Benjamin alles gegee wat 'n seun kon vra: 'n huis vol liefde, 'n pa wat sy stories vertel het, 'n ma wat elke oomblik gekoester het, en 'n broer wat sy beste vriend was. Daar is geen skuld in die pyn nie. Daar is net liefde. En liefde is die een ding wat die dood nie kan aanraak nie. God het nie Benjamin se siekte gestuur nie; God is die Een wat saam met hom in die lyding was, en wat hom nou in sy arms vashou.
Kyk nou na die Evangelie. Jesus praat van die Koning wat kom, nie om te oordeel soos die wêreld oordeel nie, maar om te sien wat ons vir die 'minstes' gedoen het. 'Wat julle vir een van hierdie geringstes gedoen het, dit het julle vir My gedoen.' Hierdie is die sleutel tot Benjamin se nalatenskap. Sy lewe was nie lank in jare nie, maar dit was vol in liefde. Die water wat in Cà Mau vloei in sy naam, die klein dade van barmhartigheid wat in die skaduwees gebeur—dit is die vrugte van sy lewe. Hy het geleer om te gee, nie omdat hy moes nie, maar omdat sy hart so gevorm was. Benjamin was 'n seun wat die wêreld liefgehad het, van die museum-uitstallings van vliegtuie tot die reis na Rome. Hy het die skoonheid van die lewe geproe, en nou geniet hy die bron van alle skoonheid.
Ryan, my broer, jy wat nou langs jou ouers staan, jy is die een wat Benjamin se nalatenskap in die lewe moet dra. Jy en Ben was maatjies, julle het saam gelag, saam gedroom. Benjamin se lewe was soos 'n pragtige vlug. Hy het nou sy vlerke gevind. Leef jou lewe met dieselfde nuuskierigheid en vreugde as jou broer. Moenie bang wees om te lag nie, moenie bang wees om te droom nie. Benjamin is by jou in elke tree wat jy gee. Hy is by julle almal, in die stilte van julle huis, in die oggende wanneer die son opkom, en in die aande wanneer julle na die sterre kyk.
Benjamin is nie verlore nie. Hy is by die 'Banquet of Heaven'. Hy is vry van die siekte wat hom so lank gepla het. Hy is nou by die Vader, in 'n plek waar daar geen trane meer is nie, geen pyn, geen onsekerheid nie. Hy is daar, en hy kyk met liefde na julle. Hy wag vir julle. Die soetheid van God se belofte aan julle is sterker as die bitterheid van die dood. Die Koning van die heelal is ook die Herder van julle gesin. Hy ken elkeen van julle by julle naam. Hy ken julle trane, julle gemis, en julle hoop.
Neem vandag hierdie een ding saam met julle uit hierdie plek uit: Wanneer die aand kom en die stilte weer swaar word, en jy voel asof jy die gewig van die wêreld op jou skouers dra, onthou dat God in die tempel van jou hart woon. Hy is daar in die pyn, Hy is daar in die gemis, en Hy hou Benjamin in sy arms. Julle is nooit alleen nie. Die God wat die heelal in sy hand hou, hou ook julle gesin vas. Gaan nou in vrede, en weet dat julle bemind is, vandag en vir altyd. Benjamin Vo, mag jou siel rus in die lig van Christus, en mag julle, sy geliefdes, die krag vind om elke dag weer in die lig van God se liefde op te staan. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Op die Verlosser se bevel en gevorm deur Goddelike lering, durf ons sê:
Onse Vader wat in die hemel is, u Naam moet geheilig word; u koninkryk moet kom; u wil moet geskied, soos in die hemel net so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood; en vergeef ons ons skulde, soos ons ook ons skuldenaars vergewe; en lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die Bose. Amen.
Mag die seën van die almagtige God, die Vader, die Seun en die Heilige Gees, oor julle kom en altyd by julle bly. Gaan in vrede.
✝ Mag God die Almagtige julle seën: die Vader en die Seun en die Heilige Gees. Amen.