✝
Palabra Diaria

Solemnidade de Noso Señor Xesucristo, Rei do Universo

Sunday, November 22, 2026 · in memory of Ben
Unha devoción que segue a Misa, non un substituto dela.
Apertura

En nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo. Que a graza e a paz de Xesucristo, o noso Rei e Pastor, estean con todos vós.

Acto penitencial

Señor, ti que buscas ás túas ovellas perdidas, ten piedade de nós. Cristo, ti que curas as feridas dos que sofren, ten piedade de nós. Señor, ti que nos conduces ás augas da vida eterna, ten piedade de nós.

♪ “Kyrie Galego (Liturgical)” — A song for Ben
Palabra de Deus
Primeira Lectura · Ezequiel 34, 11-12. 15-17
Isto di o Señor Deus: Velaquí que eu mesmo buscarei as miñas ovellas e coidareinas. Como o pastor coida o seu rabaño cando se atopa entre as súas ovellas dispersas, así coidarei eu as miñas ovellas; rescatareinas de todos os lugares onde se dispersaron nun día de nubes e escuridade. Eu mesmo apacentarei as miñas ovellas e eu farei que descansen —oráculo do Señor Deus—. Buscarei a perdida, farei volver a descarriada, curarei a ferida e sanarei a enferma; pero destruirei a gorda e a forte, pastoreándoas con xustiza. E vós, o meu rabaño, di o Señor Deus, velaquí que eu xulgarei entre ovella e ovella, entre carneiros e cabritos.
Salmo Responsorial · Salmo 22, 1-2a. 2b-3. 5. 6
♪ “Psalm 22: Version A (Reverent)” — A psalm for Ben
Segunda Lectura · 1 Corintios 15, 20-26. 28
Irmáns: Cristo resucitou de entre os mortos, primicia dos que durmiron. Porque, xa que a morte veu por un home, tamén por un home vén a resurrección dos mortos. Pois do mesmo xeito que en Adán todos morren, así tamén en Cristo todos serán vivificados. Pero cada un na súa orde: Cristo como primicia; despois, os que son de Cristo, na súa vinda. Despois virá o fin, cando entregue o reino a Deus Pai, despois de ter destruído toda soberanía, toda autoridade e poder. Porque el debe reinar ata que poña a todos os seus inimigos debaixo dos seus pés. O último inimigo en ser destruído será a morte. Cando todo lle estea sometido, entón o mesmo Fillo someterase ao que lle someteu todo, para que Deus sexa todo en todos.
Evanxeo · Mateo 25, 31-46
Naquel tempo, dixo Xesús aos seus discípulos: 'Cando veña o Fillo do home na súa gloria, e todos os anxos con el, sentarase no seu trono glorioso. E todas as nacións serán reunidas diante del, e separaraas uns dos outros, como o pastor separa as ovellas dos cabritos. E porá as ovellas á súa dereita e os cabritos á súa esquerda. Entón dirá o Rei aos da súa dereita: 'Vinde, bendicidos do meu Pai; herdade o reino preparado para vós desde a fundación do mundo. Porque tiven fame e deístesme de comer, tiven sede e deístesme de beber, era forasteiro e acolléstesme, estaba espido e vestístesme, enfermo e visitástesme, no cárcere e viñéstesme ver'. Entón responderanlle os xustos: 'Señor, cando te vimos con fame e alimentámosche, ou con sede e deímosche de beber? Cando te vimos forasteiro e acollémoste, ou espido e vestímosche? Cando te vimos enfermo ou no cárcere e visitámosche?'. E o Rei diralles: 'En verdade dígovos que, canto fixestes a un destes meus irmáns máis pequenos, a min fixéstesmo'. Entón dirá tamén aos da súa esquerda: 'Apartádevos de min, malditos, ao lume eterno preparado para o diaño e os seus anxos. Porque tiven fame e non me deístes de comer, tiven sede e non me deístes de beber, era forasteiro e non me acolléstes, estaba espido e non me vestístes, enfermo e no cárcere e non me visitástes'. Entón responderán eles tamén: 'Señor, cando te vimos con fame ou con sede, ou forasteiro ou espido, ou enfermo ou no cárcere, e non che servimos?'. El responderalles: 'En verdade dígovos que, canto non fixestes a un destes máis pequenos, a min non o fixestes'. E estes irán ao castigo eterno, e os xustos á vida eterna'.
O Señor é o meu pastor: nada me falta.
Homilía

Hai unha imaxe que hoxe quero que poñamos sobre a mesa, unha imaxe tan sinxela que case podería pasar desapercibida se non tivésemos o corazón atento. Imaxinade a un pastor que, despois dun día longo, camiña polas ladeiras dun monte pedregoso. Non leva un mapa, nin un bastón de mando para golpear, senón que camiña coa súa mirada posta en cada unha das súas ovellas. O profeta Ezequiel dínos hoxe: 'Eu mesmo buscarei as miñas ovellas e coidareinas'. Non di que enviará un mensaxeiro, nin que deixará o traballo nas mans doutros. Di: 'Eu mesmo'. É unha promesa de presenza radical.

Moitas veces, cando a vida nos golpea, pensamos que Deus está lonxe, ocupado cos grandes problemas do mundo, gobernando desde un trono afastado. Pero a solemnidade de hoxe, a festa de Cristo Rei, dános unha volta radical a esa idea. O noso Rei non é un monarca que se senta en palacios de ouro, senón un Pastor que se inclina para vendar a pata quebrada da ovella que quedou atrás. É un Rei que se recoñece no famento, no sedento, no enfermo, no que está na prisión. É un Rei que se fai pequeno para que ninguén, absolutamente ninguén, se sinta desamparado.

Thao, Alan, Ryan... pasaron cinco meses dende que Ben, o noso querido Benjamin Vo, marchou cara á casa do Pai. Sei que, nestes días, a imaxe do 'Pastor' pode sentirse distante. Sei que hai madrugadas nas que o silencio da casa pesa tanto que o trono de Deus parece envolto en nubes escuras. Sei que moitas veces vos preguntades: 'Onde estaba o Pastor? Por que non o trouxo de volta?'. É unha dor que non se pode medir, unha dor que non ten palabras, porque o amor que lle tiñades a Ben era un amor sen límites, un amor que quería protexelo de todo o mal, de todo o sufrimento.

E aquí debemos deter a nosa marcha e dicir a verdade, porque non hai consolo se non hai honestidade. Hai moitos pais que, no medio da súa dor, cargan cunha pedra invisible: a culpa. Pregúntanse se poderían ter feito algo máis, se perderon algunha sinal, se houbo algunha decisión que puidese cambiar o destino. Escoitade isto coa verdade absoluta do Evanxeo de hoxe: a enfermidade non é un castigo, nin é o resultado de ningunha omisión vosa. Deus non vos acusa, e Ben, ese rapaz que vos amaba tanto, tampouco. A enfermidade, ás veces, simplemente irrompe na nosa vida como unha noite escura, sen que ninguén teña a culpa, sen que ningunha vixilancia a puidese evitar. Non vos acusedes de nada. O voso coidado, o voso amor, a vosa entrega total ata o último segundo, foi o reflexo máis puro do amor de Deus. Liberádevos desa carga, porque non vos pertence.

Ben era un rapaz que entendía o que significaba ser un 'pastor' para os demais, aínda sen sabelo. Lembrades aquel momento no que, con tan só doce anos, quixo ofrecer todo o seu porquiño de aforros para axudar ao seu tío William cando este estaba enfermo? Non fixo falla romper o porquiño, nin facer gran rebumbio. O que importa é que, no seu corazón, naceu ese impulso de dar todo o que tiña. Ese era o Ben que coñecedes: un rapaz de mente brillante, un entusiasta da aviación que soñaba con 'Con Chim Airlines', un rapaz que miraba ao mundo con curiosidade e bondade. El non gardaba a súa vida para si mesmo; el quería compartir, quería axudar, quería que os que estaban ao seu redor estivesen ben. Ese espírito de entrega non se perdeu. Transformouse. Agora, no Reino de Deus, Ben segue sendo esa alma xenerosa, ese rapaz que, como un dos pequenos do Evanxeo, é recibido polo Rei porque, sen sabelo, el tamén alimentou, deu de beber e acompañou a moitos a través do seu propio xeito de amar.

No Evanxeo, o Rei dille aos xustos: 'Cando o fixestes cun destes meus irmáns máis pequenos, comigo o fixestes'. Pensade naquel momento no que Ben, con ese sorriso cálido e braces, abrazaba aos bebés da familia, como aquel pequeno no seu traxe de flamengo rosa. Nese abrazo, Ben estaba abrazando a Cristo. Cando se sentaba cos seus amigos, cando compartía os seus soños de enxeñaría e tecnoloxía con vós, cando ría co seu irmán Ryan, el estaba vivindo a liturxia do Reino. O Reino de Deus non é un lugar de leis frías; é un lugar de encontros, de miradas, de xestos de tenrura.

Ryan, irmán querido, ti que compartiches con Ben os xogos, os soños, a complicidade de cada día... non te sintas soa. Ti es a testemuña da luz do teu irmán. Cando mires ao ceo, cando vexas un avión cruzando as nubes, lembra que Ben está alí. Non coma unha ausencia, senón coma unha presenza que che acompaña. Non teñas medo de vivir con alegría. O mellor xeito de honrar a Ben é vivir con esa mesma curiosidade, con esa mesma valentía que el tiña. Non enterres a túa propia vida por medo á tristeza; vive por el, vive con el, camiña cara á luz tal como el faría.

Alan e Thao, a vosa dor é profunda, pero non é o final da historia. O voso fillo, o noso Ben, está agora no 'Banquet de Ceo', xunto a santos coma Carlo Acutis, rapaces que viviron pouco pero amaron moito. O seu nome, Đại Dương, significa 'Gran Océano', e hoxe, o seu amor é como un océano de graza que vos rodea. Ese amor non se seca, non se esgota. É a auga viva que segue fluíndo, como ese pozo que leva o seu nome en Vietnam, dando vida aos que teñen sede. A súa vida foi, e segue sendo, unha bendición.

Como levamos isto fóra desta porta hoxe? Non busquedes grandes xestos, porque o Reino de Deus constrúese en pequenas cousas. Buscade, cada día, un xeito pequeno de ser a mans de Deus para outro. Unha palabra de ánimo, un xesto de apoio a quen está a sufrir, unha oración silenciosa por alguén que se sente esquecido. Faino en nome de Ben. Que a súa luz siga brillando a través de vós. O Señor ten a Ben na palma da súa man, e tenvos a vós tamén. Non teñades medo. O Reino de Deus non é un lugar ao que imos; é o amor que nos mantén unidos, hoxe, mañá e para sempre. Deixade que o Señor vos guíe, un paso á vez, fóra da vosa propia dor, cara á terra prometida do seu amor eterno. Ben está alí, agardando, sorrindo, dicíndovos que todo está ben, que el vos observa, que el vos ama, e que a vosa historia, xunto coa súa, non rematou. Está só comezando na eternidade. Non enteredes o voso corazón. Deixádeo aberto, porque é alí onde Deus, e o voso Ben, sempre vos atoparán.

Meditación
♪ “O Teu Tempo (Version B)” — A song for Ben
Preces

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Bótote moito de menos, Ben! Papá e mamá bótante moito de menos cada día.” — Dad
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Nha Trang, 31/10/2026, Minh pensa moito en Ben. Bótote de menos e quérote!!!”
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ola Ben - mamá e eu botámoste moito de menos. Vinte unhas cantas veces nos meus soños estas últimas semanas! Ven saudarme a diario, vale?” — Dad
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Pensando en ti, amigo! Pásate a saudar cando poidas, vale? Quérote, Ben”
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ola Ben - Estiven soñando moito contigo. Espero que o esteas pasando ben alá no ceo. Por favor, coida da nosa familia. Lémbrate de vir saudar todos os días. Botámoste moitísimo de menos!” — Dad
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ben, no seu sono Huy viu que o viñas visitar, dándolle unha oración para que vos poidades volver atopar. Que o Señor escoite a túa oración e che conceda a paz eterna ao seu carón. Se podes, volve visitalo nos seus vindeiros soños, aínda que só sexa cun saúdo ou cun sorriso agarimoso coma o de antes.”
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ben, meu doce neno, estrano moito a túa falta. Grazas por visitarnos a min e a Chú Chris onte á noite. Contoume que te viu pilotar un helicóptero; tan libre, alegre e forte aí arriba. Aquí abaixo, a túa nai e mais eu choramos cada día máis. Un anaco do meu corazón séntese completamente morto sen ti, Ben. Por favor, cóidanos, reza pola túa nai, polo teu irmán Ryan e por min, e dános a forza para seguir adiante. Amámoste para sempre.” — Dad
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ben, no seu sono Huy viu que o viñas visitar, dándolle unha oración para que vos poidades volver atopar. Que o Señor escoite a túa oración e che conceda a paz eterna ao seu carón. Se podes, volve visitalo nos seus vindeiros soños, aínda que só sexa cun saúdo ou cun sorriso agarimoso coma o de antes.”
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.

🕯 Acende a túa propia oración no muro de oracións →

Pai Noso

Cheos de confianza, segundo o mandato do Salvador, ousamos dicir:

Pai Noso que estás no ceo: santificado sexa o teu nome, veña a nós o teu Reino e fágase a túa vontade aquí na terra coma no ceo. O noso pan de cada día dánolo hoxe; e perdóanos as nosas ofensas, como tamén nós perdoamos a quen nos ten ofendido; e non nos deixes caer na tentación, mais líbranos do mal. Amén.

Comuñón espiritual
Meu Xesús, creo firmemente que estás presente no Santísimo Sacramento. Ámo-te sobre todas as cousas e desexo recibirte na miña alma. Xa que agora non podo recibirte sacramentalmente, ven polo menos espiritualmente ao meu corazón. Como se xa te recibira, abrázome e únome todo a Ti. Non permitas que xamais me separe de Ti. Amén.
Canto de Comuñón
♪ “Corpo Entregado (Pipe Organ & Cello)” — A song for Ben
Bendición final

Que o Señor, o noso Rei e Pastor, vos bendiga e vos guarde, e que a súa paz, que supera todo entendemento, habite nos vosos corazóns hoxe e sempre.

✝ Deus todopoderoso vos bendiga: o Pai, e o Fillo, e o Espírito Santo. Amén.

Canto Final
♪ “Camiño de Paz (Choir & Strings)” — A song for Ben
Días Anteriores
🌐 Languages
Questions or comments? [email protected]