Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla. Rab bizimledir; O'nun merhameti ve sarsılmaz sevgisi bugün bu toplulukta üzerimizde olsun.
Rab, merhamet eyle. Mesih, merhamet eyle. Rab, merhamet eyle.
Bir an için, tozlu bir yolun kenarında durduğunuzu hayal edin. Akşam serinliği çökmüş, ufuk kızarmış, ama sürü henüz dağınık. Bazıları dikenli çalılara takılmış, bazıları karanlıkta yolunu kaybetmiş. Çoban orada duruyor. Elinde ne bir kırbaç var ne de ağır bir demir sopa; sadece o yorgun ama kararlı adımlar, ve sürüye doğru uzanan eller. Hezekiel peygamberin sesinde duyduğumuz o vaat, insan kalbinin en derinden arzuladığı o sesti: 'Ben kendim sürümün çobanı olacağım.'
Benjamin Vo… Sevgili Ben’imizin on beş yıllık o kısa ömrüne baktığımda, bu iyi çobanın izlerini, o sessiz ve güven veren kollarını görüyorum. Ben, hayatı merakla, o parlak zekasıyla ve o çocuksu neşesiyle kucaklayan biriydi. Hatırlayın, babasıyla birlikte havalimanı kenarında durup kalkış yapan Boeing 737’leri izleyişini, kurduğu o hayali 'Con Chim Airlines' şirketinden bahsederken yüzünde beliren o saf gülümsemeyi… O, gökyüzünün sonsuzluğuna bakarken aslında Tanrı’nın o büyük düzenini seziyordu. Kodladığı oyunlar, bulut bilişim sistemleri, AWS altyapıları… Bunlar sadece bir dâhinin zihinsel egzersizleri değil, bu dünyada bir şeyler inşa etme, sistemi güzelleştirme çabasıydı. Ama Ben’i asıl Ben yapan şey zekası değil, o zeytin dalı gibi yumuşak, incitmeyen kalbiydi.
İncil’de bugün Kral’ın o ihtişamlı tahtına oturduğunu, bütün ulusları önüne topladığını görüyoruz. Ve Çoban-Kral, koyunları keçilerden ayırır gibi değil, sevgiyi ve kayıtsızlığı ayırıyor. ‘Acıktım, beni doyurdunuz; susadım, su verdiniz…’ Ve haklılar şaşkınlıkla soruyor: ‘Ne zaman gördük seni ya Rab?’ Cevap keskin ve tatlı: ‘Bu en küçük kardeşlerimden birine yaptığınız her şeyi bana yaptınız.’ Ben, o küçücük ömründe bu gerçeği sanki inceden inceden biliyordu. Amcası iki felç geçirdiğinde, henüz on beş yaşında bir çocukken, bir gün unutup kumbarasındaki her şeyi ona sunmaya niyetlenmişti. O kumbara hiç kırılmadı, paraya gerek kalmadı, ama o niyet… Bir çocuğun elindeki her şeyi, sevdiği birinin yarası için feda etmeye hazır oluşu, işte İsa’nın o krallığının bu topraklardaki en saf kanıtıydı.
Sevgili Alan ve Thao, beş aydır o boş sandalyenin karşısında, o sessiz odanın kapısında dururken yüreğinizin ne kadar yandığını biliyorum. 'Neden?' diyorsunuz. 'Neden bu kadar erken, neden bu kadar parlak bir ışık?' Bu sorular, Tanrı’nın kapısını çalan en dürüst dualardır. Bugün, o çoban çiti gibi etrafınızı saran kederin ortasında, o Aziz Pavlus’un korintlilere yazdığı o muazzam gerçeği duyun: 'Ölüm insan aracılığıyla geldiği gibi, ölülerin dirilişi de bir insan aracılığıyla gelmiştir. Adam’da nasıl herkes ölüyorsa, Mesih’te de herkes yaşama kavuşacaktır.' Benjamin, ölümün o soğuk sınırında kalmadı. O, o İyi Çoban’ın omuzlarında, yeşil otlaklara, o suların kıyısına çoktan ulaştı.
Zihninizde bazen o ağır düşüncelerin dolaştığını biliyorum. 'Acaba bir şeyi atladık mı? Bir şeyi farklı yapsaydık…' Bugün bu sunağın başında, o haksız yükü omuzlarınızdan tamamen indirin. Hastalık asla bir ceza değildir; kimsenin hatası, kimsenin ihmali değildir. İsa’nın kör adam için söylediği o sözü hatırlayın: Ne o günah işledi, ne de anne babası. Sizler, ona bu dünyadaki en kusursuz, en şefkatli yuvayı verdiniz. Onu o kadar çok sevdiniz ki, o sevgi ölümün bile dokunamayacağı bir bağa dönüştü. Tanrı sizi suçlamıyor. Benjamin de sizi suçlamıyor. O, rüyalarında babasına söylediği gibi, o yeşil şortuyla, o sağlıklı haliyle, 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết, con tự thở được bình thường mà' diyerek bütün sınavları geçtiğini, artık o göklerin en güzel yerinde nefes aldığını fısıldıyor.
Ryan, kardeşim… Sen ağabeyinin o en sadık yoldaşıydın. Top Gun tişörtünle verdiğin o muzip thumbs-down hareketine gülümseyişini, arka koltuktaki o sessiz paylaşımlarınızı hatırlayın. Biliyorum, yan odanın sessizliği bazen seni yoruyor. Ama unutma ki ağabeyin Ben, senin içinde yaşayan o neşeli ruhtur. O, senin güçlü olmanı, onun adına da gökyüzüne bakmanı, o 'Con Chim Airlines' hayallerini kendi kalbinde yaşatmanı istiyor. Sizin bağınız ölümle kopmaz; o, şimdi Cennet Şöleni’nde senin için dua ediyor.
Sevgili dostlar, bugün Ben’in adına Cà Mau’da açılan o temiz su kuyusunu düşünün. Çorak topraklara hayat veren o su, Ben’in adını taşıyor. Ben’in sevgisi ölmedi; o, bugün başka insanlara hayat olmaya, susuzları kanatlandırmaya devam ediyor. Sizler, o büyük kederinize rağmen, bu sevgiyi yaşatarak Tanrı’nın krallığını yeryüzünde kuruyorsunuz.
Bugün eve dönerken, yanınıza şunu alın: Benjamin, o Con Chim Airlines ile sadece gökyüzüne değil, Tanrı’nın o sonsuz kucağına uçtu. O sizi unutmadı. O sizi bekliyor. Ve o gün geldiğinde, 'iyi ve sadık kul' denilerek, o büyük neşeye hep birlikte kavuşacaksınız. O zamana kadar, her sabah uyandığınızda, Ben’in size o sevgi dolu gülümsemeyle baktığını hissedin. Çünkü sevgi asla son bulmaz. Ve Tanrı, o sevgiyi ziyan etmez. Amin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Kurtarıcı'nın buyruğu üzerine ve ilahi öğretiyle biçimlenmiş olarak, cesaretle diyoruz:
Göklerdeki Pederimiz, adın yüceltilsin. Hükümranlığın gelsin. Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de senin isteğin yerine gelsin. Günlük ekmeğimizi bugün bize ver. Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, sen de suçlarımızı bağışla. Bizi günaha sürükleme ve bizi kötü olandan kurtar. Amin.
Rab sizi korusun ve saklasın; yüzünün ışığını üzerinize versin ve size esenlik versin. Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla. Amin.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.