Gedenkdag van Sint Carolus Borromeus, Biskop

Daar is 'n sekere soort stilte wat intrek in 'n huis wanneer die son sak—'n stilte wat nie leeg is nie, maar wat soos 'n sagte kombers oor die herinneringe lê. Ons dink vandag aan Benjamin. Ons dink aan daardie helder, nuuskierige seun wat die wêreld nie net met sy oë bekyk het nie, maar met die hele intensiteit van sy hart. Onthou julle hoe hy as 'n jong seun sy pa se hand vasgehou het terwyl hulle in die buurt gestap het? Daardie eenvoudige, alledaagse oomblik—'n pa, 'n seun, 'n rugsak, 'n stap in die son—is 'n beeld wat nou soos 'n kosbare skat in die argief van die ewigheid bewaar word. Benjamin was nie net 'n seun van sy tyd nie; hy was 'n seun van die lig. Hy het die lewe benader met die entoesiasme van 'n ontdekkingsreisiger, altyd besig om te bou, te dink, en te droom. Of dit nou sy passie vir tegnologie was, of die manier waarop hy sy 'Con Chim Airlines' in sy drome laat opstyg het, daar was altyd 'n vonkel in sy oë wat gesê het: 'Daar is soveel meer as wat ons nou kan sien.'

Kyk vandag na die eerste lesing uit die brief aan die Filippense: 'Work out your salvation with fear and trembling. For God is the one who, for his good purpose, works in you both to desire and to work.' Dit is 'n oproep tot 'n lewe wat nie net oppervlakkig is nie, maar 'n lewe wat diep gewortel is in die wil van God. Paulus praat hier van die 'goeie doel' van God. Soms, in die middel van ons eie pyn, voel dit asof daardie doel verborge is. Ons wonder: 'Waarom hierdie pad? Waarom so vroeg?' Maar kyk na die beeld van die 'libation'—die drankoffer—waarvan Paulus praat. Hy sê: 'But, even if I am poured out as a libation upon the sacrificial service of your faith, I rejoice and share my joy with all of you.' Hierdie beeld van 'uitgestort word' is so kragtig. Dit beteken om jouself heeltemal te gee, om niks terug te hou nie. Benjamin het dit gedoen. Hy het sy lewe, sy nuuskierigheid, sy liefde vir sy familie, en sy drome 'uitgestort' as 'n geskenk. Hy het nie net bestaan nie; hy het sy lewe as 'n offer van liefde gegee.

Laat ons nou die waarheid in die oë kyk, want troos wat nie die werklikheid aanraak nie, is geen troos nie. Vier maande het verloop sedert Benjamin huis toe gegaan het na die Vader, en ek weet dat die leemte in julle huis, Alan, Thao en Ryan, nog steeds soos 'n oop wond voel. Die werklikheid van sy afwesigheid is nie 'n abstrakte teologie nie; dit is die leë stoel, dit is die oggende wanneer die son opkom en die stilte soos 'n swaar, vaal kombers oor julle sak. Alan, Thao, en Ryan, ek weet dat daar dae is wanneer die hartseer soos 'n brandende vlam in die bors voel. Soms, in die nag, sluip die skaduwee van skuldgevoel binne. Julle mag dalk wonder: 'Het ons iets gemis? Kon ons sy hand sterker vasgehou het?' Luister vandag mooi na my: siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nooit die gevolg van enige versuim van julle kant af nie. God beskuldig julle nie. Julle was sy wêreld, sy veilige hawe, sy alles. Laat daardie swaar klip van menslike skuld nou van julle harte afrol. God is geen aanklaer nie; Hy is 'n Vader wat julle in sy arms vashou. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld kom soos 'n storm uit die bloute, nie omdat iemand iets verkeerd gedoen het nie, maar omdat ons in 'n wêreld leef wat nog wag op die volle herstel van alles in Christus. Julle het niks gemis nie. Julle het hom liefgehad met 'n liefde wat selfs die dood oorskry. God se liefde vir Benjamin was nie minder as julle eie nie; dit was die bron daarvan.

Kyk dan na die Evangelie. Jesus is baie duidelik: 'Whoever does not carry his own cross and come after me cannot be my disciple.' Dit klink hard, byna onmoontlik. Maar wat is die kruis? Die kruis is nie die siekte nie; die kruis is die bereidwilligheid om die wil van God te aanvaar, selfs wanneer dit ons breek. Jesus vra ons nie om die kruis te soek nie; Hy vra ons om dit te dra wanneer dit op ons skouers geplaas word. En Hy belowe: 'Ek is by jou.' Hy sê ook: 'Which of you wishing to construct a tower does not first sit down and calculate the cost?' Benjamin was 'n bouer. Hy het gedroom van 'Con Chim Airlines'. Hy het kodes geskryf vir speletjies en toepassings. Hy het geweet wat dit beteken om te beplan, om te bou, om te droom. Hy het die koste van die lewe verstaan, nie in geld nie, maar in liefde. Dink aan daardie oomblik toe hy, sonder dat iemand hom gevra het, aan sy ouers gesê het dat hy sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help toe dié deur die swaarkry van 'n beroerte gegaan het. Hy het dit nooit stukkend geslaan of uitgegee nie—dit was nie nodig nie, sy oom het gehad wat hy nodig gehad het—maar die offer self, daardie onselfsugtige bereidwilligheid van 'n vyftienjarige seun om alles wat hy gehad het te wil gee vir iemand anders, spreek van 'n siel wat reeds geweet het wat dit beteken om lief te hê soos Christus. Hy het sy lewe nie vir homself gehou nie. Hy het dit gedeel.

Die Evangelie gaan voort: 'In the same way, everyone of you who does not renounce all his possessions cannot be my disciple.' Dit beteken nie dat ons alles moet weggooi nie; dit beteken dat ons niks moet vashou wat ons verhinder om God te volg nie. Benjamin het 'n vrye siel gehad. Hy was nie vasgevang in die dinge van hierdie wêreld nie, alhoewel hy so lief was vir die lewe. Hy het die lewe geniet, die reise, die vliegtuie, die lag. Maar sy hart was altyd gerig op iets groters. Hy was soos 'n reisiger wat weet dat hierdie land net 'n voorportaal is vir die ware tuiste.

Sint Carolus Borromeus, wat ons vandag gedenk, was 'n man van groot toewyding aan die kerk en aan die armes. Hy het sy lewe gegee vir diegene wat niks gehad het nie. Hy het verstaan dat om 'n dissipel van Christus te wees, beteken om jouself te verloën ten gunste van die ander. Benjamin het op sy eie manier, in sy eie kort lewe, dieselfde gedoen. Hy was 'n dissipel van liefde. Sy lewe was 'n getuienis van wat dit beteken om 'n kind van God te wees, 'n lig in 'n wêreld wat dikwels in die skaduwee leef. Soos Paulus sê: 'Among whom you shine like lights in the world.' Benjamin skyn steeds. Hy skyn in die herinneringe van sy ouers, in die lewe van sy broer Ryan, in die water wat vloei uit die 'Well of Love' in Cà Mau. Sy lewe was 'n lig wat nie uitgegaan het nie; dit het net van vorm verander.

Ryan, my broer, jy wat nou langs jou ouers staan en die stilte van die huis met jou eie asem vul: moenie bang wees om vorentoe te stap nie. Jou broer Benjamin kyk na jou met daardie selfde warm glimlag wat jy onthou. Die herinneringe van julle tye saam—die speletjies, die avonture, die tye wat julle hand aan hand gestap het—is nie weg nie. Hulle is vasgevleg in die mure van julle gesin se huis. Benjamin is nie 'n afwesigheid nie; hy is 'n stille, kragtige teenwoordigheid wat jou herinner om met moed te leef, om jou eie drome na te jaag, en om sterk te wees vir jou ouers. Benjamin sou wou hê dat jy jou vlerke sprei en vlieg. Hy is by jou in elke stap, en hy bid vir jou by die Vader. Hy is nie weg nie; hy wag net vir jou by die maaltyd.

Ons is almal reisigers op hierdie pad. Benjamin het sy vlug vroeër voltooi, maar hy wag by die aankomshek. Hy is daar, saam met die heiliges, in die 'Banquet of Heaven', waar daar geen pyn, geen siekte en geen trane is nie. Hy is nou vry van elke beperking. Hy vlieg nou in die lig van God, en hy bid vir julle. Hy het nie net 'bestaan' nie; hy het die 'wapenrusting van God' aangetrek deur sy integriteit, sy eerlikheid en sy onvoorwaardelike liefde vir sy familie. Hy het die wedloop voltooi.

Neem hierdie gedagte saam met jou uit hierdie kerk uit: Jy is nie 'n vreemdeling in hierdie huis nie. Jy is 'n medeburger van die heiliges, 'n lid van die huisgesin van God. Wanneer die dae swaar word en die pyn jou oorval, haal diep asem en onthou dat God se huis groot genoeg is vir al jou trane. Benjamin is tuis, veilig by die Vader. Sy liefde, sy lag, daardie sagmoedige siel wat soos 'n seën in julle lewens was—dit alles is in God se bewaring. Mag die Here julle seën, julle bewaar, en julle die vrede gee wat alle verstand te bowe gaan. Benjamin Vo, mag jou siel rus in die lig van Christus, nou en tot in alle ewigheid. Mag julle, sy gesin, die krag vind om elke dag weer te begin, wetende dat julle nooit alleen is nie. Die Here is met julle. Dra hierdie vrede met julle uit die kerk uit: dat niks wat uit liefde gegee is, ooit verlore gaan nie. Benjamin is by God, en God is by julle. Amen.