Cuimhneachán ar Naomh Séarlas Borromeo, Easpag

Smaoinigh ar an gcaoi a bhíonn an t-aerárthach ag seasamh ar an rúidbhealach, réidh le himeacht, a chuid inneall ag cromadh go ciúin ach le cumhacht ollmhór ag fanacht le scaoileadh. Do Benjamin Vo, ní raibh an t-aerfhóid ina áit taistil amháin; ba áit é a raibh a chuid brionglóidí, a chuid pleananna, agus a chuid fiosrachta ag eitilt go saor. Smaoinigh ar an mbuachaill sin, ag breathnú amach ar an spéir, ag lorg na n-eitleán sin, na Boeing 737, ag déanamh staidéir ar gach mionsonra, ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le gáire a bhí chomh hoscailte sin gur líon sé an seomra le teas. Bhí intleacht aige a bhí ag rith roimh aois a cheithre bliana déag, ag scríobh cód, ag tuiscint na rudaí a thógann blianta ar dhaoine eile a thuiscint. Ach ní hé sin an rud is mó a chuimhnímid air. Cuimhnímid ar an gcroí a bhí aige—an croí sin a bhí chomh bog agus chomh cineálta sin nár theastaigh uaidh go n-iompródh aon duine eile ualach ina n-aonar. Smaoinigh ar an uair sin a thairg an buachaill cúig bliana déag d'aois sin a chuid airgid go léir chun cabhrú le huncail William a bhí thíos le tinneas. Níor bhris sé an banc muc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an rud a bhí ann: buachaill a raibh a chroí chomh mór sin nár theastaigh uaidh go mbeadh aon duine i bpian.

Sa chéad léacht inniu, ó Litir Naomh Pól chuig na Filipigh, cloisimid an t-ordú seo: 'Oibrígí amach bhur slánú féin le heagla agus le crith.' Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá an chathaoir sin folamh, agus tá an bhrón sin chomh trom le cloiche. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil an t-uafás den chailliúint seo ag brú ar bhur gcroíthe gach maidin. Nuair a dhúisíonn sibh, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach, mothaíonn sibh an méid a cailleadh. Nílimid anseo chun an phian sin a cheilt; tá sí fíor mar gheall go raibh grá fíor ann. Agus éistigí go han-chúramach: níor tháinig an tinneas seo ó rud ar bith a rinne sibh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d'fhéadfadh sibh a dhéanamh a d'athródh an toradh. Bhí sibh ag tabhairt grá a bhí chomh foirfe agus a d'fhéadfadh daoine a thabhairt. Scaoil an t-ualach sin anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht. Níor theip oraibh riamh. Níl aon chúis le féin-cháineadh, mar níl aon rud a d'fhéadfadh faire, cúram, ná grá a chosc. Tá an t-ualach sin leagtha ag cosa an Tiarna anois.

Sa Soiscéal inniu, labhraíonn Íosa go dian faoin gcostas a bhaineann le bheith ina dheisceabal. 'Cé agaibh, agus é ag iarraidh túr a thógáil, nach suíonn síos ar dtús chun an costas a ríomh?' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas isteach. Is cosúil go bhfuil an saol seo ina thúr nach bhfuil críochnaithe, ina chath nach bhfuil buaite. Ach tá Íosa ag rá linn go bhfuil an t-ullmhúchán déanta cheana féin. Ní ag an duine atá an t-ualach, ach ag an gCruthaitheoir. Bhí Ben ina dhuine a thuig an fhírinne sin go nádúrtha. Ní raibh sé ag lorg áiteanna onóra; bhí sé ag lorg na fírinne, ag lorg an eolais, ag lorg an ghrá. Nuair a smaoiním ar Ben, smaoiním ar an gcaoi ar bhreathnaigh sé ar an domhan, ar an gcaoi ar thaitin sé leis a bheith ag 'airport spotting' lena athair. Bhí sé ag lorg na háite sin a bhfuil a fhios aige go bhfuil sé slán, agus anois, tá sé féin ag an mbord sin, i láthair an Athar, i bhfad níos sláine ná mar a bheadh sé in aon áit eile ar domhan.

Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go bhfuil na laethanta ann nuair a bhíonn an t-uaigneas sin ag teacht, nuair a bhreathnaíonn tú ar an seomra agus a mhothaíonn tú an t-easnamh. Ach cuimhnigh ar na heitleáin sin, ar na cluichí a d'imir sibh, agus ar an gcaoi a raibh Ben i gcónaí ag gáire. Níl sé imithe i gcéin. Tá sé ag fanacht leat i solas an Athar. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht, atá ag iompar an chros sin san oíche, bíodh fhios agaibh go bhfuil sibh á n-iompar ag lámha an Athar. Níl sibh singil. Tá an grá sin a bhí ag Ben fós ag obair sa saol seo, sna gníomhartha cineáltais a dhéantar go ciúin, san uisce a shrutheann sa well i gCà Mau a thug beatha do dhaoine nach raibh aithne acu air, sa chineáltas a leanann d'fhás. Níor chríochnaigh an saol sin an 13ú lá de Mheitheamh; níor thosaigh sé ach i ndáiríre i láthair Dé.

Smaoinigh ar an íomhá sin arís: an buachaill a bhí ag pleanáil 'con chim airlines', ag gáire faoi na rudaí beaga, ag tairiscint a bhanc muc chun cabhrú le huncail. Ní raibh sé ag lorg ardaithe; bhí sé ag lorg na seirbhíse. Agus anois, tá sé ag an áit is airde ar fad, ag an mbord sin nach bhfuil aon deireadh leis. Nuair a théann sibh abhaile inniu, smaoinigh ar Ben mar bhuachaill atá ag fanacht libh, ag breathnú anuas le gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear críochnaithe agus go bhfuil an t-aerárthach tar éis teacht i dtír go sábháilte. Tá sé slán, tá sé sa bhaile, agus tá sé ag fanacht libh sa solas sin a bhfuil gach deoir scriosta as. Ná bíodh eagla oraibh, ná bíodh ualach an bhrón chomh trom sin oraibh go ndéanann sibh dearmad ar an ghrá a bhí ann. Tá an grá sin beo. Téigí slán, a chairde, agus cuirigí bhur muinín sa Tiarna a thugann neart do gach croí briste. Amen.