Dé Luain den Tríochaidhe Domhnach sa Tréimhse Saolta

Smaoinigh ar an gcaoi a seasann buachaill óg, Benjamin Vo, ar imeall an chosáin, a shúile fixáilte ar an spéir, ag breathnú ar na héin ag eitilt os a chionn. Bhí an spéir sin ina áit lúcháire dó, áit ar shamhlaigh sé a 'con chim airlines' féin, ag gigilt le gáire nuair a labhair sé faoin gcaoi a rachadh na haerárthaí sin go dtí na háiteanna is faide i gcéin. Bhí intleacht aige a bhí ag rith roimh aois a cheithre bliana déag, ag réiteach cód agus ag tuiscint na teicneolaíochta a bhí ag athrú an domhain. Ach ní raibh an intleacht sin ina bhalla timpeall air; bhí sé ina dhoras. Bhí sé ina chroí a bhí chomh hoscailte sin go raibh sé réidh, ag aois a cúig déag, a chuid go léir a thairiscint chun cabhrú le huncail William a bhí thíos le tinneas. Níor bhris sé an banc muc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an rud a bhí ann: buachaill a raibh a chroí chomh mór sin nár theastaigh uaidh go n-iompródh aon duine eile ualach ina n-aonar.

Sa chéad léacht inniu, cloisimid Naomh Pól ag scríobh chuig na hEphesianaigh: 'Bígí cineálta le chéile, lán de chomhbhá, ag maithiúnas dá chéile mar a mhaith Dia daoibh i gCríost.' Smaoinigh ar an bhfocal sin—'cineálta.' Nuair a bhreathnaíonn Alan agus Thao thart ar an teach seo anois, ceithre mhí tar éis do Ben imeacht go teach an Athar an 13ú lá de Mheitheamh, 2026, tá an ciúnas sin ann nach féidir le haon fhocal a líonadh. Tá an chathaoir sin folamh. Tá an bhróg sin fágtha sa dorchadas. Caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord: tá an phian seo fíor, agus tá an t-ualach trom. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil an t-uafás den chailliúint seo ag brú ar bhur gcroíthe gach maidin, nuair a thagann na cuimhní gan chead—an gáire sin faoi na héin, nó an t-am a bhí Ben ag caint faoina chuid cluichí ríomhaireachta.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, éistigí go domhain. Níor tháinig an tinneas seo ó rud ar bith a rinne sibh, ó aon easnamh i bhur gcúram, ó aon mheáchan nár iarr sibh. Níl aon chiontacht libh. Bíodh fhios agaibh, os comhair an Tiarna, go bhfuil sibh glan agus saor. Má tá an cheist sin ag éirí san oíche an ndearna sibh a dhóthain, éistigí le glacadh Dé: níor thip oraibh in aon chor. Bhí sibh ag tabhairt grá a bhí chomh foirfe agus a d'fhéadfadh daoine a thabhairt. Scaoil an t-ualach sin anois. Lig don Tiarna an chloch sin a thógáil de bhur gcroí. Ní raibh aon rud a d'fhéadfadh sibh a dhéanamh a d'athródh an toradh. Bhí sibh ag tabhairt grá, ag tabhairt aire, ag tabhairt gach rud a d'fhéadfadh tuismitheoir a thabhairt. Ná bíodh an t-ualach sin oraibh níos mó. Tá sibh saor.

Sa Soiscéal, feicimid Íosa sa tsionagóg. Tá bean ann a bhí cromtha le hocht mbliana déag. 'A bhean,' a deir Íosa, 'tá tú saor ó do thinneas.' Agus leag sé a lámha uirthi. Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas isteach sa seomra. Ní hé an t-achrann a labhraíonn Íosa faoi rud a scarann sinn ó ghrá Dé; is é an t-achrann é a chruthaíonn an tine a ghlanann an saol. Tá Ben ag an mbord sin anois, i láthair an Athar. Ní raibh Ben ag stóráil seoda dó féin; bhí sé ag tógáil stór i láthair Dé trína chineáltas, trína chumas grá a thabhairt, agus trína chumas a bheith ina dheartháir iontach do Ryan. Nuair a deir Íosa, 'An mbean seo, ar cheangail Sátan í le hocht mbliana déag, nár cheart í a scaoileadh saor óna cuibhreach ar lá na sabóide?', tá sé ag cur in iúl dúinn go bhfuil an saol seo lán de bhriseadh, ach go bhfuil a ríocht féin, an ríocht a bhfuil Ben anois ina chónaí inti, iomlán agus gan briseadh.

Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go bhfuil na laethanta ann nuair a bhreathnaíonn tú ar an seomra agus a mhothaíonn tú an t-uaigneas. Ach cuimhnigh ar an gcaoi a raibh Ben i gcónaí ag roinnt gáire leat, sna hionaid sin ar fad a thaispeáin sibh a chéile ar fud an domhain. Níl sé imithe i gcéin; tá sé i láthair i ngach cuimhne, i ngach gníomh cineáltais a dhéantar go ciúin i d'ainm, sa uisce sin a shrutheann sa well i gCà Mau a thug beatha do dhaoine nach raibh aithne acu air. Ní chuireann an bás deireadh le grá mar seo. Tóg an gealltanas seo leat nuair a fhágann tú an doras inniu: tá Ben sa bhaile, ag fanacht i solas an Athar, agus tá sé ag coimeád súil ort le gáire. Téigí slán, a chairde, agus cuirigí bhur muinín sa Tiarna atá gar daoibh anois agus go deo. Tá Ben sa bhaile, tá sé slán, agus tá sé ag fanacht libh sa solas sin a bhfuil gach deoir scriosta as. Amen.