Déardaoin den Tríochaidhe Seachtain sa Ghnáth-Am

Smaoinigh ar an gcaoi a bhfeiceann tú eitleán ag ardú isteach sa spéir ar lá grianmhar. Ní fheiceann tú an t-inneall ag obair go crua, ach feiceann tú an toradh: an t-ardú, an treoir, an bealach a ghlacann sé trí na scamaill. Bhí an spéir sin ina áit lúcháire do Benjamin Vo. Bhí an spéir sin ina áit a raibh a intleacht—an intleacht a bhí ag rith roimh aois a cheithre bliana déag le códú agus le hálgartaim na teicneolaíochta—ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le gáire agus le gigilt. Bhí sé ina bhuachaill a raibh a chroí chomh mór sin nár theastaigh uaidh go n-iompródh aon duine eile ualach ina n-aonar. Smaoinigh ar an gcaoi ar thairg sé a chuid airgid go léir chun cabhrú le huncail William. Níor bhris sé an banc muc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an rud a bhí ann: buachaill a raibh a chroí chomh hoscailte sin nár theastaigh uaidh go mbeadh aon duine i bpian.

Sa chéad léacht inniu, labhraíonn Naomh Pól go soiléir faoin 'armúr Dé'. Deir sé: 'Tarraingigí bhur neart ón Tiarna agus óna chumhacht mhór.' Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá an chathaoir sin folamh, agus tá an bhrón sin chomh trom le cloiche. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil an t-uafás den chailliúint seo ag brú ar bhur gcroíthe gach maidin. Nuair a dhúisíonn sibh, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach, mothaíonn sibh an méid a cailleadh. Nílimid anseo chun an phian sin a cheilt; tá sí fíor mar gheall go raibh grá fíor ann. Agus éistigí go han-chúramach: níor tháinig an tinneas seo ó rud ar bith a rinne sibh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d'fhéadfadh sibh a dhéanamh a d'athródh an toradh. Bhí sibh ag tabhairt grá a bhí chomh foirfe agus a d'fhéadfadh daoine a thabhairt. Scaoil an t-ualach sin anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht.

Sa Soiscéal inniu, feicimid Íosa ag labhairt faoi Iarúsailéim: 'A Iarúsailéim, a Iarúsailéim... cé mhéad uair a theastaigh uaim do pháistí a bhailiú le chéile mar a bhailíonn cearc a hál faoina sciatháin, ach níor thoil libh!' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas isteach. Tá Íosa ag labhairt faoi ghrá atá cosúil le sciatháin na cearca—sciatháin a chosnaíonn, a choinníonn te, a bhailíonn le chéile. Sin é an grá a bhí ag Ben. Nuair a smaoiním ar Ben, smaoiním ar an gcaoi ar bhreathnaigh sé ar an domhan, ar an gcaoi ar thaitin sé leis a bheith ag 'airport spotting' lena athair. Bhí sé ag lorg na sciathán sin, ag lorg na cosanta sin, agus anois, tá sé féin faoi sciatháin an Athar. Tá sé ag an mbord sin, i láthair an Tiarna, i bhfad níos sláine ná mar a bheadh sé in aon áit eile ar domhan.

Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go bhfuil na laethanta ann nuair a bhíonn an t-uaigneas sin ag teacht. Ach cuimhnigh ar na heitleáin sin, ar na cluichí a d'imir sibh, agus ar an gcaoi a raibh Ben i gcónaí ag gáire. Níl sé imithe i gcéin. Tá sé ag fanacht leat i solas an Athar. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht, atá ag iompar an chros sin san oíche, bíodh fhios agaibh go bhfuil sibh á n-iompar ag lámha an Athar. Níl sibh singil. Tá an grá sin a bhí ag Ben fós ag obair sa saol seo, sna gníomhartha cineáltais a dhéantar go ciúin, san uisce a shrutheann sa well i gCà Mau, sa ghrá a roinneann sibh lena chéile. Níor chríochnaigh an saol sin an 13ú lá de Mheitheamh; níor thosaigh sé ach i ndáiríre i láthair Dé. Téigí slán inniu, agus cuirigí bhur muinín sa Tiarna a thugann neart do gach croí briste. Tá Ben sa bhaile, tá sé slán, agus tá sé ag fanacht libh sa solas sin a bhfuil gach deoir scriosta as. Amen.