Fees van die Heilige Matteus, Apostel en Evangelis

Daar is ’n spesifieke soort stilte wat in die oggendlig in ’n kamer kan hang—’n stilte wat nie leeg is nie, maar wat roep om bewoon te word. Ek dink vandag aan Matteus, wat by sy doeanepos gesit het. Hy was ’n man van syfers, ’n man van berekeninge, iemand wat sy lewe gemeet het aan die muntstukke wat voor hom op die tafel gestapel was. Hy was in sy eie klein, noue wêreld vasgevang, besig met die logiese, koue werklikheid van belastings en verliese. En dan, in ’n oomblik wat die hele koers van sy bestaan verander het, het Jesus verbygekom. Hy het nie na die boeke gekyk nie; Hy het na die man gekyk. Hy het gesê: “Volg My.” En Matteus het opgestaan. Hy het alles agtergelaat—die tafels, die geld, die sekerheid van sy ou lewe—om in die onbekende lig van die Meester in te stap.

Benjamin Vo was ook so ’n seun van skerp insig en helder denke. Hy was ’n seun wat in die wolk-infrastruktuur en die komplekse kodes van AWS kon delf met dieselfde gemak waarmee ander kinders in ’n speelpark sou speel. Hy het die logika van die wêreld verstaan, en dit was pragtig. Maar soos Matteus, was sy ware roeping nie in die kodes nie; dit was in die liefde. Ek dink aan daardie beeld van Ben, waar hy met sy jonger broer Ryan aan tafel sit, besig met ’n eenvoudige bak kos, hulle koppe saamgebuig in daardie stil, alledaagse broederskap. Dit was nie ’n groot, dramatiese oomblik nie, maar dit was heilig. Dit was die lewe wat in sy suiwerste vorm gedeel word.

Alan en Thao, ek weet dat die afgelope drie maande sedert Benjamin na die Hemel teruggekeer het, vir julle soos ’n onmoontlike toets gevoel het. Die stilte in julle huis is soms so swaar dat dit voel asof dit die mure kan laat kraak. Julle soek na hom in die gang, in die kamer waar sy rekenaar staan, in die herinneringe van die vele lande wat julle saam besoek het. En soms, in die nag, kom daardie stem wat vra: 'Waarom?' of 'Wat as?'. Julle wonder of julle iets gemis het, of julle dalk meer kon doen om die pad te verander.

Luister vandag na my, asseblief, met julle hele hart: Daardie siekte was nie ’n straf nie. Dit was nie die gevolg van enigiets wat julle gedoen of nagelaat het nie. God is nie ’n aanklaer wat in die skaduwees wag om julle te beskuldig nie. Hy is die Vader wat julle trane tel. Geen hoeveelheid waaksaamheid, geen menslike vernuf kon die pad verander het nie. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld gebeur buite ons beheer, heeltemal onafhanklik van ons liefde of ons sorg. Laat die Here vandag daardie swaar klip van skuldgevoel van julle harte afrol. Julle is vry. God beskuldig julle nie, en julle moet julleself ook nie meer beskuldig nie. Julle was die beste ouers wat Ben kon hê. Hy het julle liefgehad juis omdat julle hom so onvoorwaardelik liefgehad het.

Matteus het by die tafel van Jesus gesit, en die Fariseërs het gevra: 'Waarom eet julle leermeester saam met tollenaars en sondaars?' Hulle het nie verstaan nie. Hulle het die wêreld in kategorieë verdeel: goed en sleg, waardig en onwaardig. Maar Jesus het gesê: 'Die wat gesond is, het nie ’n dokter nodig nie, maar die wat siek is.' Hy het gekom om die hart te genees, nie om die wet te handhaaf nie. Benjamin het dit verstaan. Dink aan daardie oomblik toe hy sy ouers vertel het dat hy sy hele spaarvarkie wou weggee om sy oom William te help. Hy het dit nie stukkend geslaan nie—dit was nie nodig nie, sy oom was versorg—maar die offer was daar. Dit was die offer van ’n hart wat reeds die hart van Jesus weerspieël het: ’n hart wat nie vir homself geleef het nie.

Ryan, my broer, jy wat so nou aan Ben verbonde was, weet dat hy by jou bly. Wanneer jy na die lug kyk en die vliegtuie sien, wanneer jy met daardie selfde nuuskierigheid as jou broer die wêreld verken, dan leef hy deur jou. Jy is nie alleen in hierdie reis nie. Die liefde wat julle gedeel het, is nie iets wat in die verlede vasgevang is nie; dit is ’n lewende krag. Benjamin se naam, Đại Dương, beteken 'Groot Oseaan'. Die liefde wat hy gegee het, stroom verder soos ’n weldadige water wat lewe gee in plekke waar mense dors is, net soos die skoonwaterput in Vietnam wat in sy naam gebou is. Sy lewe is ’n stroom wat aanhou vloei na diegene wat dit nodig het.

Paulus herinner ons in die eerste lesing: 'Daar is een liggaam en een Gees, soos julle ook geroep is in die een hoop van julle roeping.' Hierdie eenheid is nie iets wat ons self skep nie; dit is iets wat God in ons bewerk. Ons is almal deel van hierdie een liggaam, selfs diegene wat reeds die oewer van die ewigheid bereik het. Benjamin is nie weg nie; hy is net aan die ander kant van die gordyn. Hy is by die 'Banquet of Heaven', vry van enige pyn, vry van enige siekte, vry van die swaar toets van die lewe. Sy pa het hom in ’n droom gesien, sterk en gesond, en die woorde het deurgedring: 'Baie, test nào con cũng qua hết'—Pa, ek het al die toetse geslaag. Ja, Benjamin, jy het geslaag. Jy het die wedloop voltooi met ’n hart vol liefde.

Soms dink ons dat ons die lewe moet beheer, soos Ben se briljante verstand wat hom laat droom het van ingewikkelde kodes en stelsels. Maar die Evangelie leer ons dat die grootste wysheid nie in beheer lê nie, maar in oorgawe. Die arbeiders, die tollenaars, die sondaars—hulle het almal een ding in gemeen: hulle het besef dat hulle Jesus nodig het. Benjamin het dit geweet. Hy was ’n seun van lig, ’n seun van vreugde, en nou is hy in die volheid van daardie lig.

Wat neem ons vandag saam met ons uit hierdie plek? Ons neem die wete dat ons nooit alleen is nie. As jy vandag nie kan dans nie, is dit oukei. As jy vandag net kan huil, is dit oukei. God is by jou in die trane, net soos Hy by jou was in die lag. Die liefde wat julle vir Ben het, is nie ’n las nie; dit is ’n lig. Hou daardie lig vas wanneer die nag donker word. Benjamin is nie weg nie. Hy is in die hart van God, en hy is in die hart van julle gesin. Hy wag vir julle. Hy kyk na julle met daardie glimlag wat nou volmaak is, vry van alle aardse toetse.

Mag die vrede van God, wat alle verstand te bowe gaan, julle harte en gedagtes bewaar in Christus Jesus. Benjamin Đại Dương Vo, rus in die vrede van die Here. Bid vir ons almal, en mag jou glimlag altyd ’n lig wees wat vir ons die pad wys, totdat ons eendag weer saam mag wees in die lig wat nooit sal verdwyn nie. Amen.