Müqəddəs Matfey, Həvari və İncil yazarı

İsa yol gedərkən Matfeyi gömrük məntəqəsində oturmuş gördü və ona dedi: 'Ardımca gəl'. Bu, sadə, amma dünyanı dəyişən bir dəvət idi. Matfey o an yerindən qalxdı. O, öz keçmişini, o gömrük masasını, hesab-kitablarını, bütün o tozlu və qaranlıq dünyasını arxada qoydu və İsanın ardınca getdi.

Bəzən biz də həyatımızda belə bir dəvətlə qarşılaşırıq. Amma bu dəvət həmişə bir yolun başlanğıcı kimi görünmür. Bəzən bu, bir ayrılıq, bir boşluq, bir sual kimi gəlir. Benjaminin, sizin əziz Beninizin gedişindən bəri keçən bu üç ayda, bəlkə də bir çoxunuz özünüzü o gömrük məntəqəsində, həyatın ağırlığı altında oturmuş kimi hiss edirsiniz. 'Niyə?' sualı, cavabsız qalan dualar, evdəki o səssiz guşələr... bunlar sizin üçün ağır bir yükə çevrilib.

Matfeyin evindəki o süfrəni təsəvvür edin. İsa orada günahkarlarla, vergi yığanlarla oturub. Fəriseylər kənardan baxıb pıçıldayırlar: 'Niyə sizin müəlliminiz belə adamlarla yeyib-içir?'. Onlar qanunu, qaydanı, təmizliyi görürdülər. İsa isə insanı görürdü. O, xəstənin həkime ehtiyacı olduğunu deyərkən, sadəcə fiziki ağrını nəzərdə tutmurdu; O, qəlbin o dərin, sağalmaz görünən yaralarına toxunurdu.

Sizin qəlbinizdəki o yara, o boşluq... bu, sizin günahınız deyil. İsa, kor doğulmuş adam haqqında 'nə bu adam, nə də valideynləri günah edib' deyəndə, O, bu gün də sizin üzərinizə qoyduğunuz o ağır yükü götürür. Thao, Alan, siz heç nəyi qaçırmadınız. Siz Ben-i bütün varlığınızla sevdiniz. O, sizin üçün sadəcə bir oğul deyildi; o, sizin həyatınızın ən parlaq, ən zərif bir hissəsi idi. Ben-in o saf, mehriban qəlbi, onun hər şeyi kəşf etmək istəyən o maraqlı gözləri, onun 'con chim airlines' xəyalları... bunlar Allahın sizə əmanət etdiyi bir lütf idi.

Ben haqqında düşünəndə, mən onun o piggy bankını əmisinə təklif etdiyi anı xatırlayıram. O, heç vaxt o qutunu sındırmadı, o pulu xərcləmədi, çünki ehtiyac yox idi. Amma o təklif... o, bir uşağın ürəyindən gələn ən ali, ən saf bir sevgi aktı idi. Bax, bu, İsanın bizdən istədiyi 'mərhəmət, yoxsa qurbanlıq' sualının cavabıdır. Ben, o qısa ömründə, bizə mərhəmətin nə olduğunu öyrətdi. O, özündən çox başqasını düşünürdü. İndi isə o, Allahın hüzurunda, o 'Böyük Okeanın' sahilində, azad və dərindən nəfəs alır.

Ryan, əziz qardaş, sən qardaşının ən yaxın dostu, onunla birlikdə dünyanı kəşf edən o qəhrəman, sən tək deyilsən. Ben sənin ürəyində, sənin gülümsəməndə yaşayır. Hər dəfə qardaşının xatirəsini yad edəndə, hər dəfə bir təyyarəyə baxanda bil ki, o, səninlədir. O, səninlə o roller-coaster-da, səninlə o oyunlarda, səninlə o səssiz anlardadır.

Bəzən bizə elə gəlir ki, Allah bizi unudub, sanki biz o gömrük məntəqəsində tək qalmışıq. Amma İsa məhz o məntəqəyə gəlir. O, sizin qapınızı döyür. O, sizin kədərinizlə birlikdə oturur. O, sizin göz yaşlarınızı görür və onları şərab kimi, qurban kimi qəbul edir. İsa demir ki, kədərlənməyin; O, deyir ki, mənimlə kədərlənin. Çünki Mən sizinləyəm.

Bu gün özünüzlə nə aparacaqsınız? Çox sadə bir şey. Ben-in o piggy bank təklifini xatırlayın. Bu gün, heç kimin görməyəcəyi kiçik bir yaxşılıq edin. Birinə təmənnasız gülümsəyin, kədərli bir insana başsağlığı verin, birinin yükünü yüngülləşdirin. Bu, Ben-in sevgisinin bu dünyada hələ də nəfəs aldığının sübutudur. Allah sizi qucaqlayır. O sizi heç vaxt tək qoymur. Qoy Onun sülhü və Məryəm Ananın şəfa verən şəfaəti həmişə evinizdə olsun. Amin.