In die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees. Mag die vrede en genade van God ons Vader en die Here Jesus Christus by u almal wees.
Here, ontferm U oor ons. Christus, ontferm U oor ons. Here, ontferm U oor ons.
Johannes sien in sy visioen in Openbaring iets wat hom tot trane beweeg. Hy sien 'n boekrol, dig verseël met sewe seëls, in die hand van die Almagtige. Dit is die geskiedenis van die wêreld, die geheimenisse van God, die antwoorde op al ons 'waarom'-vrae. En die vraag skeur deur die hemel: 'Wie is waardig om die boekrol oop te maak?' Johannes huil, want niemand word gevind nie—nie in die hemel, nie op die aarde, nie onder die aarde nie. Die stilte is oorweldigend. Dit is die stilte van 'n wêreld wat nie sy eie pyn kan oplos nie. Maar dan, uit die diepte van die visioen, kom die troos: 'Moenie ween nie. Die Leeu uit die stam van Juda het oorwin.' En wat sien hy? Nie 'n magtige vegter nie, maar 'n Lam wat soos geslag lyk.
Dit is die hart van ons geloof. Ons soek dikwels na krag om ons verliese te hanteer, maar God bied ons die Lam. Die Lam wat alles verstaan, want Hy het alles deurgemaak. Benjamin Vo was 'n seun wat hierdie soort sagtheid beliggaam het. Dink aan Benjamin, nie as 'n seun van groot eise nie, maar as 'n seun van 'n stil, deurdringende goedheid. Hy was 'n seun wat met 'n glimlag oor sy 'Con Chim Airlines' kon praat, 'n seun wat die wêreld deur 'n vliegtuigvenster wou sien. Maar sy ware grootheid was sy hart. Onthou hoe hy, op vyftienjarige ouderdom, ongevraagd sy ouers genader het om sy hele spaarvarkie aan te bied vir sy oom William wat deur beroertes gely het. Hy het dit nie stukkend geslaan nie, hy het dit nie uitgegee nie; hy het net die aanbod gemaak. Dit was 'n gebaar van 'n seun wat verstaan het dat liefde beteken om jouself aan te bied, selfs wanneer jy nog so jonk is.
In die Evangelie vandag sien ons Jesus wat Jerusalem nader. Hy sien die stad en Hy huil. Jesus huil nie omdat Hy swak is nie; Hy huil omdat Hy sien wat ons nie kan sien nie. Hy sien die vrede wat hulle misgeloop het, die tyd van besoeking wat hulle nie herken het nie. Jerusalem was besig met sy eie sake, sy eie mure, sy eie vrese, en hulle het die God wat in hul midde was, gemis. Jesus se trane is die trane van God oor die mensdom wat in sy eie pyn vasgevang is.
Alan en Thao, ek weet dat vyf maande sedert daardie Juniedag soos 'n ewigheid voel. Ek weet dat daar oggende is wanneer die stilte in die huis so swaar is dat dit voel asof die mure rondom julle toemaak, net soos die mure wat Jesus oor Jerusalem voorspel het. Julle vra miskien in die stilte van die nag: 'Waarom het dit so geloop? Kon ek iets anders gedoen het? Het ek tekens gemis?' Luister nou mooi na my, want dit is die stem van die Kerk wat vandag tot julle spreek: Julle het niks gemis nie. Siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nie 'n oordeel oor julle liefde nie. God beskuldig julle nie. Daar is geen skuld in die pyn wat julle dra nie. Soms gebeur dinge in hierdie gebroke wêreld wat heeltemal buite ons beheer is—nie deur 'n fout van 'n ouer, nie deur 'n gebrek aan sorg, nie deur enigiets wat julle gedoen of nagelaat het nie. God is nie 'n veeleisende meester wat net resultate soek nie; Hy is die Vader wat julle trane tel. Laat daardie steen van skuld vandag van julle harte afval. Julle is vry om te treur sonder die las van 'wat as'.
Benjamin is nie verlore nie. Hy is by die 'Banquet of Heaven'. Hy is vry van die siekte wat hom so lank gepla het. Hy is nou by die Vader, in 'n plek waar daar geen trane meer is nie, geen pyn, geen onsekerheid nie. Hy is daar, en hy kyk met liefde na julle. Ryan, my broer, jy wat nou langs jou ouers staan, jy is die een wat Benjamin se nalatenskap in die lewe moet dra. Jy en Ben was maatjies, julle het saam gelag, saam gedroom. Benjamin se lewe was soos 'n pragtige vlug. Hy het nou sy vlerke gevind. Leef jou lewe met dieselfde nuuskierigheid en vreugde as jou broer. Moenie bang wees om te lag nie, moenie bang wees om te droom nie. Benjamin is by jou in elke tree wat jy gee.
Die Lam wat die boekrol oopmaak, is die enigste een wat die betekenis van Benjamin se lewe kan ontsluit. Ons kan dit nie nou ten volle begryp nie. Ons sien net die seëls, ons sien net die pyn, ons sien net die leë stoel. Maar die Lam sien die hele verhaal. Hy sien die seun wat sy spaarvarkie wou weggee, Hy sien die seun wat so lief was vir sy pa se stories, Hy sien die seun wat nou in die ewige lig woon. Benjamin se lewe was nie 'n fout nie; dit was 'n geskenk. En daardie geskenk gaan nie verlore nie. Dit vloei voort in die klein dade van barmhartigheid wat in sy naam gedoen word—die water wat in Cà Mau vloei, die hande wat uitgereik word na die armes. Dit is die munte wat Ben verdien het, en dit is die munte wat nou vrug dra in die koninkryk van God.
Neem vandag hierdie een ding saam met julle uit hierdie plek uit: Wanneer die aand kom en die stilte weer swaar word, en jy voel asof jy die gewig van die wêreld op jou skouers dra, onthou die visioen van Johannes. Die troon staan vas. God sit op sy troon. Benjamin is veilig in sy arms. Julle is nooit alleen nie. Die God wat die sterre in sy hand hou, hou ook julle gesin vas. Benjamin se lewe was 'n getuienis van hoop, en daardie hoop is sterker as die dood. Gaan nou in vrede, en weet dat julle bemind is, vandag en vir altyd. Benjamin Vo, mag jou siel rus in die lig van Christus, en mag julle, sy geliefdes, die krag vind om elke dag weer in die lig van God se liefde op te staan. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Op die Verlosser se bevel en gevorm deur Goddelike lering, durf ons sê:
Onse Vader wat in die hemel is, u Naam moet geheilig word; u koninkryk moet kom; u wil moet geskied, soos in die hemel net so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood; en vergeef ons ons skulde, soos ons ook ons skuldenaars vergewe; en lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die Bose. Amen.
Mag die Here ons seën, ons teen alle kwaad bewaar en ons tot die ewige lewe lei. Amen.
✝ Mag God die Almagtige julle seën: die Vader en die Seun en die Heilige Gees. Amen.