✝
کلام روزانه

پنجشنبه هفته سی و سوم زمان عادی

Thursday, November 19, 2026 · in memory of Ben
عبادتی که پس از عشای ربانی می‌آید — نه جایگزینی برای آن.
مقدمه

به نام پدر، و پسر، و روح‌القدس. فیض و آرامش خداوند ما عیسی مسیح با همه شما باشد.

آیین توبه

خداوندا، بر ما رحم کن. مسیحا، بر ما رحم کن. خداوندا، بر ما رحم کن.

♪ “Persian Kyrie (Version B)” — A song for Ben
کلام خدا
قرائت اول · مکاشفه ۵: ۱-۱۰
من، یوحنا، طوماری را در دست راستِ آن که بر تخت نشسته بود دیدم. این طومار در هر دو سو نوشته شده و با هفت مُهر بسته شده بود. سپس فرشته‌ای نیرومند را دیدم که با صدایی بلند ندا در داد: «چه کسی شایسته است که طومار را بگشاید و مُهرهایش را بشکند؟» اما هیچ‌کس در آسمان یا بر زمین یا زیر زمین قادر نبود طومار را بگشاید یا به آن بنگرد. من بسیار گریستم، زیرا کسی یافت نشد که شایسته باشد طومار را بگشاید یا به آن بنگرد. یکی از پیران به من گفت: «گریه مکن. شیری که از قبیله یهودا است، ریشه داوود، پیروز شده است و می‌تواند طومار و هفت مُهرش را بگشاید.» آن‌گاه در میان تخت و چهار موجودِ زنده و پیران، بره‌ای را دیدم که گویی قربانی شده است. او هفت شاخ و هفت چشم داشت؛ این‌ها هفت روحِ خدا هستند که به سراسر جهان فرستاده شده‌اند. او آمد و طومار را از دست راستِ آن که بر تخت نشسته بود، گرفت. هنگامی که طومار را گرفت، چهار موجودِ زنده و بیست و چهار پیر، در برابرِ بره به خاک افتادند. هر یک از پیران چنگ و کاسه‌های طلایی پُر از بخور در دست داشتند که همان دعاهای مقدسان است. آنان سرودی تازه سر دادند: «تو شایسته‌ای که طومار را بگیری و مُهرهایش را بشکنی، زیرا قربانی شدی و با خونِ خود، کسانی را از هر قبیله و زبان و قوم و ملت برای خدا خریدی. تو آنان را برای خدای ما پادشاهی و کاهنان ساختی، و آنان بر زمین سلطنت خواهند کرد.»
مزمور پاسخ‌دهنده · مزمور ۱۴۹: ۱ب-۲، ۳-۴، ۵-۶ب، ۹ب
پاسخ: بره، ما را برای خدایمان پادشاهی از کاهنان ساخت. خداوند را سرودی تازه بسرایید، در جماعتِ وفاداران او را بستایید. بگذار اسرائیل در آفریننده خود شادمان باشد، و فرزندان صهیون در پادشاه خود وجد کنند. پاسخ: بره، ما را برای خدایمان پادشاهی از کاهنان ساخت. بگذار نام او را با رقص بستایند، و با دف و چنگ برایش سرود بخوانند. زیرا خداوند قوم خویش را دوست دارد، و فروتنان را به پیروزی می‌آراید. پاسخ: بره، ما را برای خدایمان پادشاهی از کاهنان ساخت. بگذار وفاداران در جلالِ او وجد کنند، و بر بسترهای خود با سرور آواز بخوانند. بگذار ستایش‌های بلندِ خدا در گلویشان باشد. این است شکوهِ تمامیِ وفادارانِ او. هللویا. پاسخ: بره، ما را برای خدایمان پادشاهی از کاهنان ساخت.
انجیل · لوقا ۱۹: ۴۱-۴۴
هنگامی که عیسی به اورشلیم نزدیک شد، شهر را دید و بر آن گریست و گفت: «ای کاش امروز می‌دانستی که چه چیز مایه صلح و آرامش توست! اما اکنون این حقیقت از چشمانت پنهان است. زیرا روزهایی بر تو خواهد آمد که دشمنانت حصاری بر گردت برپا کنند؛ تو را محاصره کرده و از هر سو در تنگنا قرار دهند. آنان تو را و فرزندانت را در میان تو به خاک سیاه خواهند نشاند و سنگی بر سنگی باقی نخواهند گذاشت، چرا که زمانِ ملاقاتِ الهی را تشخیص ندادی.»
بره، ما را برای خدایمان پادشاهی از کاهنان ساخت.
موعظه

گاهی در میانِ هیاهویِ زندگی، در گوشه‌ای از خانه، به شیئی برمی‌خوریم که زمان را برایمان متوقف می‌کند. شاید یک ماکتِ ساده از هواپیما باشد، یا دفترچه‌ای که در آن کدهایِ پیچیده و رویاهایِ بلندپروازانه ثبت شده است. برای شما، آلان و تائویِ عزیز، و برای تو رایانِ نازنین، این‌ها تنها اشیاء نیستند؛ این‌ها ردپایِ روحی هستند که با کنجکاویِ یک محقق و لطافتِ یک فرشته در میانِ ما زیست. بنجامینِ ما، آن پسرِ پانزده‌ساله‌ای که در دنیایِ فناوری و سیستم‌های ابری، همپایِ پدرش قدم برمی‌داشت، در واقع در جستجویِ نظمی بود که فراتر از زمین باشد. او که با شوقی کودکانه از «con chim airlines» سخن می‌گفت و وقتی از هواپیماها حرف می‌زد، چشمانش از درخششِ پرواز برق می‌زد، در حقیقت داشت به ما یاد می‌داد که چطور باید به افق‌های دورتر نگاه کرد. بنجامینِ ما، آن پسرِ باهوش و فرزانه، در همان عمرِ کوتاهش به ما درسِ بزرگی از «امید» داد. او که در کارهایِ علمی سرآمدِ همسالانِ خود بود، هیچ‌گاه به دنبالِ خودنمایی نبود. او فقط می‌خواست «انجام دهد»؛ می‌خواست یاد بگیرد و می‌خواست مهربان باشد.

امروز در کتاب مکاشفه، یوحنا دری را به روی ما می‌گشاید که به آسمان باز می‌شود. او طوماری را می‌بیند که با هفت مُهر بسته شده است و یوحنا به خاطر ناتوانیِ بشر در گشودنِ آن، اشک می‌ریزد. اما پیرِ قوم به او می‌گوید: «گریه مکن. شیری که از قبیله یهودا است، ریشه داوود، پیروز شده است.» و آن‌گاه، یوحنا به جایِ شیر، بره‌ای را می‌بیند که گویی قربانی شده است. این تصویرِ مرکزیِ ایمانِ ماست: قدرتِ واقعیِ خدا نه در شمشیر، بلکه در قربانی شدنِ عاشقانه است. بنجامینِ عزیزِ شما نیز که اکنون در آن «ضیافتِ آسمانی» است، در حضورِ همین بره قرار دارد. او که عاشقِ پرواز بود، او که در دنیایِ نوجوانی‌اش از هواپیماها و آسمان حرف می‌زد، اکنون در بلندایِ واقعیِ آغوشِ خداست. او دیگر نیازی به بال‌زدن‌های زمینی ندارد؛ او در آرامشِ مطلقِ بهشت مستقر است. این همان «دری» است که یوحنا دید؛ دری که برای بنجامین باز شد تا به دیدارِ آن کسی برود که «بود و هست و می‌آید».

در انجیلِ امروز، لوقا تصویری تکان‌دهنده از عیسی به ما می‌دهد. عیسی به اورشلیم نزدیک می‌شود، شهر را می‌بیند و می‌گرید. او می‌گوید: «اگر تو نیز در این روز می‌دانستی که چه چیز مایه صلح و آرامش توست... اما اکنون از چشمانت پنهان است.» چرا عیسی گریست؟ چون دید که مردمِ شهر، زمانِ ملاقاتِ الهی را تشخیص ندادند. آن‌ها درگیرِ دیوارهایِ سنگیِ خود بودند و از دیدنِ نوری که در میانشان راه می‌رفت، غافل ماندند. پنج ماه از آن سیزدهمِ ژوئنِ تلخ می‌گذرد و این خانه‌ی خالی، گاهی چنان سنگین می‌شود که گویی نفس کشیدن سخت است. می‌دانم وقتی شب فرا می‌رسد و سکوتِ خانه شکسته نمی‌شود، چه طوفانی در دل‌ها به پا می‌شود. می‌دانم وسوسه‌ی تلخِ سرزنشِ خود چطور سر برمی‌دارد؛ همان گناهِ خیالیِ خزنده‌ای که می‌پرسد: «آیا من می‌توانستم کاری کنم؟ آیا چیزی را از قلم انداختم؟»

امروز، همین‌جا، در برابرِ این کلامِ مقدس، می‌خواهم آن سنگِ گران را از روی سینه‌ی شما بردارم. با صراحتِ تمام می‌گویم: نه. هیچ پدر و مادری مقصرِ طوفانی نیست که از جای دیگری برمی‌خیزد. هیچ هوش، هیچ دقت، و هیچ مراقبتی نمی‌توانست آن رنجی را که بر جسمِ بنجامین وارد شد، مهار کند. بیماری، مجازاتِ الهی نیست؛ خطایِ شما هم نیست. بعضی دردها در این جهانِ شکسته، آن‌چنان بزرگ و ناگهانی‌اند که فراتر از توانِ بازداریِ هر انسانی هستند. خداوند شما را بازخواست نمی‌کند؛ او شما را با همان زخم‌هایتان در آغوش کشیده است. او می‌دانست که شما با تمامِ عقل، با تمامِ جان و با تمامِ محبتِ خود، از او مراقبت کردید. پس این بارِ سرزنش را روی زمین بگذارید. شما چیزی از دست ندادید جز حضورِ زمینیِ فرزندی که امانتی پاک بود و حالا در امن‌ترین جایِ جهان است. شما در این راه تنها نیستید.

به یاد بیاورید آن لحظه‌ای را که بنجامینِ دوازده‌ساله، بی‌آنکه کسی از او بخواهد، خواست تمامِ پس‌اندازِ قلکش را برای عمویش ببخشد. او قلکش را نشکست؛ پول هم جابه‌جا نشد، چرا که نیازی نبود. اما اصلِ ماجرا، آن پیشنهادِ خالصانه و بی‌دریغ بود. پسری که حاضر بود همه‌ی داراییِ دنیوی‌اش را برایِ آرامشِ دیگری روی میز بگذارد، کسی نبود جز تجسمِ همان عشقی که بره‌ی قربانی در انجیل به ما آموخت. او به ما یاد داد که زندگی، یک معامله نیست که در آن امتیاز جمع کنیم؛ زندگی، یک هدیه است که باید آن را با دیگران تقسیم کرد. بنجامینِ شما، این درس را در همان عمرِ کوتاه به کمال رساند.

رایانِ عزیز، برادرِ نازنین، تو که هنوز خنده‌ها، بازی‌ها و قدم زدن‌هایت با برادرت را در گوشه‌گوشه‌ی خانه به یاد داری، بدان که پیوندِ شما هرگز قطع نشده است. برادرت از آن خانه‌ی ابدی به تو نگاه می‌کند. او از تو می‌خواهد که با همان لبخند، با همان کنجکاویِ بنجامینی، به جلو بروی و زندگی کنی. تو برادرِ یک فرشته‌ی آسمانی هستی. او در آن «ضیافتِ آسمانی» به تو نگاه می‌کند و منتظر است که تو با همان اشتیاقِ او، زندگی را تجربه کنی. از یاد نبر که تو تنها نیستی؛ خداوند در این مسیرِ سخت، همراهِ توست و بنجامین، در قلبِ تو حضور دارد. این آبِ حیاتی که امروز از آن سخن گفتیم، در خانه‌ی شما جاری است. این عشق، با آن چاهِ آبی که به یادِ بنجامین در کائومائو در ویتنام حفر شده تا تشنگیِ مردمی را فرو بنشاند، هنوز در این زمین جریان دارد. بنجامین نرفته است؛ او فقط از این سوی نهر به آن سوی نهر رفته است، جایی که درختانِ میوه‌اش هرگز پژمرده نمی‌شوند. وقتی امشب از این آیین بیرون می‌روید، این توشه را با خود ببرید: وقتی ستاره‌ای در آسمانِ تاریک چشمک زد، یا وقتی یادِ پرواز و هواپیماها افتادید، آه نکشید؛ بلکه تبسم کنید و بگویید: «خداوندا، او امانتِ تو بود و حالا در خانه‌ی توست.» به یکدیگر نگاه کنید و دستِ همدیگر را بفشارید. شما در این راه تنها نیستید. خداوند با شماست؛ امروز، فردا، و تا ابد. آمین.

مراقبه
♪ “باغ درون (Version A - Reverent)” — A song for Ben
دعاها

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“دلم خیلی برایت تنگ شده بن! مامان و بابا هر روز بسیار دلتنگت هستند.” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“نیا ترانگ، ۳۱/۱۰/۲۰۲۶، anh Minh خیلی به فکر Ben است. دلم برایت تنگ شده و خیلی دوستت دارم!!!”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“سلام Ben - من و مامان خیلی دلتنگت بودیم. توی این چند هفته اخیر چند بار توی خواب دیدمت! هر روز بیا و سلام کن، باشه؟” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“به یادتم رفیق! هر وقت تونستی یه سر بزن و سلامی بکن، باشه؟ دوستت دارم Ben”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“سلام Ben - خیلی خوابتو می‌بینم. امیدوارم اون بالا تو بهشت بهت خوش بگذره. لطفاً مواظب خانواده‌مون باش. یادت نره هر روز بیای و سلام کنی. خیلی دلمون برات تنگ شده!” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben عزیزم، Huy در خواب دید که تو به دیدنش آمدی و به او دعایی دادی تا شما دو برادر دوباره همدیگر را پیدا کنید. از خداوند می‌خواهم که دعای تو را مستجاب کند و به تو در کنار خودش آرامش ابدی عطا فرماید. اگر ممکن است، باز هم در خواب‌های بعدی به دیدنش برو، حتی اگر فقط یک سلام یا همان لبخند پرمهر همیشگی‌ات باشد.”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben، پسر شیرینم، خیلی دلم برایت تنگ شده. ممنونم که دیشب به دیدن من و Chú Chris آمدی. او گفت که تو را در حال پرواز با هلیکوپتر دیده؛ آن بالا خیلی آزاد، شاد و قوی بودی. اینجا، من و مادر هر روز بیشتر گریه می‌کنیم. بخشی از قلبم بدون تو کاملاً مرده است، Ben. لطفاً مراقب ما باش، برای مادرت، برادرت Ryan و من دعا کن و به ما قدرت بده تا به زندگی ادامه دهیم. ما تو را تا ابد دوست داریم.” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben عزیزم، Huy در خواب دید که تو به دیدنش آمدی و به او دعایی دادی تا شما دو برادر دوباره همدیگر را پیدا کنید. از خداوند می‌خواهم که دعای تو را مستجاب کند و به تو در کنار خودش آرامش ابدی عطا فرماید. اگر ممکن است، باز هم در خواب‌های بعدی به دیدنش برو، حتی اگر فقط یک سلام یا همان لبخند پرمهر همیشگی‌ات باشد.”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.

🕯 دعای خود را بر روی دیوار دعا روشن کنید →

دعای خداوند

بنا به فرمان منجی و با تعلیم الهی، ما جرأت می‌کنیم بگوییم:

ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد، ملکوت تو بیاید، اراده تو چنانکه در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود. نان روزانه ما را امروز به ما بده، و قرض‌های ما را ببخش، چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم؛ و ما را در آزمایش مگذار، بلکه از شریر رهایی ده. آمین.

ارتباط روحانی
ای عیسای من، ایمان دارم که تو در آیین مقدس حضور داری. تو را بیش از هر چیز دوست دارم و مشتاقم که تو را در جان خود بپذیرم. از آنجا که اکنون نمی‌توانم تو را به صورت آیین دریافت کنم، دست‌کم به صورت روحانی به قلبم بیا. تو را در آغوش می‌گیرم و خود را کاملاً با تو یکی می‌دانم. هرگز مگذار از تو جدا شوم. آمین.
سرود عشای ربانی
♪ “Persian Communion Hymn (Organ & Cello)” — A song for Ben
برکت پایانی

خداوند شما را برکت دهد و حفظ کند؛ او چهره خود را بر شما بتاباند و به شما آرامش بخشد. به نام پدر، و پسر، و روح‌القدس. آمین.

✝ خداوند متعال شما را برکت دهد: پدر، و پسر، و روح‌القدس. آمین.

سرود پایانی
♪ “The Sent Light (Reverent Piano & Strings)” — A song for Ben
روزهای قبل
🌐 Languages
Questions or comments? [email protected]