یادبود قدیس ژروم، کشیش و دکتر کلیسا — کلام روزانه

آغاز

به نام پدر، و پسر، و روح‌القدس. فیض و آرامش خداوند ما عیسی مسیح، که در هر رنجی با ماست، بر همه شما باد.

توبه

خداوندا، تو که پناهگاه ما در طوفان‌ها هستی، بر ما رحم کن. مسیحا، تو که دردهای ما را بر خود گرفتی، بر ما رحم کن. خداوندا، تو که نورِ ابدیت را بر تاریکیِ قبر تاباندی، بر ما رحم کن.

♪ “Persian Kyrie (Version A)” — A song for Ben

کلام خدا

خوانش اول · Job 9:1-12, 14-16

ایوب در پاسخ به دوستانش گفت: «به یقین می‌دانم که چنین است؛ اما چگونه انسان نزد خدا عادل شمرده شود؟ اگر بخواهد با او محاجه کند، در میان هزار بار، یک بار هم نتواند پاسخ دهد. خدا در دل حکیم و در قدرت تواناست؛ کیست که با او بستیزد و سالم بماند؟ او کوه‌ها را جابه‌جا می‌کند پیش از آنکه بدانند، و در خشم خود آن‌ها را واژگون می‌سازد. او زمین را از جای خود می‌لرزاند و ستون‌های زیر آن به لرزه می‌افتد. او به خورشید فرمان می‌دهد که طلوع نکند و ستارگان را مهر و موم می‌کند. او به تنهایی آسمان‌ها را می‌گسترد و بر امواج دریا گام می‌نهد. او دب اکبر و جبار و ثریا و صورت‌های فلکیِ جنوب را آفرید. او کارهای عظیم می‌کند که یافت نمی‌شود، و کارهای شگفت‌انگیز که شمارش نتوان کرد. اگر نزد من آید، او را نمی‌بینم؛ اگر بگذرد، درک نمی‌کنم. اگر به زور بگیرد، کیست که بگوید چه می‌کنی؟ کیست که به او بگوید چه می‌کنی؟ چقدر کمتر من می‌توانم به او پاسخ دهم یا استدلالی در برابرش انتخاب کنم! حتی اگر حق با من بود، نمی‌توانستم پاسخ دهم، بلکه باید برای آنچه سهم من است التماس می‌کردم. اگر او را فرا می‌خواندم و پاسخ می‌داد، نمی‌توانستم باور کنم که به سخنانم گوش فرا داده است.»

مزمور پاسخ‌دهنده · Psalm 88:10bc-11, 12-13, 14-15

پاسخ: خداوندا، بگذار دعای من به حضور تو برسد. هر روز تو را می‌خوانم، ای خداوند؛ دست‌هایم را به سوی تو می‌گشایم. آیا برای مردگان معجزات می‌کنی؟ آیا سایه‌ها برمی‌خیزند تا تو را سپاس گویند؟ پاسخ: خداوندا، بگذار دعای من به حضور تو برسد. آیا رحمت تو را در گور اعلام می‌کنند، یا وفاداری تو را در میان هلاک‌شدگان؟ آیا شگفتی‌های تو در تاریکی شناخته می‌شود، یا عدالت تو در سرزمین فراموشی؟ پاسخ: خداوندا، بگذار دعای من به حضور تو برسد. اما من، ای خداوند، نزد تو فریاد برمی‌آورم؛ با دعای صبحگاه منتظر تو هستم. چرا، ای خداوند، مرا رد می‌کنی؛ چرا روی خود را از من پنهان می‌داری؟ پاسخ: خداوندا، بگذار دعای من به حضور تو برسد.

انجیل · Luke 9:57-62

هنگامی که عیسی و شاگردانش در سفر بودند، کسی به او گفت: «هر جا بروی، از تو پیروی خواهم کرد.» عیسی به او پاسخ داد: «روباهان لانه دارند و پرندگان آسمان آشیانه، اما پسر انسان جایی ندارد که سر خود را بر آن بگذارد.» و به دیگری گفت: «از من پیروی کن.» اما او پاسخ داد: «خداوندا، بگذار ابتدا بروم و پدرم را دفن کنم.» عیسی به او گفت: «بگذار مردگان، مردگان خود را دفن کنند. اما تو برو و پادشاهی خدا را اعلام کن.» و دیگری گفت: «خداوندا، از تو پیروی خواهم کرد، اما بگذار ابتدا با خانواده‌ام در خانه خداحافظی کنم.» عیسی به او پاسخ داد: «هیچ‌کس که دست بر گاوآهن می‌گذارد و به پشت سر نگاه می‌کند، برای پادشاهی خدا مناسب نیست.»

خداوندا، بگذار دعای من به حضور تو برسد.

موعظه

تصور کنید در یک کتابخانه قدیمی و ساکت نشسته‌اید، جایی که بوی کاغذهای کهنه و جوهر، فضا را پر کرده است. قدیس ژروم، کسی که امروز او را گرامی می‌داریم، تمام عمر خود را صرفِ ترجمه و فهمِ کلام خدا کرد. او می‌دانست که کلمات، تنها حروف نیستند؛ بلکه رگ‌هایی هستند که حیاتِ الهی را به قلب‌های تشنه ما می‌رسانند. ژروم در میانه سختی‌های زندگی‌اش، در میانِ تنهایی و رنج، به این حقیقت پناه برد که خدا در کلامش، به ما نزدیک‌تر از آن است که تصور می‌کنیم. او آموخت که حتی وقتی آسمان‌ها به نظر بسته می‌آیند، خدا در حالِ نوشتنِ داستانی است که ما تنها بخش کوچکی از آن را می‌بینیم.

امروز در کتاب ایوب، با حقیقتی روبرو می‌شویم که شاید برای بسیاری از ما، به‌ویژه برای شما، آلان و تائوی عزیز، آشنا و در عین حال دردناک باشد. ایوب می‌گوید: «او کارهای بزرگ می‌کند که یافت نمی‌شود، و کارهای عجیب که شمارش نتوان کرد.» این اعتراف، نه از سرِ تسلیمِ کورکورانه، بلکه از سرِ شناختِ عمیقِ عظمتِ خداست. ایوب، همان‌طور که شما در این سه ماه تجربه کرده‌اید، از طوفانی عبور می‌کند که زمین را زیر پایش می‌لرزاند. او می‌پرسد: «چگونه انسان در برابر خدا عادل شمرده شود؟» این پرسش، فریادِ قلبی است که در جستجویِ عدالت و معناست، وقتی که دنیا به نظر وارونه می‌آید.

بنجامینِ عزیزِ ما، آن پسرِ درخشان که ذهنش مانندِ یک سیستمِ پیچیده و دقیق عمل می‌کرد، همیشه در حالِ کشفِ افق‌های تازه بود. او که با همان کنجکاویِ بی‌پایانش، رویایِ «کان چیم ایرلاینز» را در سر داشت، به ما یاد داد که زندگی، نه در ساکن ماندن، بلکه در «آمادگی برای پرواز» است. بن، با آن نگاهِ متمرکز و هوشمندش، در دنیایِ کدها و مدل‌هایِ هواپیما، در واقع در حالِ ساختنِ پلی بود که فراتر از ابرهای این جهان می‌رفت. او در قلبِ کوچکش، ایمانی داشت که فراتر از منطقِ ریاضیات بود. وقتی او با آن تواضعِ مثال‌زدنی، پیشنهاد داد که کلِ پس‌اندازش را برایِ درمانِ عمویش بدهد، در واقع داشت «قانونِ ملکوت» را در زندگیِ کوتاهش پیاده می‌کرد. او قلک‌اش را نشکست، اما آن نیتِ پاک، آن «پیشنهادِ عاشقانه»، در نزدِ خدا ثبت شد. این همان چیزی است که ژرومِ قدیس در کتاب‌هایش جستجو می‌کرد: قلبی که در سادگی، عظمتِ خدا را می‌بیند.

می‌دانم که در این سه ماه، از سیزدهم ژوئن تا امروز، گاهی در سکوتِ خانه، وقتی به جایِ خالیِ بنجامین نگاه می‌کنید، دردی در سینه دارید که کلمات برای توصیفش ناتوان‌اند. شاید گاهی در جستجویِ معنا، در میانِ خاطراتِ آن روزهایِ سخت، این فکرِ بی‌رحم مانندِ خاری در قلبتان فرو می‌رود: «آیا من می‌توانستم کاری کنم؟ آیا اگر فلان کار را انجام می‌دادم، نتیجه تغییر می‌کرد؟» امروز می‌خواهم با تمامِ وجودم، به عنوانِ خادمِ کلیسا و با قدرتِ نامِ عیسی مسیح، این بارِ سنگینِ گناهِ ساختگی را از شانه‌هایتان بردارم. بیماریِ بنجامین، هرگز مجازاتِ خدا نبود. هیچ‌یک از شما، نه در مراقبت، نه در عشق، و نه در هیچ لحظه‌ای از آن مسیر، کوتاهی نکردید. شما با تمامِ وجود، با عشقی که فراتر از کلمات است، از او مراقبت کردید. خدا شما را متهم نمی‌کند. او شما را در آغوش می‌گیرد. برخی رنج‌ها در این دنیایِ شکسته، فراتر از کنترلِ ما هستند؛ نه به اراده‌یِ شما و نه به تقصیرِ شما. شما بی‌گناهید. اجازه دهید این حقیقت، مثلِ آبی خنک بر قلبتان بنشیند: شما بهترین پدر و مادری بودید که بنجامین می‌توانست داشته باشد. او در عشقِ شما غوطه‌ور بود و آن عشق، او را تا ابدیت همراهی کرد.

به انجیلِ امروز نگاه کنید. عیسی به کسی که می‌خواهد او را دنبال کند، می‌گوید: «پسر انسان جایی ندارد که سر خود را بر آن بگذارد.» این جمله، شاید در ابتدا سرد به نظر برسد، اما در واقع دعوتی است به «اعتمادِ مطلق». عیسی به ما می‌گوید که خانه واقعیِ ما در این زمین نیست. او به ما نشان می‌دهد که حتی وقتی همه چیز را از دست می‌دهیم، وقتی «جایی برای سر گذاشتن نداریم»، باز هم در آغوشِ او هستیم. بنجامین، آن پسرِ مهربانی که همیشه با لبخند و خنده درباره‌یِ هواپیماهایش حرف می‌زد، اکنون در آن «خانه ابدی» است، جایی که دیگر هیچ دردی نیست. او اکنون در ضیافتِ آسمان، در کنارِ قدیسانی که ژرومِ قدیس از آن‌ها می‌نوشت، در حالِ پرواز است.

رایانِ عزیز، برادرِ بنجامین، تو تنها نیستی. می‌دانم که نبودنِ برادرت، نبودنِ کسی که با او درباره‌یِ هواپیماها و رویاهایِ آینده حرف می‌زدی، چقدر سخت است. اما بدان که پیوندِ شما، پیوندی است که مرگ نمی‌تواند آن را بشکند. او در هر پروازی که در آسمان می‌بینی، در هر لحظه‌ای که به یادِ خنده‌هایش می‌افتی، با توست. او از تو می‌خواهد که با همان اشتیاقِ او به زندگی نگاه کنی. تو وارثِ آن قلبِ مهربان هستی. زندگیِ تو، ادامه‌یِ همان عشقی است که بنجامین به جهان هدیه داد.

بنجامینِ ما، اکنون در «ضیافتِ ابدی» است. او در آن «چاهِ آبِ پاک» در کامائو، که به نامش جاری است، همچنان به تشنگانِ این جهان زندگی می‌بخشد. عشقِ او، مثلِ آبی که از آن چاه می‌جوشد، هرگز متوقف نمی‌شود. او در هر عملِ خیری که به نامش انجام می‌شود، زنده است. او در هر لبخندی که شما به دیگران هدیه می‌دهید، حضور دارد. او در آن رویایِ پدرش، با آن لبخندِ معصومانه، به ما گفت که او در جایی امن است. او از ما می‌خواهد که نگران نباشیم. او به ما می‌گوید: «من خوبم، من در نورِ خدایم.»

امروز، وقتی از این محراب بیرون می‌روید، نگذارید بارِ سنگینِ «چراها» شما را متوقف کند. به جایِ آن، «چگونه» را انتخاب کنید. چگونه می‌توانم امروز به یادِ بنجامین، لبخندی به کسی هدیه دهم؟ چگونه می‌توانم در کارِ خیری سهیم باشم؟ او نرفته است؛ او در هر لحظه‌ای که آلان و تائو در دعا با او پیوند می‌خورند، حضور دارد. یک گامِ کوچک برای امروز: امشب، وقتی همه چیز در سکوت فرو می‌رود، به جای فکر کردن به فقدان، به آن لبخندِ درخشانِ بنجامین فکر کنید. چشمانتان را ببندید و تصور کنید او در جایی امن، در جایی که دیگر هیچ دردی نیست، در حالِ پرواز است. از او بخواهید که برای شما آرامش بیاورد. بگویید: «بنجامین، تو اکنون در نورِ خدایی، برای ما دعا کن.» خداوند شما را در آغوش می‌گیرد. او پدرِ یتیمان و تسلی‌بخشِ سوگواران است. تا آن روز که دوباره یکدیگر را در روشناییِ ابدی ملاقات کنید، با ایمان ادامه دهید. خداوند با شماست، امروز و تا ابد. آمین.

مراقبه

♪ “باغ درون (Version B - Majestic)” — A song for Ben

دعاها

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben عزیزم، Huy در خواب دید که تو به دیدنش آمدی و به او دعایی دادی تا شما دو برادر دوباره همدیگر را پیدا کنید. از خداوند می‌خواهم که دعای تو را مستجاب کند و به تو در کنار خودش آرامش ابدی عطا فرماید. اگر ممکن است، باز هم در خواب‌های بعدی به دیدنش برو، حتی اگر فقط یک سلام یا همان لبخند پرمهر همیشگی‌ات باشد.”