Вторник од дваесет и осмата недела во обичното време

Замислете го Бен како со онаа своја тивка, искрена насмевка стои пред некој аеродром, со поглед вперен високо кон небото, набљудувајќи како некој авион се одвојува од земјата и се губи во облаците. За него, тие летачки машини не беа само метал и крилја; тие беа знак на слободата, на тој длабок копнеж во човековото срце да допре нешто повисоко, нешто пошироко од секојдневните граници. Тој беше момче кое сакаше да лета во мислите, но чие срце цврсто чукаше за оние што ги сакаше. Денес, додека се собираме на оваа молитва, четири месеци откако тој замина во вечниот дом, се наоѓаме пред зборовите на свети Павле до Галатјаните кои одекнуваат со неверојатна тежина и утеха: „За слобода нè ослободи Христос; стојте цврсто и не паѓајте повторно под јаремот на ропството“.

Исус Христос го крши секој јарем што нè врзува за земната болка, за стравот, за празнината што останува кога некој драг ќе замине. Но, пред да стигнеме до таа слобода, мораме да ја погледнеме вистинската реалност на нашето срце. Алан и Тао, знам дека во овие денови тишината во вашиот дом знае да биде тешка како олово. Знам дека кога ќе го отворите неговиот гихаб репозиториум полн со игри и апликации што тој сам ги кодираше, или кога ќе се сетите на неговите планови за онаа симпатична авиокомпанија што сакаше да ја создаде – „con chim airlines“ – срцето ви се стега од неизмерна празнина. Се сеќавате на неговите насмевки кога зборуваше за тоа, на онаа негова чиста радост што ја делеше со вас. И токму тука, во тие моменти на осаменост, често се прикрадува онаа најтешка, најнемилосрдна мисла – онаа тивок глас на сомнежот што вели: „Што пропуштив? Дали можев нешто повеќе да сторам?“.

Ве молам, слушнете ме денес многу нежно, со сета татковска и мајчинска топлина што Бог ви ја праќа преку оваа Слово. Тој глас на вина е лага. Немаше пропуст, немаше невнимание, немаше пропуштена можност. Болеста која го однесе Бен не е казна, ниту е последица на нешто што некој го направил или пропуштил. Таа е сурова, скриена тајна на овој паднат свет, една бура што доаѓа надвор од секаква човечка контрола и надвор од силата на било кој лекар или родител. Вие бевте, и останувате, најдобрите родители што Бен можеше да ги посака. Бог не ве обвинува. Бог не го испрати ова за да ви суди. Престанете да се мачите со помислите дека со поголема будност нешто би се сменило. Вие му дадовте живот исполнет со патувања, со љубов, со светот што го истражувавте заедно. Господ ве гледа токму сега, додека ги бришете солзите, и ви вели: не носете го тој товар сами.

Во Евангелието денес, Исус ги критикува фарисеите што се грижат само за надворешното миење на чашата, додека внатрешноста останува полна со зло. „Зарем Оној што го направи она што е однадвор, не го направи и она што е внатре?“, прашува Господ. Ова е клучниот пресврт. Бог не гледа во она што ние можеме да го контролираме или исчистиме; Тој гледа во срцето. А срцето на Бен беше чисто. Се сеќавате ли на онаа неверојатна епизода кога тој, на само петнаесет години, ѝ кажа на мајка си и на татко си дека е подготвен да ја даде целата своја заштеда од касичката за да му помогне на чичко Вилијам кој страдаше од мозочни удари? Тој никогаш не ја скрши таа касичка, никогаш не ја испразни – тоа не беше ни потребно – но самата понуда, таа чистота на момче кое било подготвено да го понуди сето свое богатство за некој друг, е слика на чистото Евангелие. Тоа беше Бен: душа која не штедеше кога требаше да се сака. Тој живееше со онаа несебичност што Христос ни ја заповеда. Тој не се грижеше за надворешните правила, туку за внатрешната љубов. Тоа беше неговата вистинска „облека“.

Рајан, ти си оној кој ја носи таа светлина понатаму. Твојот брат те гледа со гордост. Не плаши се да сонуваш, да се смееш, да продолжуваш напред. Кога ќе се сетиш на деновите кога патувавте заедно, кога се смеевте на неговите шеги или кога слушавте приказни, знај дека тој живот сè уште тече низ тебе. Ти си дел од истото семејство кое Бог го чува во својот завет. Не си сам во ова патување. Секој твој чекор е поддржан од љубовта што Бен ја остави зад себе.

Браќа и сестри, кога ќе излезете од оваа молитва, не барајте сложени одговори на големите прашања. Погледнете ги малите работи. Погледнете ги птиците на небото, сетете се на неговите авиони, сетете се на онаа детска насмевка со која тој го гледаше светот. Бен сега е во Банкетот на Небесата, ослободен од секој болен здив, наполнет со онаа совршена слобода што ја ветува Христос. Останете блиски до нашата Мајка Марија, која стоеше под Крстот и ја знае секоја мајчинска и татковска болка. Нека таа ви ја спушти својата мирна рака на рамениците и нека ве води кон својот Син. Нека Божјиот мир ви ги чува срцата денес и секогаш. Одете во мир, носејќи ја во себе таа љубов што никогаш не престанува, таа љубов што Бен толку великодушно ја делеше со сите нас. Амин.