Празник на светите апостоли Симон и Јуда

Денес, додека го славиме празникот на светите апостоли Симон и Јуда, нашиот поглед се насочува кон една слика која е толку едноставна, а сепак толку моќна: Исус се искачува на планината. Тој не оди таму за да биде сам во својата божественост; тој оди таму за да се подготви за она што следува – изборот на оние кои ќе го продолжат неговото дело. Евангелието ни вели дека „тој ја помина ноќта во молитва кон Бога“. Замислете го тој момент. Тишината на планината, ѕвездите над него, и Исус, во длабок разговор со Отецот, подготвувајќи го срцето за луѓето што ќе ги повика. Оваа слика на Исус, кој се моли пред секој голем чекор, е слика на темелот за кој зборува свети Павле во Посланието до Ефесјаните: „со самиот Исус Христос како аголен камен“.

Кога размислувам за ова, не можам а да не помислам на нашиот драг Бен. Бен, кој со својот бистар ум и љубопитност, секогаш бараше да разбере како функционираат работите – од сложените алгоритми во облачните инфраструктури до самата убавина на летот на еден авион. Но, она што го правеше Бен посебен не беше само неговата генијалност. Тоа беше неговата способност да биде присутен, да биде „камен“ во домот на своето семејство, цврст и нежен во исто време. Се сеќавам на една слика: Бен, во својата кујна, облечен во оние удобни сини пижами, со контролер во рацете, замислен и смирен. Тоа беше неговиот свет – дом, блискост, љубов. Тој беше градител на радост во своето семејство, исто како што апостолите беа градители на Црквата.

Алан и Тао, знам дека овие четири месеци се време кога тишината во домот честопати станува тешка. Знам дека во тие моменти, кога ќе го погледнете неговиот простор, кога ќе се сетите на неговата насмевка, во вас се буди онаа болна, тивка мисла: „Дали можев да направам нешто поинаку? Дали мојата грижа беше доволна?“ Ве молам, слушнете ме денес со сета понизност: тој глас на обвинување не доаѓа од Бога. Болеста што го однесе Бен не беше казна, ниту беше последица на некаков ваш пропуст. Вие бевте, и останувате, родители кои му дадоа сè – свет полн со љубов, патувања, поддршка и онаа длабока семејна топлина која го обликуваше неговото срце. Бог не ве обвинува. Некои работи во овој сложен свет се случуваат надвор од секаква човечка контрола, и никој, колку и да е буден или грижлив, не можеше да ги спречи. Симнете го тој камен од градите. Вие не пропуштивте ништо. Бог го прими Бен како скапоцен дар во својот небесен дом, а вас ве повикува да живеете во слободата на Неговата милост.

Погледнете го повторно Исус во Евангелието. Тој ги избира дванаесетмината. Меѓу нив има рибари, даночник, па дури и оној што ќе стане предавник. Исус не бара совршени луѓе; тој бара срца што се подготвени да бидат „изградени“. Бен беше таков – момче кое секогаш беше подготвено да понуди дел од себе за другите. Се сеќаваме на оној момент кога, поттикнат од својата чиста љубов, сакаше да ја понуди целата своја заштеда од касичката за да му помогне на својот чичко кој страдаше. Тој не ја скрши касичката, не ја испразни – тоа не беше ни потребно – но самата понуда, таа подготвеност на едно петнаесетгодишно момче да го даде сето свое богатство за некој што има потреба, е слика на вистинската евангелска великодушност. Тоа е она што значи да се биде дел од „домот Божји“. Тоа е квасецот што го менува светот.

Бен денес е во онаа совршена слобода, таму каде што нема повеќе тестови, каде што нема повеќе болнички ѕидови, каде што секој негов здив е лесен и слободен. Замислете го како стои пред Господа, со онаа своја светла насмевка, со онаа љубопитност што сега е исполнета со божествена мудрост. Тој не е далеку. Тој е во срцето на Бога, а Бог е овде, со вас, во секоја ваша солза и во секој ваш спомен.

Рајан, ти си оној кој ја продолжува оваа приказна овде на земјата. Твојот брат те гледа со гордост од вечноста. Не плаши се да сонуваш, да се смееш, да одиш напред, знаејќи дека љубовта што ја делевте останува засекогаш врежана во твоето срце. Ти не си сам; секој чекор што го правиш е дел од тоа исто семејно патување кое има свој дом во срцето на Бога.

Браќа и сестри, кога ќе излезете од оваа молитва, не барајте сложени одговори. Погледнете ги птиците на небото, сетете се на неговите авиони, на неговите соништа, на неговата тивка насмевка. Бен е сега во Банкетот на Небесата, ослободен од секоја болка. Тој е дома. Останете блиски до нашата Мајка Марија, која стоеше под Крстот и ја знае секоја човечка болка. Нека таа ви ја спушти својата мирна рака на рамениците и нека ви ја врати надежта. Нека Божјиот мир ги чува вашите мисли и вашиот дом денес и секогаш. Одете во мир, носејќи ја во себе таа љубов што никогаш не престанува. Амин.