ശ്ലീഹന്മാരായ ശിമയോന്റെയും യൂദായുടെയും തിരുനാൾ

നമ്മുടെ വീടുകളുടെ ജനാലകളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, ആകാശത്ത് ഒരു വിമാനം നീണ്ടുപോകുമ്പോൾ നമ്മിൽ ചിലപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ഓർമ്മ വന്നുചേരും. മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒരു ചെറിയ വെളുത്ത വര വരച്ച് കടന്നുപോകുന്ന ആ കാഴ്ച... ബെഞ്ചമിൻ വോയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ആ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ആദ്യം മനസ്സ് ചെന്നെത്തുന്നത്. പതിനഞ്ച് വയസ്സുള്ള ആ ബാലൻ, താൻ തുടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ച 'കോൺ ചിം എയർലൈൻസി'നെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ തിളക്കം വെറുമൊരു കുട്ടിയുടെ കളിചിരിയായിരുന്നില്ല; അത് ഈ ലോകത്തിന്റെ അതിരുകൾക്ക് അപ്പുറം എന്തോ ഒന്ന് കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു പൈലറ്റിന്റെ ദൃഷ്ടിയായിരുന്നു. അവൻ ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയെ തൊട്ടറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ആ സ്വപ്നങ്ങൾ ഇന്നും ആ വീടിന്റെ ചുമരുകളിൽ, കമ്പ്യൂട്ടറിലെ ആ കോഡുകളിൽ, അവൻ തൊട്ടുവച്ച ഓരോ ചെറിയ വസ്തുവിലും ബാക്കിയുണ്ട്...

ഇന്നത്തെ ആദ്യ വായനയിൽ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ എഫേസോസിലെ വിശ്വാസികളോട് വളരെ ഗൗരവമുള്ള ഒരു കാര്യം പറയുന്നുണ്ട്: 'നിങ്ങൾ ഇനി പരദേശികളോ അന്യരോ അല്ല; മറിച്ച്, വിശുദ്ധരോടുകൂടെയുള്ള പൗരന്മാരും ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളുമാണ്. അപ്പസ്തോലന്മാരുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും അടിത്തറമേൽ പണിയപ്പെട്ടവരാണ് നിങ്ങൾ; ക്രിസ്തുയേശു തന്നെയാണ് അതിന്റെ മൂലക്കല്ല്.' മനുഷ്യർ പരസ്പരം അകന്നുനിൽക്കുന്ന ഈ ലോകത്ത്, ദൈവം നമ്മെ തന്റെ സ്വന്തം ഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളായി വിളിച്ചുകൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. വെറുമൊരു കൂട്ടായ്മയല്ല അത്; ക്രിസ്തുയേശു താൻതന്നെ മൂലക്കല്ലായി നിന്ന് പണിയുന്ന ഒരു ജീവനുള്ള ആലയമാണ് നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും. ബെന്നിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കൂ. അവന്റെ ആ ചെറിയ ജീവിതം എത്രമാത്രം വലിയൊരു അടിത്തറമേലാണ് പണിയപ്പെട്ടത്! അവൻ തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ സ്നേഹിച്ചതും, തന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ റയാനോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിച്ചതും, ചുറ്റുമുള്ളവർക്കായി കരുതൽ കാട്ടിയതും—ഇതെല്ലാം ആ ദൈവഭവനത്തിന്റെ ചുവരുകളിൽ പതിഞ്ഞ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്.

എന്നാൽ, ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോൾ തന്നെ, നമ്മൾ ഈ ലോകത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്ന ആ വലിയ ശൂന്യതയെയും വേദനയെയും നമുക്ക് മറച്ചുവെക്കാൻ കഴിയില്ല. പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, താവോ, റയാൻ... ബെൻ നമ്മുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് യാത്രയായിട്ട് നാല് മാസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ വീടിന്റെ ഓരോ കോണിലും ആ നിശബ്ദത എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ചിലപ്പോൾ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ചെറിയ കാര്യം കാണുമ്പോൾ, ആ ശൂന്യത ഒരു വലിയ മലപോലെ നിങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ വന്നുനിൽക്കും. ആ വേദനയെ ലളിതമാക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മകന്റെ പുഞ്ചിരി ഓർക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്ന ആ വിങ്ങൽ വളരെ ആഴമേറിയതാണ്; ആ നിശബ്ദത നിങ്ങളെ ഓരോ നിമിഷവും വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടാകാം.

ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ ഒരു സത്യം തുറന്നുപറയേണ്ടത്. പലപ്പോഴും, മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കല്ല് പോലെ ഈ ചിന്ത കൊണ്ടുനടക്കാറുണ്ട്: 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ? ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ബെൻ ഇന്ന് കൂടെയുണ്ടാകുമായിരുന്നോ?' അലൻ, താവോ, ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ആ കല്ല് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എടുത്ത് മാറ്റുകയാണ്. ബെൻ കടന്നുപോയ ആ രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. അത് ആരുടെയും തെറ്റല്ല. ചില വേദനകൾ മനുഷ്യന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് അതീതമാണ്; അത് ആരുടെയും കുറ്റമല്ല, ആരും വരുത്തിവെച്ചതുമല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു കുട്ടിക്ക് ലഭിക്കാവുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല, പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്? ആ കുറ്റബോധം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കുക. നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നത് സമാധാനമാണ്.

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ നമ്മൾ കാണുന്നത് യേശു മലമുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി രാത്രി മുഴുവൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതാണ്. പ്രഭാതമായപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ വിളിച്ച് അവരിൽ നിന്ന് പന്ത്രണ്ടുപേരെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് അപ്പസ്തോലന്മാർ എന്ന് പേരിട്ടു. ശിമയോൻ, പത്രോസ്, യൂദാ, യാക്കോബ്... അങ്ങനെ വ്യത്യസ്തരായ മനുഷ്യരെ അവൻ വിളിച്ചുകൂട്ടി. അവർക്ക് വലിയ മനുഷ്യരാകാനുള്ള പ്രത്യേക യോഗ്യതയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; യേശു അവരെ വിളിച്ചു, അവരോടൊപ്പം നടന്നു, അവരെ തന്റെ സ്നേഹത്താൽ നിറച്ചു. ബെന്നിന്റെ ജീവിതവും അതുപോലെയായിരുന്നു. ദൈവം അവനെ ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചത് ഒരു വലിയ നിയോഗത്തോടെയാണ്. പതിനഞ്ച് വർഷം മാത്രം നീണ്ടുനിന്ന ആ ജീവിതത്തിൽ, അവൻ തന്റെ അന്യരായ പലർക്കും ഒരു വലിയ സമ്മാനമായി മാറി. അവൻ ജീവിച്ച ആ ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട്, അവൻ ഈ ലോകത്തിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ വലിയൊരു പാത വെട്ടിത്തുറന്നു.

ബെന്നിന്റെ ആ നല്ല മനസ്സിലേക്ക് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കൂ. അവൻ തന്റെ അങ്കിൾ വില്യം രോഗബാധിതനായി കിടക്കുമ്പോൾ, താൻ പ്രിയത്തോടെ സൂക്ഷിച്ചുവെച്ച പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ നൽകാൻ തയ്യാറായ ആ മനസ്സുണ്ടല്ലോ—അത് ആരും ആവശ്യപ്പെടാത്ത, അവൻ സ്വയം മുന്നോട്ടുവെച്ച ഒരു വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓഫറായിരുന്നു. തനിക്കുള്ളതെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കായി കൈമാറാൻ തയ്യാറായ ഒരു ബാലന്റെ ഹൃദയം. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ചോദിച്ചതുമില്ല; പക്ഷേ ആ മനസ്സുണ്ടല്ലോ, അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം. മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനയിൽ പങ്കുചേരാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ ചെറിയ മനസ്സിൽ യേശുവിന്റെ സ്വന്തം സ്നേഹം പ്രതിഫലിച്ചിരുന്നു.

റയാൻ, പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരാ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ ഓർമ്മകൾ നീ നെഞ്ചിലേറ്റിക്കോളൂ. നീ വളരുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്തായി നീ കൂടെയുണ്ടാകണം. ബെൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും ഉണ്ടാകണം.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ബെൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. ഇന്ന് നിങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ബെന്നിന്റെ ആ ചിരിയോർത്ത് ഒരു നിമിഷം പ്രാർത്ഥിക്കുക. ബെന്നിനെപ്പോലെ, മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാൻ സാധിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഒരുപക്ഷേ, ആർക്കും അറിയാത്ത ഒരു ചെറിയ നന്മ, ഒരു ചെറിയ സഹായം—അത് ബെന്നിന്റെ ആത്മാവിന് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരിക്കും. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, വേദനകളോ രോഗങ്ങളോ ഇല്ലാതെ അവൻ ശാന്തമായി വിശ്രമിക്കുന്നു. അവിടേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നമുക്ക് മുന്നോട്ട് നടക്കാം. ബെൻ ഇന്നും നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് അവൻ നമ്മെ കാവൽ കാക്കുന്നുണ്ട്. ആ വിശ്വാസത്തിൽ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാം. ബെന്നിന്റെ ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ സമാധാനത്തിൽ വിശ്രമിക്കട്ടെ. ആമേൻ.