தூய சீமோன், யூதா திருத்தூதர்களின் பெருவிழா

உங்கள் வீட்டின் அந்த அமைதியான மாலையில், கம்ப்யூட்டர் திரையின் நீல ஒளி ஒளிர, பெஞ்சமின் தன் தந்தையின் அருகில் உட்கார்ந்து, தான் தன் கிதுப் (GitHub) களஞ்சியத்தில் புதிதாகக் கோட் (code) செய்துகொண்டிருந்த அந்த விளையாட்டு செயலியைப் பெருமையோடு காட்டுகிறான். அந்தத் திரையில் ஓடும் சிக்கலான வரிகளைப் பார்த்துவிட்டு, தன் தந்தை சொல்லும் சுவாரஸ்யமான கதைகளைக் கேட்பதற்காக அவன் தன் முகத்தில் விரியும் அந்த மெல்லிய, குறும்பான புன்னகையோடு காத்துக்கொண்டிருக்கும் அந்தத் தருணம்... அது வெறும் தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையேயான உரையாடல் மட்டுமல்ல; அது ஒரு சிறுவனின் துடிப்புள்ள மனம் தன் தந்தையின் உலகோடு தன்னைப் பிணைத்துக் கொண்ட ஒரு பாசப் பிணைப்பு. அந்தப் பதினைந்து வயதுச் சிறுவனின் அந்த எளிய மகிழ்ச்சி, அவன் விமானங்களைப் பற்றிக் குறிப்பாக 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்ன அந்த வார்த்தைகள், இன்று நம் இதயங்களில் ஒரு மெல்லிய ஒளியாக எஞ்சியிருக்கின்றன.

நண்பர்களே, பெஞ்சமின் நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து நான்கு மாதங்கள் ஆகின்றன. ஆலன், தாவோ, ரியான்... உங்கள் வீட்டின் அந்த அமைதி, பெஞ்சமினின் அந்த மெல்லிய சிரிப்பொலியைத் தேடுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். குறிப்பாக, இரவு நேரங்களில் அந்தச் சிறிய காலணிகள் வாசலில் அப்படியே இருக்கும்போது, உங்கள் இதயம் எவ்வளவு கனக்கிறது என்பதை நான் உணர்கிறேன். இன்றைய இறைவார்த்தை, எபேசியருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில் பவுல் அடிகளார் மூலமாக நம் இதயத்தைத் தொடுகிறது: 'நீங்கள் இனி வெளிநாட்டினரும் அல்ல; அயலாரும் அல்ல; மாறாக, தூயவர்களுடன் ஒரு குடிமக்கள், கடவுளின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்; திருத்தூதர்கள், இறைவாக்கினர் என்னும் அடித்தளத்தின் மீது கட்டப்பட்டவர்கள்; அதன் மூலைக்கல்லாக கிறிஸ்து இயேசு தாமே திகழ்கிறார்.' அந்த அடித்தளம் எங்கே இருக்கிறது? அது வெறும் கற்களாலான கட்டடம் அல்ல; அது உயிரோட்டமான மனிதர்களின் இதயங்களில் கட்டப்படும் ஒரு ஆலயம்.

நாம் இன்று ஒரு உண்மையை நேர்மையாகப் பேச வேண்டும். துயரம் என்பது ஒரு பாரமான மூட்டை. நான்கு மாதங்கள் கடந்தும், அந்த மூட்டை குறையவில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். குறிப்பாக, அந்தச் சிறிய காலணிகளைப் பார்க்கும்போது, 'ஏன்?' என்ற கேள்வி உங்கள் இதயத்தை ஒரு சிறிய கத்தியைப் போலக் குத்தலாம். 'நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ? இன்னும் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ?' என்ற அந்த சுய-குற்றச்சாட்டு இருக்கிறதே... அதுதான் மிகக் கொடியது. ஆலன் மற்றும் தாவோ, நான் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: உங்கள் மகனின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் அவனுக்குக் கொடுத்த அந்தப் பாதுகாப்பான, அன்பான வீடுதான், அவன் விண்ணகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கத் தேவையான வலிமையைத் தந்தது. நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு கொடூரமான புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். நீங்கள் எதற்காகவும் உங்களை நீங்களே குற்றம் சாட்டிக்கொள்ள வேண்டாம். இறைவன் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். அந்தச் சிறிய பெஞ்சமின், தன் பதினைந்து ஆண்டுகால வாழ்க்கையில், தன் அன்புத் தந்தையிடமிருந்து கற்றுக்கொண்ட அந்தப் பண்போடு வாழ்ந்தான். அவன் எதையும் இழக்கவில்லை; மாறாக, அவன் இப்போது விண்ணகத்தின் நித்திய ஒளியில், உங்கள் ஒவ்வொரு அசைவையும் அமைதியோடு கவனித்துக்கொண்டிருக்கிறான். நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை, இறைவன் உங்களை அன்புடன் அரவணைக்கிறார்.

இன்றைய நற்செய்தியில், லூக்கா எழுதிய நற்செய்தியில் ஒரு அமைதியான, ஆழமான காட்சியைப் பார்க்கிறோம்: 'இயேசு செபிக்க மலையின் மீது ஏறி, இரவெல்லாம் கடவுளிடம் மன்றாடியபடி விழித்திருந்தார். விடிந்ததும் அவர் தம் சீடர்களைத் தம்மிடம் அழைத்து, அவர்களுள் பன்னிருவரைத் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களுக்குத் திருத்தூதர்கள் என்றும் பெயரிட்டார்.' இயேசு அந்த இரவை முழுமையாகத் தன் தந்தையோடு உரையாடுவதில் செலவழித்தார். காலையில் அந்தப் பன்னிருவரைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு முன்பு, அவர் அந்த அமைதியில் கடவுளிடம் வலிமையைப் பெற்றார். பெஞ்சமின் இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்த குறுகிய காலத்தில், அவன் தன் வாழ்க்கையை அந்த விண்ணகத் தந்தையின் பிரசன்னத்தோடு இணைத்துக்கொண்ட ஒரு பையன். அவன் தன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, தன் உண்டியலைத் திறந்து, தான் சேர்த்து வைத்திருந்த அனைத்தையும் கொடுக்க முன்வந்தானே... அவன் அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை; ஆனால் அந்தப் பையன் தன் சிறுவயதுச் சேமிப்பை அப்படியே கொடுக்கத் தயாராக இருந்த அந்த மனம் இருக்கிறதே, அதுதான் அந்தத் தூய இரக்கம். இயேசு மலைமீது நின்று தன் சீடர்களை அழைத்தது போல, பெஞ்சமின் தன் அன்பின் மூலமாக இந்த உலகத்திற்குத் தன் குடும்பத்தின் வழியாக அந்தச் சேமிப்பையும், அந்தப் பேரன்பையும் அள்ளி வழங்கினான்.

சில நேரங்களில், ஏன் என்று தெரியாத சோதனைகள் நம்மைச் சூழ்கின்றன. ஆனால், அந்தச் சோதனைகளைவிட, நம்மைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் இறைவனின் அன்பு மேலானது. பெஞ்சமின் தன் தம்பி ரியானுடனும் பெற்றோருடனும் இணைந்து பல நாடுகளுக்குச் சென்றான்; லூர்து மற்றும் வத்திகான் திருத்தலங்களின் புனித பூமியை மிதித்தான். அவனது அந்த விமான ஆர்வம், அந்த 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' கனவு... அது வெறும் சிறுவனின் கற்பனை அல்ல; அவன் இந்த உலகத்தின் எல்லைகளைத் தாண்டி, விண்ணகத்தின் எல்லையற்ற வானத்தில் பறக்க ஆசைப்பட்ட அந்த ஆன்மாவின் சுதந்திரம். அவன் இப்போது அந்த உண்மையான விண்ணகக் குடும்பத்தின் ஒரு தூணாக, எபேசியர் கடிதத்தில் பவுல் சொல்வது போல 'கடவுளின் இல்லமாக' மாற்றப்பட்டுள்ளான். அந்தத் திருத்தூதர்களை இயேசு தேர்ந்தெடுத்தது போல, பெஞ்சமினையும் இறைவன் தன் சொந்தத் தோட்டத்தில் ஒரு அழகிய மலராகத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டார்.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்த நினைவுகளை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், அந்தப் புன்னகையை நினைத்துக்கொள். பெஞ்சமின் விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்துக்கொண்டிருக்கிறான். நீ உன் பெற்றோருக்காக ஒரு பெரும் பலமாக இரு. உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். அந்தத் திருத்தூதர்கள் உலகெங்கும் நற்செய்தியை அறிவித்தது போல, பெஞ்சமினின் அந்த மென்மையான அன்பு உங்கள் குடும்பத்தின் வழியாக இந்த உலகத்தில் தொடர்ந்து ஒளிர வேண்டும்.

நீங்கள் இந்த வழிபாட்டை முடித்துவிட்டு வெளியே செல்லும்போது, ஒரு சிறிய காரியம் செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டில் இருக்கும் அந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது, அமைதியாக மூச்சை இழுத்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள்: 'பெஞ்சமின், நீ கடவுளின் அன்பில் இருக்கிறாய், நானும் அந்த அன்பில் இருக்கிறேன்.' கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.