திருச்சிலுவையின் மகிமைப் பெருவிழா

இன்று நாம் ஒரு மிக ஆழமான, அதே சமயம் மென்மையான உண்மையைச் சிந்திக்கக் கூடியிருக்கிறோம். இன்றைய திருவழிபாட்டில், ஒரு வெண்கலப் பாம்பு கம்பத்தில் உயர்த்தப்பட்டதை நாம் பார்க்கிறோம். பாலைவனத்தில் தாகத்தாலும் பசியாலும் தவித்த இஸ்ரயேல் மக்கள், தங்களுடைய பொறுமையை இழந்து, ஆண்டவருக்கும் மோசேக்கும் எதிராகக் குறை கூறினார்கள். அந்தச் சூழல் எவ்வளவு வலியது என்பதை நம்மால் உணர முடிகிறது. ஒரு நீண்ட பயணத்தின் களைப்பு, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பயம், கையில் எதுவும் இல்லாத ஏழ்மை—இவைதான் அந்த மக்களை முணுமுணுக்க வைத்தன. ஆனால், அந்த முணுமுணுப்பு அவர்களை ஒரு பெரிய ஆபத்தில் கொண்டு சேர்த்தது. அவர்கள் கடித்த பாம்புகளின் விஷத்தினால் மடிந்தபோது, அவர்கள் தங்களின் தவறை உணர்ந்தார்கள். 'நாங்கள் பாவம் செய்துவிட்டோம்' என்று அவர்கள் மோசேவிடம் கதறினார்கள். அப்போதுதான், அந்த விசித்திரமான, ஆனால் மீட்பளிக்கும் ஒரு காட்சி நடக்கிறது: மோசே ஒரு வெண்கலப் பாம்பை கம்பத்தில் உயர்த்துகிறார். இதைப் பார்ப்பவர்கள் பிழைப்பார்கள்.

இந்தக் காட்சியை நாம் நம்முடைய இதயத்தின் ஆழத்தில் கொண்டு செல்ல வேண்டும். ஏன் ஒரு பாம்பு? ஏன் அது உயர்த்தப்பட வேண்டும்? ஏனென்றால், மனிதன் எதைக் கண்டு அஞ்சுகிறானோ, எது அவனைத் துன்புறுத்துகிறதோ, அதை அவன் நேருக்கு நேர் சந்திக்க வேண்டும். அந்தப் பாம்பைப் பார்ப்பது என்பது, தங்கள் பாவங்களுக்காக வருந்துவதையும், இறைவனின் இரக்கத்தை நம்புவதையும் குறித்தது. இன்று, இந்த திருச்சிலுவையின் பெருவிழாவில், அந்தப் பாம்பு எதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்று பாருங்கள்: அது இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் உயர்த்தப்படுவதன் முன்னறிவிப்பு. பாலைவனத்தில் பாம்பு கடித்தவர்களுக்கு அந்த வெண்கலப் பாம்பு மருந்தாக இருந்தது போல, இன்று நம்முடைய வாழ்வின் காயங்களுக்கும், இழப்புகளுக்கும், அந்தச் சிலுவையே மருந்தாக இருக்கிறது.

நண்பர்களே, பெஞ்சமின் வோ, நம் அன்புச் சிறுவன் நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து மூன்று மாதங்கள் ஆகின்றன. அந்தப் பாலைவனப் பயணம் எவ்வளவு கடினமானது என்பதை ஆலன், தாவோ, மற்றும் ரியான் ஆகிய நீங்கள் ஒவ்வொரு நொடியும் உணர்கிறீர்கள். உங்கள் இதயத்தில் ஒரு பெரிய வெற்றிடம் இருக்கிறது. 'ஏன்?' என்ற கேள்வி ஒரு பாம்பின் விஷத்தைப் போல உங்கள் மனதை அரித்துக்கொண்டே இருக்கலாம். 'நான் ஏதாவது செய்திருக்கலாமோ? நான் இன்னும் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ? அந்தத் தருணத்தில் நான் தவறிவிட்டேனோ?' என்று உங்களை நீங்களே வருத்திக்கொள்ளலாம். அந்தத் தவிப்பு, அந்தப் பிடிவாதம், அந்தத் துயரம்... இவை அனைத்தையும் நான் இன்று உங்கள் முன்னால் வைக்கிறேன். இயேசுவின் சிலுவை, அந்த வெண்கலப் பாம்பைப் போல இன்று உயர்த்தப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் அந்தச் சிலுவையைப் பார்க்கும்போது, உங்கள் காயங்களை அவரிடம் காட்டுகிறீர்கள். அவர் உங்களிடம் சொல்கிறார்: 'நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் எதற்கும் குற்றவாளிகள் அல்ல.'

பெஞ்சமின், அந்தத் துடிப்பான சிறுவன், தன் வாழ்வின் பதினைந்து ஆண்டுகளை ஒரு பெரிய பயணமாகவே வாழ்ந்தான். அவனது அந்தப் பிரகாசமான அறிவு, தொழில்நுட்பத்தின் மீதான ஆர்வம், அவன் தன் தந்தையுடன் சேர்ந்து விமானங்களைப் பார்த்த அந்தச் சிறிய கண்கள்... இவை அனைத்தும் அவனது அன்பின் வெளிப்பாடுகள். ஒருமுறை, தன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, தன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தானே... அது அவனது இதயத்தின் மேன்மை. அவன் அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை, ஆனால் அவன் முன்வந்த அந்தத் தருணம், அவனது இதயத்தில் எவ்வளவு அன்பு ஊற்றெடுத்திருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. அது ஒரு தியாகம். அந்தத் தியாகம், இயேசுவின் சிலுவைக்கு மிக நெருக்கமானது. அவன் தன் தந்தை ஆலனிடம் காட்டிய அந்த ஆழமான அன்பு, அந்த 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' கனவு... இவை அனைத்தும் அவனது தூய இதயத்தின் கனிகள்.

இப்போது, அந்தப் பாலைவனம் உங்களுக்கு முன்னால் விரிகிறது. நீங்கள் உங்கள் மகனைப் பிரிந்து வாடும்போது, உங்கள் இதயத்தில் எழும் அந்தப் போராட்டத்தை நான் மதிக்கிறேன். ஆனால், ஒரு விஷயத்தை மட்டும் எப்போதும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்: பெஞ்சமின் எங்கும் போகவில்லை. அவன் உங்கள் இதயத்தில் ஒரு விமானியாக, உங்களைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒரு மூத்த அண்ணனாக, உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்திலும் உங்களோடு இருக்கிறான். நீங்கள் கண்ட அந்தத் தேவதூதக் கனவுகள், அவன் உங்களைச் சுற்றி இருப்பதற்கான சான்றுகள். அந்த வெண்கலப் பாம்பு எப்படி இஸ்ரயேல் மக்களைக் காப்பாற்றியதோ, அதுபோல பெஞ்சமினின் அந்தப் புன்னகை, இன்று உங்கள் இதயத்தில் ஆறாத காயங்களுக்கு மருந்தாக இருக்கிறது.

ஆலன், தாவோ... நீங்கள் எதற்கும் வருந்தாதீர்கள். நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். அவன் ஒரு குறுகிய காலமே வாழ்ந்தாலும், அவன் ஒரு முழுமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தான். அவன் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, இப்போது விண்ணகத்தின் அந்தப் பெரிய விருந்தில் இருக்கிறான். அவன் உங்களுக்காக, இந்த உலகத்தின் நோயுற்ற குழந்தைகளுக்காக, மருத்துவர்களுக்காக பரிந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் ஒரு விமானியைப் போல விண்ணகத்திலிருந்து உங்களை வழிநடத்துகிறான். ரியான், உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், வானத்தைப் பார். பெஞ்சமின் அங்கே உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும்.

இறுதியாக, சிலுவை என்பது தோல்வி அல்ல, அது வெற்றி. இயேசு சிலுவையில் உயர்த்தப்பட்டபோது, அவர் மரணத்தை வென்றார். பெஞ்சமினின் வாழ்வும் அந்த வெற்றியின் ஒரு பகுதிதான். அவன் இப்போது அந்தப் பாறையின் மேல் அமர்ந்திருக்கிறான். பாலைவனத்தில் தாகத்தோடு திரிந்தவர்களுக்குத் தண்ணீர் கிடைத்தது போல, வியட்நாமில் பெஞ்சமினின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட அந்த 'நீரூற்று' (Giếng Gioan Baotixita) பலருக்கு வாழ்வைத் தருகிறது. அவன் பெயர் 'பெஞ்சமின் Đại Dương' - 'பெரிய கடல்'. அவனது அன்பு ஒரு கடலைப் போல உங்கள் இதயங்களை நிரப்பட்டும். இன்று நீங்கள் இந்த இடத்தை விட்டு வெளியே செல்லும்போது, வானத்தில் ஒரு பறவையையோ அல்லது ஒரு விமானத்தையோ பார்க்கும்போது, அங்கே பெஞ்சமின் உங்களை நோக்கிச் சிரிக்கிறான் என்பதை உணருங்கள். அவன் எங்கும் போகவில்லை; அவன் உங்களோடுதான் இருக்கிறான். கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.