ஆண்டின் பொதுக்காலம் 23-ஆம் வாரம், வியாழன்

இன்று நாம் ஒரு மிக அமைதியான, ஆனால் ஆழமான காலை வேளையில் கூடியிருக்கிறோம். பெஞ்சமின் வோ, நம் அன்புச் சிறுவன், நம்மிடமிருந்து பிரிந்து இரண்டு மாதங்கள் ஆகின்றன. இந்த மௌனத்தில், பெஞ்சமின் தன் தந்தையுடன் சேர்ந்து விமானங்களைப் பார்க்கும்போது காட்டிய அந்த உற்சாகம், அந்தச் சிறிய கண்கள் வானத்தை உற்றுநோக்கும்போது தெரிந்த அந்தத் தேடல்... இவை இன்றும் நம் நினைவுகளில் நிழலாடுகின்றன. இன்றைய முதல் வாசகத்தில், புனித பவுல் ஒரு மிக முக்கியமான உண்மையைப் பேசுகிறார்: 'அறிவு இறுமாப்பைத் தரும், ஆனால் அன்புதான் கட்டியெழுப்பும்.'

பெஞ்சமின், நீ பதினைந்து ஆண்டுகளே இந்த மண்ணில் வாழ்ந்தாலும், உனது வாழ்க்கை வெறும் அறிவால் ஆனது அல்ல; அது அன்பால் கட்டப்பட்டது. நீ கணிதத்தில் சிறந்து விளங்கினாய், AI மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் உன் தந்தை ஆலனுடன் இணைந்து வியக்கத்தக்க வகையில் செயல்பட்டாய். ஆனால், உன் மேதைமையை விட, உனது மென்மையான இதயம் தான் நம்மை இன்னும் உருக வைக்கிறது. ஒருமுறை உன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, உன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தாயே... அது, உன் இதயத்தின் தாராளத்தன்மையின் உச்சம். நீ அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை, ஆனால் உன் மனம் பிறருக்காகத் தன்னைத் திறந்து கொடுத்தது. அங்கேதான் அந்த 'புதிய இதயம்' செயல்படுகிறது. நீ உன் இதயத்தை முழுமையாகக் கடவுளின் அன்பிற்காகத் திறந்து வைத்திருந்தாய். அந்தப் புனிதமான மனம்தான் இன்று உன்னை ஆண்டவரின் திருமுன் ஒரு மலராக வைத்திருக்கிறது.

நாம் எப்போதுமே பெரிய காரியங்களைத்தான் தேடுகிறோம். ஆனால் கடவுளின் கணக்கோ வேறுவிதமாக இருக்கிறது. அவர் பெஞ்சமினை ஒரு பறவையைப் போல, நீல வானில் சுதந்திரமாகப் பறக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார். அவன் தன் அத்தை, மாமா மற்றும் குடும்பத்தினருடன் உலகம் முழுவதும் சுற்றித் திரிந்தாலும், அவனது உண்மையான வீடு விண்ணகம்தான் என்பதை அவனது அமைதியான ஆன்மா முன்கூட்டியே அறிந்திருந்ததோ என்னவோ! அவன் தன் தந்தையுடன் இணைந்து விமானங்களை வேடிக்கை பார்த்த அந்த நெடுஞ்சாலை ஓரங்களும், அவனது அந்த எளிய புன்னகையும் இன்று நம் இதயத்தில் ஆழமான பதிவை விட்டுச் சென்றுள்ளன. 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்று நீ செல்லமாக அழைத்த அந்த நிறுவனம், இன்று விண்ணகத்தில் உனது அன்பின் அடையாளமாக இருக்கிறது.

ஆலன் மற்றும் தாவோ... உங்கள் வாழ்வில் பெஞ்சமின் பிரிந்து இரண்டு மாதங்கள் ஆகின்றன. அந்தப் பிரிவின் வலி, உங்கள் வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் ஒரு பெரும் வெற்றிடத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது என்பதை நான் அறிவேன். மாலை வேளைகளில் பெஞ்சமின் தன் கணினியின் முன் அமர்ந்து வேலை செய்த அந்த அமைதி, இப்போது ஒரு பேச்சில்லாத மௌனமாக உங்கள் நெஞ்சை வாட்டுகிறது. 'ஏன் என் மகன் இவ்வளவு சீக்கிரம் பறந்து சென்றான்?' என்ற கேள்வி உங்கள் தூக்கமில்லாத இரவுகளில் உங்களைச் சுற்றிக்கொண்டே இருக்கிறது. அந்தத் துயரத்தை நான் அறிவேன்; இந்த உலகம் அதை எவ்வளவுதான் மறைக்க முயன்றாலும், அந்தச் சுமை குறையவில்லை என்பதைப் புரிகிறது. ஆனால், இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு, 'உங்கள் தந்தை இரக்கமுள்ளவராக இருப்பது போல, நீங்களும் இரக்கமுள்ளவர்களாய் இருங்கள்' என்கிறார். இந்த இரக்கம் என்பது, கடவுள் உங்கள் மீது வைத்திருக்கும் அளவற்ற அன்பைக் குறிக்கிறது.

பெற்றோர்களே, உங்கள் மனதில் எப்போதாவது ஒரு குற்ற உணர்ச்சி தலைதூக்கலாம். 'நாங்கள் அவனது உடல்நலக் குறைவைத் தடுக்கத் தவறிவிட்டோமா? இன்னும் கொஞ்சம் கவனித்திருக்கலாமோ?' என்று உங்களை நீங்களே வருத்திக்கொள்ளலாம். இன்று, ஆண்டவர் இயேசுவின் பெயரால் நான் உங்கள் நெஞ்சில் கைவைத்து மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: அந்தப் பாரத்தை முற்றிலுமாகத் தூக்கி எறியுங்கள். பெஞ்சமினின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். ஆண்டவர் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். நீங்கள் அவனுக்கு வழங்கிய அந்த அன்பு, விண்ணகத்தில் அழியாத பொக்கிஷமாக இருக்கிறது. அந்தச் சுமையிலிருந்து இன்று முழுமையாக விடுதலை பெறுங்கள்.

இயேசு நற்செய்தியில், 'அளக்கிற அளவையாலேயே உங்களுக்கும் அளக்கப்படும்' என்கிறார். நீங்கள் பெஞ்சமினுக்குக் கொடுத்த அன்பு, ஒரு நல்ல அளவையாக, அமுக்கிக் குலுக்கி, வழிந்து ஓடும்படி உங்கள் மடியில் கொட்டப்படும். பெஞ்சமின் இப்போது மரியாளின் கைகளில் பாதுகாப்பாக இருக்கிறான். அவன் ஒருமுறை தன் கனவில் தன் தந்தையிடம் சொன்னது போல, 'பா, நான் எல்லா சோதனைகளையும் கடந்துவிட்டேன்' என்ற அந்த வார்த்தைதான் இன்று உங்களுக்கு ஆறுதல் தர வேண்டும். அவன் எங்குமில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்; ஆனால் அவன் அந்த நீல வானில், பறவைகள் பறக்கும் ஒவ்வொரு கணத்திலும் உங்களோடுதான் இருக்கிறான்.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... உன் அண்ணன் உன்னைவிட்டுப் பிரிந்து செல்லவில்லை. அவன் உன் இதயத்தில் ஒரு விமானியாக, உன்னைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒரு மூத்த அண்ணனாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான். உனக்கு எப்போதெல்லாம் பயமோ அல்லது தனிமையோ தோன்றுமோ, அப்போதெல்லாம் வானத்தைப் பார். பெஞ்சமின் உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். உன் பெற்றோருக்காக நீ ஒரு பெரும் பலமாக இரு. உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். வியட்நாமில் பெஞ்சமினின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட அந்த நீரூற்று (Giếng Gioan Baotixita) எப்படி வறண்ட நிலத்திற்கு உயிர் ஊட்டுதோ, அதுபோல உங்கள் அன்பும் பலருக்கு வாழ்வைத் தரட்டும்.

புனித பவுல், 'அன்புதான் கட்டியெழுப்புகிறது' என்கிறார். பெஞ்சமினின் அந்தச் சிறிய, ஆனால் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை, இன்று நம் அனைவரையும் அன்பால் கட்டியெழுப்புகிறது. அவன் ஒருமுறை தன் தந்தையிடம், 'அப்பா, நான் எல்லா சோதனைகளையும் கடந்துவிட்டேன்' என்று சொன்னானே... அதுதான் உண்மை. அவன் இப்போது விண்ணகத்தின் நீல வானில், எந்தத் தடையும் இல்லாமல் சுதந்திரமாகப் பறக்கிறான். அவன் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, இந்த உலகத்தின் நோயுற்ற குழந்தைகளுக்காகவும், அவர்களைக் காக்கும் மருத்துவர்களுக்காகவும் பரிந்து பேசுகிறான். பென்னின் அந்தப் புன்னகை, இன்று உங்கள் வீட்டில் நிலவும் அந்த அமைதிக்கு ஒரு மருந்தாக மாறட்டும். இன்று நீங்கள் இந்த இடத்தை விட்டு வெளியே செல்லும்போது, வானத்தில் பறக்கும் ஒரு பறவையையோ அல்லது கடந்து செல்லும் ஒரு விமானத்தையோ பார்க்கும்போது, அங்கே பெஞ்சமின் உங்களை நோக்கிச் சிரிக்கிறான் என்பதை உணருங்கள். அவன் அமைதியாக இருக்கிறான்; கடவுளின் நித்திய ஒளியில் அவன் முழுமையடைந்துவிட்டான். நம்முடைய கண்ணீரைத் துடைக்கும் அந்தத் தந்தை நம் அருகில் இருக்கிறார். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் அமைதியில் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.