ஆண்டின் பொதுக்காலம், இருபத்தி மூன்றாம் வாரம், சனிக்கிழமை

இன்று நாம் வாசித்த இறைவார்த்தைகளில், இயேசு ஒரு மிக முக்கியமான உண்மையைச் சொல்கிறார்: 'நல்ல மரம் கெட்ட கனிகளைத் தராது, கெட்ட மரம் நல்ல கனிகளைத் தராது.' மரம் என்பது நாம். அதன் கனிகள் என்பது நம்முடைய வாழ்வின் செயல்கள், நம்முடைய அன்பின் வெளிப்பாடுகள். பெஞ்சமின் வோ, நம் அன்புச் சிறுவன், தன் பதினைந்து ஆண்டுகால வாழ்வில் எத்தகைய கனிகளைத் தந்துவிட்டுச் சென்றான் என்று பாருங்கள். அவன் ஒரு மேதை, ஆம். அவனது கணித அறிவும், தொழில்நுட்பத்தின் மீதான ஆர்வமும், அந்த 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்ற கனவும் அவனது கூர்மையான அறிவிற்குச் சான்றுகள். ஆனால், பெஞ்சமின் தந்த கனிகள் இவை மட்டுமல்ல. அவனது கனிகள் அவனது மென்மையான இதயத்திலிருந்து வந்தவை.

நினைத்துப் பாருங்கள், ஒரு பையன் தன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, தன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தானே... அது வெறும் செயல் அல்ல, அது அவனது இதயத்தின் விளைச்சல். அவன் அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை, ஆனால் அவன் முன்வந்த அந்தத் தருணம், அவனது இதயத்தில் எவ்வளவு அன்பு ஊற்றெடுத்திருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. ஒரு நல்ல மரம், தான் கொடுக்கும் நிழலால், தான் தரும் கனியால் அறியப்படுகிறது. பெஞ்சமின், உனது அன்பு, நீ உன் தந்தையிடம் காட்டிய அந்த ஆழமான பிணைப்பு, நீ உன் தம்பி ரியானுடன் பகிர்ந்த அந்தச் சிரிப்புகள்... இவை அனைத்தும் நீ கொடுத்த நற்கனிகள். நீ இப்போது விண்ணகத்தில் இருக்கிறாய், ஆனால் நீ விதைத்த அன்பின் விதைகள் இன்னும் இந்த மண்ணில் வளர்ந்துகொண்டிருக்கின்றன.

இன்றைய முதல் வாசகத்தில் புனித பவுல், 'நாம் அனைவரும் ஒரே அப்பத்தில் பங்கு பெறுவதால், பலராகிய நாம் ஒரே உடலாய் இருக்கிறோம்' என்று கூறுகிறார். நாம் அனைவரும் இறைவனின் குடும்பம். பெஞ்சமின் இப்போது அந்தப் பெரிய விருந்தில், இறைவனின் திருமுன் இருக்கிறான். ஆலன் மற்றும் தாவோ, உங்கள் இதயத்தில் இருக்கும் அந்தப் பெரும் பாரத்தை நான் அறிவேன். இரண்டு மாதங்கள் கடந்துவிட்டன, ஆனால் அந்த மௌனம் இன்னும் உங்கள் வீட்டில் ஒலிக்கிறது. 'ஏன்?' என்ற கேள்வி உங்கள் தூக்கமில்லாத இரவுகளில் உங்களை வாட்டுகிறது. ஒருவேளை, 'நான் இன்னும் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ? நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ?' என்று நீங்கள் உங்களை நீங்களே குற்றம் சாட்டிக்கொள்ளலாம். இன்று, ஆண்டவர் இயேசுவின் பெயரால் நான் உங்கள் நெஞ்சில் கைவைத்து மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: அந்தப் பாரத்தை முற்றிலுமாகத் தூக்கி எறியுங்கள். பெஞ்சமினின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். ஆண்டவர் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். நீங்கள் அவனுக்கு வழங்கிய அந்த அன்பு, விண்ணகத்தில் அழியாத பொக்கிஷமாக இருக்கிறது.

இயேசு சொல்கிறார்: 'என்னை நோக்கி ஆண்டவரே, ஆண்டவரே என்று கூப்பிடுபவர்கள் எல்லாம் விண்ணரசில் நுழைவதில்லை; என் தந்தையின் விருப்பப்படி செயல்படுபவர்களே நுழைவார்கள்.' பெஞ்சமின், தன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்பதில் காட்டிய அந்த ஆர்வம், அவன் மற்றவர்களுக்காகத் தன் உண்டியலைத் தர முன்வந்த அந்தத் தாராளம், இவைதான் தந்தையின் விருப்பப்படி நடக்கும் செயல். அவன் தன் வாழ்வை ஒரு பாறையின் மேல் கட்டினான். அந்தப் பாறைதான் இயேசுவின் அன்பு. அதனால்தான், புயல் வந்தபோது அவன் வீழவில்லை; அவன் இறைவனின் கைகளில் பாதுகாப்பாக இருக்கிறான். ஆலன், நீ ஒரு கனவில் பெஞ்சமினைப் பார்த்தாயே, அவன் உன்னிடம் சொன்னானே, 'பா, நான் எல்லா சோதனைகளையும் கடந்துவிட்டேன்' என்று... அந்த வார்த்தையை மீண்டும் ஒருமுறை உங்கள் இதயத்தில் ஒலிக்க விடுங்கள். அது உண்மையான வார்த்தை. அவன் சோதனைகளை வென்றுவிட்டான். அவன் இப்போது நித்திய அமைதியில் இருக்கிறான்.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... உன் அண்ணன் உன்னைவிட்டுப் பிரிந்து செல்லவில்லை. அவன் உன் இதயத்தில் ஒரு விமானியாக, உன்னைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒரு மூத்த அண்ணனாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான். நீ உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், வானத்தைப் பார். பெஞ்சமின் அங்கே உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். உன் பெற்றோருக்காக நீ ஒரு பெரும் பலமாக இரு. உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். வியட்நாமில் பெஞ்சமினின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட அந்த நீரூற்று (Giếng Gioan Baotixita) எப்படி வறண்ட நிலத்திற்கு உயிர் ஊட்டுதோ, அதுபோல உங்கள் அன்பும் பலருக்கு வாழ்வைத் தரட்டும்.

இன்று இந்த இடத்தை விட்டு வெளியே செல்லும்போது, வானத்தில் ஒரு பறவையையோ அல்லது ஒரு விமானத்தையோ பார்க்கும்போது, அங்கே பெஞ்சமின் உங்களை நோக்கிச் சிரிக்கிறான் என்பதை உணருங்கள். அவன் எங்கும் போகவில்லை; அவன் உங்களோடுதான் இருக்கிறான். கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.