സാധാരണ കാലം മുപ്പതാം ചൊവ്വാഴ്ച

നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ചിലപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ നിശബ്ദതയുണ്ട്. ആ നിശബ്ദത വെറുമൊരു മൗനമല്ല; അതൊരു വലിയ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ, ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയുടെ ചുണ്ടിലെ ചിരിയുടെ ഓർമ്മയാണ്. അടുക്കളയോട് ചേർന്നുള്ള മേശപ്പുറത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഇരുന്ന് തന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ കോഡുകളുമായി മല്ലിടുന്ന ബെഞ്ചമിൻ വോയെ നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? പതിനഞ്ച് വയസ്സുള്ള ആ കുട്ടി, താൻ തുടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ച 'കോൺ ചിം എയർലൈൻസി'നെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വലിയ വെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു. ആ വെളിച്ചം വെറുമൊരു കുട്ടിയുടെ കളിചിരിയായിരുന്നില്ല; അത് ഈ ലോകത്തിന്റെ അതിരുകൾക്ക് അപ്പുറം എന്തോ ഒന്ന് കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു പൈലറ്റിന്റെ ദൃഷ്ടിയായിരുന്നു. അവൻ മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പറക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയെ തൊട്ടറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ആ സ്വപ്നങ്ങൾ ഇന്നും ആ വീടിന്റെ ചുമരുകളിൽ ബാക്കിയുണ്ട്.

ഇന്നത്തെ ആദ്യ വായനയിൽ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ എഫേസോസിലെ വിശ്വാസികളോട് വളരെ ഗൗരവമുള്ള ഒരു കാര്യം പറയുന്നുണ്ട്: 'ക്രിസ്തു സഭയെ സ്നേഹിച്ചതുപോലെ, ഭർത്താക്കന്മാർ സ്വന്തം ഭാര്യമാരെ സ്നേഹിക്കണം... ഈ രഹസ്യം വലുതാണ്; ഞാൻ പറയുന്നത് ക്രിസ്തുവിനെയും സഭയെയും കുറിച്ചാണ്.' സ്നേഹം എന്നത് ഒരു വികാരമല്ല, അതൊരു സമർപ്പണമാണ്. ക്രിസ്തു തന്റെ ജീവൻ തന്നെ നൽകി സഭയെ ശുദ്ധീകരിച്ചതുപോലെ, യഥാർത്ഥ സ്നേഹം എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്കായി സ്വയം മുറിച്ചുനൽകുന്ന ഒന്നാണ്. ബെന്നിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കൂ. അവന്റെ ഉള്ളിൽ എത്രമാത്രം ആഴമുള്ള സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു! താൻ ജീവിച്ച ആ പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, അവൻ തന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ അളവില്ലാതെ സ്നേഹിച്ചു. തന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി കാണാൻ അവൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചു. ആ സ്നേഹം വെറുമൊരു വാക്കായിരുന്നില്ല; അതൊരു പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു.

ഏതാനും മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അലനും താവോയ്ക്കും റയാനും കടന്നുപോകേണ്ടി വന്ന ആ വലിയ ശൂന്യതയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. നാല് മാസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ, വീടിന്റെ ഓരോ കോണിലും ബെന്നിന്റെ സാന്നിധ്യം നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടാകാം. അവൻ തൊട്ടുവച്ച വസ്തുക്കൾ, അവൻ സംസാരിച്ച ആ വിമാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ, അവന്റെ ചെറിയ ചിരി—ഇവയെല്ലാം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ വല്ലാതെ പിടക്കുന്നുണ്ടാകും. ഈ വേദനയെ ലളിതമാക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം വേദന വേദന തന്നെയാണ്; ഒരു മകന്റെ വിയോഗം ഉണ്ടാക്കുന്ന ആ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവ് എളുണത്തിൽ ഉണങ്ങുന്ന ഒന്നല്ല. ആ നിശബ്ദത എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ചിലപ്പോൾ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ചെറിയ കാര്യം കാണുമ്പോൾ, ആ ശൂന്യത ഒരു വലിയ മലപോലെ നിങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ വന്നുനിൽക്കും.

എന്നാൽ ഇന്ന്, ഈ വചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് വളരെ ഗൗരവമായി ഒരു കാര്യം പറയണം. പല മാതാപിതാക്കളും തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കല്ല് പോലെ ഈ ചിന്ത കൊണ്ടുനടക്കാറുണ്ട്: 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ? ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ബെൻ ഇന്ന് കൂടെയുണ്ടാകുമായിരുന്നോ?' അലൻ, താവോ, ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ആ കല്ല് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എടുത്ത് മാറ്റുകയാണ്. ബെൻ കടന്നുപോയ ആ രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. അത് ആരുടെയും തെറ്റല്ല. ചില വേദനകൾ മനുഷ്യന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് അതീതമാണ്; അത് ആരുടെയും കുറ്റമല്ല, ആരും വരുത്തിവെച്ചതുമല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു കുട്ടിക്ക് ലഭിക്കാവുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല, പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്? ആ കുറ്റബോധം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കുക. നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നത് സമാധാനമാണ്.

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മോട് പറയുന്നത് ഒരു ചെറിയ കടുകുമണിയിലൂടെയാണ്. 'അത് ഒരു കടുകുമണിപോലെയാണ്; ഒരു മനുഷ്യൻ അത് തന്റെ തോട്ടത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി പാകി. അത് വളർന്നു വലിയ വൃക്ഷമായി, ആകാശത്തിലെ പക്ഷികൾ അതിന്റെ ശാഖകളിൽ ചേക്കേറി.' അതുപോലെയാണ് യീസ്റ്റും—ഒരു സ്ത്രീ അത് മൂന്ന് അളവ് മാവിൽ ചേർത്തു, ഒടുവിൽ മാവ് മുഴുവൻ പുളിച്ചു വന്നു. ദൈവരാജ്യം പെട്ടെന്ന് ശബ്ദത്തോടെ വരുന്ന ഒന്നല്ല. അത് നിശബ്ദമായി, ചെറിയൊരു അടയാളത്തിലൂടെ വളരുന്ന ഒന്നാണ്. ബെന്നിന്റെ ജീവിതം വലുതായിരുന്നില്ല കാലത്തിന്റെ കണക്കിൽ, പക്ഷേ അത് ആ തോട്ടത്തിൽ പാകിയ ആ കടുകുമണിപോലെയായിരുന്നു. അവന്റെ ആ ചെറിയ ജീവിതം എത്രയോ പേരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ വലിയ വൃക്ഷമായി വളർന്നു! അവൻ കൊണ്ടുനടന്ന ആ സ്വപ്നങ്ങളും, അവന്റെ ആ ചെറിയ നിഷ്കളങ്കതയും, മറ്റുള്ളവർക്ക് നന്മ ചെയ്യണമെന്ന അവന്റെ ആഗ്രഹവുമെല്ലാം ഇന്ന് ഒരു വലിയ സുഗന്ധമായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

ബെൻ ഒരിക്കലും ആരെയെങ്കിലും വേദനിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നില്ല. അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആ ചെറിയ നിമിഷങ്ങൾ ഓർക്കുക. അവൻ തന്റെ അങ്കിളിന് വേണ്ടി തന്റെ പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ നൽകാൻ തയ്യാറായ ആ മനസ്സുണ്ടല്ലോ—അത് ആരും ആവശ്യപ്പെടാത്ത, അവൻ സ്വയം മുന്നോട്ടുവെച്ച ഒരു വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓഫറായിരുന്നു. തനിക്കുള്ളതെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കായി കൈമാറാൻ തയ്യാറായ ഒരു ബാലന്റെ ഹൃദയം. അതാണ് യേശു നമ്മിൽ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്നേഹം. അവൻ തന്റെ കൊച്ചുകുഞ്ഞനുജൻ റയാനോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിച്ചപ്പോഴും, കുടുംബത്തോടൊപ്പം ലോകം മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചപ്പോഴും, അവൻ സ്നേഹത്തിന്റെ വലിയ പാഠങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

റയാൻ, പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരാ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ ഓർമ്മകൾ നീ നെഞ്ചിലേറ്റിക്കോളൂ. നീ വളരുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്തായി നീ കൂടെയുണ്ടാകണം. ബെൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും ഉണ്ടാകണം.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഇന്ന് നമ്മൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ബെന്നിന്റെ ആ ചിരിയോർത്ത് ഒരു നിമിഷം പ്രാർത്ഥിക്കുക. ബെൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, വേദനകളോ രോഗങ്ങളോ ഇല്ലാതെ അവൻ ശാന്തമായി വിശ്രമിക്കുന്നു. അവിടേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നമുക്ക് മുന്നോട്ട് നടക്കാം. ബെൻ ഇന്നും നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് അവൻ നമ്മെ കാവൽ കാക്കുന്നുണ്ട്. ആ വിശ്വാസത്തിൽ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാം. ബെന്നിന്റെ ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ സമാധാനത്തിൽ വിശ്രമിക്കട്ടെ. ഇന്ന് ഒരു ചെറിയ കാര്യം ചെയ്യുക: ബെന്നിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു ചെറിയ പ്രവൃത്തി, ആർക്കും അറിയാത്ത ഒരു നന്മ, മറ്റൊരാൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുക. അത് ബെന്നിന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകുന്നതിന്റെ അടയാളമായിരിക്കും. ആമേൻ.