Feria Quarta Hebdomadae vicesimae octavae per annum

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem quam Evangelium nobis in silentio cordis proponit: onus. Non onus quod nos ad terram deprimit, sed onus legis quod, sine caritate, fit sarcina intolerabilis. Antequam verba magistri audiamus, videamus aliquid valde concretum. Cogitate de manibus pueri, manibus quae tam cito didicerunt clavaturas computatrorum attingere, manibus quae per totum orbem terrarum, in aëroportibus mundi, cum patre suo tenebantur. Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit pondus curae. Meministisne quomodo ille, inter omnes suas cogitationes de 'Con Chim Airlines' et de futuris machinis, semper portabat in corde suo alios? Non erat in eo pondus egoismi, sed levitas amoris.

Sed Iesus hodie in Evangelio reprehendit illos qui onera imponunt aliis, sed ipsi ne digito quidem ea tangunt. Et hic nos oportet sistere gradum et veritatem audire priusquam ad consolationem veniamus. Scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, post quattuor menses adhuc sentire pondus illius absentiae quae domum complet. Interdum, in silentio matutino, subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie hanc vocem apertam: non est in vobis ulla culpa. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas in mari, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem. Vos estis absoluti ab omni suspicione.

In lectione prima, Paulus Apostolus ad Galatas scribit: 'Si Spiritu ducimini, non estis sub lege.' Et postea enumerat fructus Spiritus: caritas, gaudium, pax, patientia, benignitas, bonitas, longanimitas, mansuetudo, fides, modestia, continentia. Benjamin erat iuvenis qui hos fructus in se gerebat. Non per leges externas, sed per naturalem quandam inclinationem ad bonum. Meministisne illius momenti cum ille, quindecim annos natus, voluit offerre totum suum piggy bank avunculo suo qui duobus ictibus laborabat? Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. In hoc animo qui nihil sibi retinebat, videmus verum thesaurum. Hoc non erat opus legis; hoc erat opus Spiritus.

Ad vos omnes loquor, specialiter ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Tu et frater tuus eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere hanc viam. Ben non est longe; ipse tecum est in omni risu, in omni memoria illius itineris. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Et ad vos, Alan et Thao, qui tam graviter laboratis et fertis crucem matris et patris orbati: nolite timere lacrimas vestras. Deus non est alienus a fletu vestro. Ipse tenet lacrimas vestras in utre suo. Ipse scit dolorem vestrum, et Ipse est qui vos sustentat cum vires deficiunt.

Considerate, quaeso, Benjamin, non ut puerum qui periit, sed ut iuvenem qui iam est in 'Banquet of Heaven'. Sicut Sanctus Carolus Acutis, ille quoque fuit puer qui mundum modernum amavit, qui technologiam intellexit, sed cuius cor semper ad caelum spectabat. Ben, in sua vita, non fuit sicut 'monumenta quae non apparent', de quibus Iesus loquitur, sed sicut arbor plantata secus decursus aquarum, quae fructum suum dabit in tempore suo. Folia eius non defluent. Eius vita, etsi brevis, manet in aeternum in Deo.

Saepe cogitamus de eo quod deest. Cogitamus de futuris aëroplanis, de 'Con Chim Airlines', de illis rebus quas Ben crearet. Sed Deus non videt tempus sicut nos. Deus videt aeternitatem. Benjamin est iam in illa aeternitate, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum lux et laetitia. Ipse non est in fovea, sed in sinu Patris. Ipse vos custodit. Ipse vobis intercedit.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: libertatem filiorum Dei. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum lux. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.