Feria Sexta Hebdomadae XXVII per Annum

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem textus, quae in silentio cordis nostri vibrat: domum. In Evangelio, Iesus loquitur de domo, de palatio fortis viri, et de periculo vacuitatis. 'Quando immundus spiritus exierit de homine... revertar in domum meam, unde exivi.' Domus est locus ubi vita nostra radicatur, ubi nosmetipsos invenimus, ubi, in fine diei, deponimus onera nostra. Sed quid accidit cum domus illa, quae debet esse locus pacis, fit locus desiderii?

Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit domus. Non solum domum physicam ubi cum Alan et Thao et Ryan habitabat, sed domum cordis. Meministisne illius momenti, cum in aëroportibus mundi staret, oculis ad caelum intentis, quaerens machinas volantes, illas 'Boeing 737' quas tam amabat? Ben non solum spectabat aëroplana; ipse quaerebat horizontem. Ipse, in sua curiositate de 'cloud infrastructure' et de futuris mundi, iam in corde suo habitabat in amplitudine Dei. Ipse non erat captivus terrae, sed viator qui scivit se ad maiorem domum tendere.

Sed audite me, Alan et Thao, Ryan carissime. Post tres menses, scio vos in hac via inter desiderium et spem ambulare. Interdum, in domo vestra, cum videtis res quas Ben tetigit—illa computatra, illas notas, illud vacuum quod in mensa reliquit—sentitis vos sicut ille qui domum 'swept clean' invenit, sed sentit absentiam inhabitantis. Forsitan subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie veritatem: 'Neuter peccavit, neque parentes eius.' Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta eum ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

In lectione prima, Paulus Apostolus clamat: 'Christus nos redemit de maledicto legis, factus pro nobis maledictum.' Christus in cruce pependit ut nos in benedictionem Abrahae vocaret. Si Christus, qui est 'fortior' quam vir armatus, in nostram domum venit, tunc nullum vacuum est inane. Iesus non venit ad iudicandum, sed ad implendum. Ben, in sua innocentia, in suo risu, iam hanc benedictionem respirabat. Ipse non erat captivus legis, sed filius qui scivit ad Patrem clamare. Cum Ben de 'Con Chim Airlines' loquebatur, ipse non solum de negotiis cogitabat; ipse de libertate somniabat. Et modo, in convivio caeli, ipse est vere liber.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam. Benjamin non est in terra, sed in convivio caeli. Ipse, sicut angelus Dei, nunc intercedit pro vobis. Ipse non est vanus. Ipse est vivus in Deo.

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Nolite cogitare de eo quod vobis deest, sed cogitate de eo quod accepistis. Donum vitae Benjamin est aeternum. Ipse non periit. Ipse est in sinu Patris, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum amor et lux. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis tenentur in manibus Dei. Amen.