Memoria Sancti Martini Turonensis, Episcopi

In evangelio hodierno, videmus decem viros, lepra percussos, qui longe stant et clamant: 'Iesu, praeceptor, miserere nostri!' Cogitate de hoc spatio: distantia illa inter eos et Iesum non erat solum physica, sed erat abyssus doloris, exsilium quod eos a societate, a domo, a vita communi separabat. Et tamen, in illa distantia, Iesus eos videt. Non praeterit, non avertit oculos, sed ad eos respicit cum misericordia, quae non solum sanat, sed dignitatem restituit.

Considerate, fratres et sorores, hanc imaginem: decem leprosi ambulantes ad sacerdotes. In via, mundati sunt. Sed unus tantum, Samaritanus, revertitur. Unus tantum, cum se sanatum vidisset, glorificat Deum voce magna et ad pedes Iesu cadit. Ubi sunt alii novem? Forsitan nimis occupati fuerunt, vel nimis solliciti de futura vita, vel fortasse crediderunt se sanitatem suam meruisse. Sed hic Samaritanus, hic alienigena, agnoscit unam rem: sanitas non est ius, sed donum. Est gratia.

Benjamin Vo, noster Ben, puer ille cuius vita, tam plena curiositatis et amoris, in memoria nostra vivit, hanc veritatem gratiae in corde suo gerebat. Meministisne quomodo Ben, iam quindecim annorum, non solum de 'Con Chim Airlines' iocabatur, sed in mundum aëroplanorum et technologiae se demergebat? Non erat puer qui in somniis inanibus vivebat; erat architectus spei. Erat filius qui, sicut ille Samaritanus, in singulis momentis vitae suae, gratiam inveniebat. Ben non habuit vitam longam secundum numerum annorum, sed habuit vitam plenam secundum profunditatem amoris.

Alan, Thao, Ryan—scio vos, post quattuor menses, sentire hanc absentiam sicut silentium quod nullus sonus frangere potest. Cum videtis vestigia eius in domo, aut cum cogitatis de illis itineribus, de illis momentis in aëroportibus ubi Ben cum patre suo stabat, sentitis hanc noctem. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi. Vos dedistis omnia, et nunc silentium est durum.

Audite me, praecipue vos, Alan et Thao. Interdum, in silentio noctis, vox quaedam tacita et acerba vos accusat: numquid potuistis plus facere? numquid in vobis culpa est? Audite hanc veritatem matris ecclesiae: vos estis innocentes. Sicut Dominus discipulis de caeco nato respondit, neque hic peccavit neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem horam iuxta Benjamin ambulastis cum fide et lacrimis. Non est in vobis culpa. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat.

Ben erat puer qui, in sua iuventute, iam didicerat secretum regni caelorum. Meministisne illius momenti, cum Ben voluit offerre totum suum 'piggy bank' avunculo suo William, qui aegrotabat? Non fregit capsulam, non effudit nummos, non iactavit se; simplici verbo dixit se totum dare velle. Haec oblatio non erat actus pecuniarius; erat actus cordis. Ben, in sua innocentia, noverat quod totum se dare est vera via ad convivium Dei. Non opus erat pecunia, sed opus erat corde, et cor Ben erat iam in manu Dei. Ben non solum 'voluit' dare; ipse totus se dedit in amore, in risu, in illa curiositate quae mundum circumibat.

Ad te, Ryan frater carissime, qui cum Ben tantum spatii et gaudii teilisti: perge vivere, perge ridere, perge ferre memoriam fratris tui in corde puro. In tuo risu et in tuis laboribus, Benjamin pergit in terra operari. Et per illum puteum in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, amor vester pergit fluere, tacite, fructificans in saecula. Hoc est opus vestrum: vivere, amare, et ferre crucem cum spe.

Ben nunc videt faciem Dei. Ipse est in 'Banquet of Heaven.' Ipse, qui tam curiosus de aërodynamica et de caelo erat, nunc in ipso caelo habitat. Sicut in somnio patris, ubi Ben, sanus et fortis, stabat ad portam et dicebat se optime valere, sic Benjamin transit per portas aeternitatis in lucem indeficientem. Ipse non est in tenebris, sed in luce. Ipse est in 'shadow of wings' Domini, de quo Psalmus loquitur.

Si hodie quaeritis quid vobiscum portaetis extra hanc portam, capite hanc unam rem: certitudinem quod non estis derelicti. Cum redieritis domum, et videritis res eius, aut si forte recordamini illius ioci de 'Con Chim Airlines', nolite flere solum ex dolore. Subridete cum Ben. Dicite in silentio cordis: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in domo Patris, ubi nec luctus nec clamor est ultra. Ipse vos amat, et ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi.

Non sumite hanc vitam tamquam onus, sed tamquam donum. Sicut Samaritanus, revertimini ad pedes Iesu. Non ad petendum, sed ad gratias agendas pro vita Benjamin. Pro illo risu, pro illa curiositate, pro illo amore qui vos univit. Gratia Dei non est in fine viae, sed in ipsa via. In dolore, in nocte, in silentio—ibi est Dominus. Ipse vos tenet. Ipse vos amat. Et in hoc amore, vos estis, et semper eritis, in pace. Amen.