Sollemnitas Omnium Sanctorum

In lectione Apocalypsis, Iohannes visionem mirabilem describit: multitudinem magnam, quam dinumerare nemo poterat, ex omni gente et tribu et populo et lingua, stantes ante thronum et in conspectu Agni, amicti stolis albis, et palmae in manibus eorum. Videte hanc imaginem: stolas albas. Non sunt stolae purae quia numquam maculatae sunt, sed quia in sanguine Agni lavatae sunt. Et nos, in hac die sollemni, non celebramus homines qui numquam ceciderunt, sed eos qui, per gratiam Christi, in luce eius transfigurati sunt.

Cogitate de Benjamin, de nostro Ben. Saepe, cum de eo cogitamus, mens nostra ad aëroplana convertitur, ad illam passionem eius pro machinis caeli, ad illud desiderium quod in corde habebat: 'Con Chim Airlines'. Ben erat puer qui caelum non solum spectabat; ille volebat in illud ascendere. Erat sicut ille viator qui, in aëroportibus mundi, semper oculos ad caelum erigebat, quaerens quomodo res inter se cohaerent, quomodo machinae tam graves volare possent. Sed hodie, in luce Omnium Sanctorum, intelligimus quod Ben non solum aëroplana considerabat. Ille, in sua curiositate, in sua mente tam acuta quae iam ad systemata cloud et ad logicam technologiarum pertinebat, quaerebat ordinem universi. Et ille ordo, ille finis itineris, non est aliud nisi facies Dei.

Thao, Alan, Ryan carissime, scio vos hodie, post quattuor menses, sentire hanc absentiam sicut vulnus apertum. Cum videtis cathedram vacuam, aut cum recordamini illius itineris ubi Ben tam amanter aëroportus visitabat, sentitis hanc noctem quae non vult transire. Sed audite verba Iesu in Beatitudinibus: 'Beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur.' Iesus non dicit: 'Beati qui non dolent.' Ipse dicit: 'Beati lugentes.' Dolor vester non est signum defectus, sed signum amoris immensi. Et in hoc amore, vos estis coniuncti cum omnibus sanctis qui ante vos hanc viam doloris ambulaverunt.

Saepe, in silentio noctis, gravis illa quaestio vos torquet: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Thao, Alan, audite hanc veritatem: Vos estis innocentes. Sicut Iesus dixit de caeco nato, neque hic peccavit, neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis. Non est in vobis culpa, nec est in vobis defectus. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Non est in vobis defectus; est tantum amor, et amor ille in conspectu Dei nunquam perit. Vos estis absoluti ab omni suspicione. Illa gravis cogitatio, illa nocturna anxietas, non venit a Patre luminum. Relaxate humeros vestros. Recipite pacem.

Ben erat puer qui, in sua iuventute, iam didicerat secretum regni caelorum. Meministisne illius momenti, tam simplicis et tam profundi, cum Ben voluit offerre totum suum 'piggy bank' avunculo suo William, qui morbo laborabat? Ille non fregit capsulam, non effudit nummos, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. Hoc non erat opus legis; hoc erat opus Spiritus, cor quod sponte sua totum se tradit. In hoc animo qui nihil sibi retinebat, videmus verum thesaurum. Ben non timebat seipsum dare, quia sciebat, in profunditate cordis sui, quod amor est pretiosior omni pecunia. Ipse, in sua innocentia, iam reddiderat Deo id quod Dei erat: seipsum.

Et nunc, Ben stat inter illam multitudinem quam Iohannes vidit. Ipse non est in tenebris. Ipse est in luce. Sicut in somnio patris, ubi Benjamin videtur sanus, fortis, et laetus, Ben vobis dicit: 'Non est opus timere.' Ipse, qui tam diligenter aëroplana observabat, nunc ipse volat in libertate Spiritus, ubi non sunt aëroplana ficta, sed veritas aeterna. Ipse est in 'Banquet of Heaven', ubi nullus dolor, sed tantum lux perpetua.

Ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Frater tuus non est longe. Sicut in illis somniis quae pater et tu habuistis—ubi Ben stat fortis et vultu sereno—Ben vobis dicit: 'Non est opus timere.' Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Tu es pars illius historiae pulcherrimae. Memoria vestra non est carcer, sed fenestra aperta ad caelum. Sicut ille puteus in Cà Mau, 'Giếng Gioan Baotixita', qui aquam vivam sitientibus dat in nomine Ben, ita amor vester pergit fluere in mundo, tacite, sine ostentatione, sicut guttae pluviae quae terram fovent.

Si hodie quaeritis quid vobiscum portaetis extra hanc portam, capite hanc unam rem: certitudinem quod non estis derelicti. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis illas res, aut codices illos in GitHub, aut si forte recordamini illius ioci de 'Con Chim Airlines', nolite flere solum ex dolore. Subridete cum Ben. Dicite in silentio cordis vestri: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius et nostrum.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi alas suas iam non ad terram, sed ad laudem Dei movet. Ipse vos amat. Ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in domo Patris. Amen.