Feria Tertia Hebdomadae vicesimae septimae per annum

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem textus, quae in silentio cordis nostri vibrat. In lectione prima, Paulus Apostolus narrat de sua conversione, non ut de eventu fortuito, sed ut de vocatione quae ab utero matris coepit. 'Cum autem placuit ei, qui me segregavit ex utero matris meae... revelare Filium suum in me.' In Evangelio autem, videmus Mariam sedentem ad pedes Iesu, dum Martha, sollicita circa ministerium, pondus mundi in humeris suis sentire videtur. Hae duae imagines – Paulus qui per viam gratiae ducitur, et Maria quae in silentio veritatem audit – sunt viae quibus nos hodie vocamur ad Benjamin nostrum cogitandum.

Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit 'sedere'. Non ignavia, sed illa curiositate profunda quae totum mundum amplecti volebat. Cogitate de illo. Non erat puer qui in superficie haerebat. Sicut in illis momentis cum cum fratre Ryan in ludo versabatur, aut cum de 'Con Chim Airlines' cum risu loquebatur, Benjamin semper quaerebat radicem rerum. Ipse erat sicut Maria in Evangelio: non quod Martha esset mala, sed quod Benjamin intellexit, in brevitate vitae suae, unum esse necessarium. Ipse, in sua innocentia, iam ad pedes Magistri sedebat, etiamsi nos eum in terra ambulantem videre putabamus.

Sed audite me, Alan et Thao, Ryan carissime. Post tres menses, scio vos in hac via inter sollicitudinem Marthae et quietem Mariae ambulare. Interdum, in domo vestra, silentium fit tam grave ut paene audiri possit. Vos estis sicut Martha, quae vult omnia curare, quae vult omnia in ordine tenere, quae vult dolorem suum in ministerio vel in memoria servare. Sed audite hodie vocem Iesu: 'Martha, Martha, sollicita es et turbaris erga plurima.' Iesus non reprehendit laborem vestrum; Iesus vult levare pondus quod non est vestrum. Si forte subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?', audite hodie veritatem: 'Neuter peccavit, neque parentes eius.' Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta eum ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

Benjamin, in sua vita, sicut in illis imaginibus ubi cum Ryan fratre suo in ludo versabatur, semper fuit 'con chim'—avis quae ad caelum spectat. Meministisne 'Con Chim Airlines'? Ille cum risu et gaudio de hac societate somniabat. Ipse non erat captivus terrae. Erat civis caeli. In lectione prima, Paulus Apostolus clamat: 'Si adhuc hominibus placerem, Christi servus non essem.' Benjamin non quaerebat placere hominibus; ipse quaerebat veritatem. Ipse quaerebat Iesum. Et Iesus, qui est Via, Veritas, et Vita, eum in sinum suum accepit.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam. Benjamin non est in terra, sed in convivio caeli. Ipse, sicut angelus Dei, nunc intercedit pro vobis. Ipse non est vanus. Ipse est vivus in Deo.

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Domine Iesu, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Nolite cogitare de eo quod vobis deest, sed cogitate de eo quod accepistis. Donum vitae Benjamin est aeternum. Ipse non periit. Ipse est in sinu Patris, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum amor et lux. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis tenentur in manibus Dei. Amen.