Dominica vicesima quarta per annum

In lectione hodierna, Sirach nos monet: 'Memento novissimorum et desine inimicari.' Cogitate de hac imagine: tabula in mensa, ubi olim quattuor sedebant, nunc tres sedent. Sella vacua. In illa sella, non solum absentia habitat, sed memoria. Memoria pueri, Benjamin, qui cum patre suo in multis urbibus mundi ambulabat, qui aeroplana amabat, qui in somniis patris sui, quasi in speculo, apparuit, validus et sanus, in bracis viridibus, dicens: 'Non est cur doleas, ba ơi, ego te custodiam.'

Alan, Thao, Ryan, vos scitis hanc veritatem: dolor non est hostis, sed umbra amoris. Et tamen, Sirach nos invitat ad 'desinendum inimicari'. Non inimicari hominibus, sed fortasse inimicari ipsi vitae, ipsi Deo, ipsi sorti quae nos attigit. Subit vobis saepe illa tentatio: 'Quare?' Et in illo 'quare' latet ira, latet querela, latet illud 'ira et furor' de quibus Scriptura loquitur. Sed audite veritatem: Deus non est in ira. Deus est in misericordia.

Antequam procedamus, necesse est nos veritatem fateri. Non est facile hodie stare in hoc silentio. Post tres menses, cubiculum illud quietum est. Ryan, frater carissime, tu quaeris fratrem tuum in omni angulo domus. Nolite simulare dolorem non esse. Nolite putare vos debere fortis videri ubi cor vestrum vulneratum est. Dolor hic est verus, et Deus non vult ut vos hunc dolorem sola manu feratis. Et si subit vobis illa gravis cogitatio: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie vocem Christi. Sicut Iesus docet in Evangelio, infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Neque vos neque Benjamin peccastis. Vos fuistis parentes qui omnem viam cum eo ambulastis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Vos nihil omisistis.

In Evangelio, Petrus quaerit: 'Quoties peccabit in me frater meus, et dimittam ei?' Iesus respondet: 'Non dico tibi usque septies, sed usque septuagies septies.' Hoc non est de mathematica, quamquam Benjamin noster in mathematica tam excellens erat. Hoc est de capacitate cordis. Benjamin, ille puer qui volebat totum suum piggy bank offerre avunculo suo, non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum, videmus imaginem Christi. Benjamin non quaerebat gloriam; quaerebat solacium alterius. Ipse, in sua innocentia, noverat quod nos saepe obliviscimur: quod amor non est in possessione, sed in donatione.

'Sive vivimus, sive morimur, Domini sumus.' Haec verba Pauli sunt anchora vestra. Benjamin non est 'praeteritus'. Ipse est 'praesens' in Deo. Sicut ille puteus, 'Giếng Gioan Baotixita', quem in memoriam eius dedicastis, aqua viva in terram aridam fluit, ita vita Benjamin, quamvis brevis in tempore, in aeternitate fluit. Ipse est sicut avis, sicut 'con chim airlines' de qua tam libenter ridebat, iam non in terra, sed in caelis volans, in libertate plena.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli.

Ad omnes vos qui hanc devotionem auditis: si vos ipsi onus grave fertis, si vos ipsi sentitis in fovea esse, scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Domine Iesu, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus fletus, nullus morbus, nulla separatio est. Ipse vos expectat, ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris.

Benjamin, in tuo amore, in tua curiositate, in tua puritate, nos docuisti quid sit vivere. Nos docuisti quod, etsi vita brevis est, amor est aeternus. Manete in hoc amore. Manete in pace. Amen.