Oddiy vaqtning yigirma to‘rtinchi yakshanbasi

Tasavvur qiling, siz qadimiy bir dengiz sohilida, toshlar orasida qolib ketgan, suv oqimi bilan kelgan bir bog‘lamni ko‘rib turibsiz. U mahkam bog‘langan, yechishga harakat qilsangiz, tugunlari shunchalik qotib qolganki, barmoqlaringiz og‘riydi. Biz ko‘pincha hayotimizni xuddi shu tugunlar bilan yashaymiz: kimdir bizni xafa qildi, kimdir bizga adolatsizlik qildi, va biz o‘sha xafalikni, o‘sha tugunni yillar davomida mahkam ushlab, uni o‘zimiz bilan birga ko‘tarib yuramiz. Bugun Sirax kitobida aytilganidek: «G‘azab va qahr-g‘azab nafratli narsalardir, gunohkor esa ularni mahkam quchoqlaydi». Biz o‘z g‘azabimizni quchoqlaymiz, go‘yo u bizni himoya qilayotgandek, go‘yo u bizning haq ekanligimizni isbotlayotgandek. Lekin aslida, u bizni bo‘g‘moqda.

Bugungi Injilda Butrus Iso oldiga kelib, o‘sha mashhur savolni beradi: «Rabbim, agar birodarim menga qarshi gunoh qilsa, necha marta kechirishim kerak? Yetti martagacha-mi?» Butrus o‘zicha saxiy bo‘lmoqchi edi. U yetti raqamini o‘yladi, chunki bu to‘liqlik ramzi edi. Lekin Iso unga mutlaqo boshqa bir ufqni ochadi: «Yetti marta emas, yetmish yetti marta». Bu shunchaki matematika emas. Bu — cheksizlik. Bu — Xudoning rahmati kabi o‘lchovsiz bo‘lgan kechirimdir. Iso keyin o‘sha masalni aytadi: barcha qarzidan kechilgan xizmatkor, o‘zining kichik qarzini to‘lay olmagan birodarining bo‘g‘zidan oladi. U o‘ziga ko‘rsatilgan cheksiz rahm-shafqatni unutib qo‘ydi. U tugunni yechish o‘rniga, uni yanada qattiqroq tortdi.

Keling, bugun haqiqatni boricha, hech narsani yashirmasdan aytaylik. Benjamin Vo hayotimizdan ketganiga uch oy bo‘ldi. Alan va Thao, siz uchun bu uch oy — go‘yo vaqt to‘xtab qolgandek, yurakning eng chuqur joyida so‘nmas bir bo‘shliq qolgan kunlardir. Uydagi har bir burchak, Benning xonasidagi o‘sha tartib bilan qo‘yilgan buyumlar, u yaratgan kodlar va samolyot modellari — bularning barchasi sog‘inchning og‘ir yuki sifatida yelkangizga tushib turibdi. Ertalab ko‘zingizni ochganingizda, bir zumgina hammasi joyidagidek tuyulishi mumkin, lekin keyin o‘sha haqiqat to‘lqini qaytadan ko‘kragingizga uriladi. Bu — qalbning eng qorong‘u yarim tunidir. Biz bu og‘riqni tezda unutib bo‘lmaydi deb bilamiz. Biz bugun mana shu zaiflik, mana shu titroq va ochiq yaralarimiz bilan birgamiz.

Ba’zan mana shu yig‘i va sukunat ichida, insonga eng ko‘p azob beradigan narsa — bu «nima uchun?» degan savol va uning orqasidan kelib chiqadigan o‘rinsiz aybdorlik hisobidir. Qalbingizning tubida: «Biz nimadirni o‘tkazib yubormadikmikan? Yana biror narsa qila olmasmidik?» degan so‘roqlar pichirlashi mumkin. Aziz Alan, aziz Thao, bugun men sizga Xudoning haqiqatini o‘sha og‘riqning o‘rtasidan turib aytmoqchiman. Iltimos, qulog‘ingizni va qalbingizni oching: siz hech narsada aybdor emassiz. Kasallik — bu hech qachon Xudoning jazosi emas va u sizning biror xatoyingiz natijasi emas. Xudo sizni ayblamaydi; aksincha, U sizning yoningizda o‘tirib, birga yig‘lamoqda. O‘sha og‘ir, sovuq aybdorlik toshini endi yelkangizdan tushirib qo‘ying. Uni Masihning xochi poyiga qoldiring va ozod nafas oling. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng mehribon va fidoiy ota-ona bo‘ldingiz. Ba’zi narsalar inson irodasidan tashqarida sodir bo‘ladi va hech qanday nazorat buni o‘zgartira olmasdi. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz.

Mana shu yerda, Injildagi o‘sha chaqiriq — Isoning so‘zlari yorug‘likdek kirib keladi: «Kechiring, shunda kechirilasizlar». Bu yerda kechirim — bu shunchaki boshqalarga bo‘lgan munosabat emas, bu o‘z qalbimizni ozod qilishdir. Biz o‘zimizni ayblashni to‘xtatsak, Xudoning bizga bo‘lgan cheksiz mehrini ko‘ra olamiz. Benjaminning hayotiga nazar soling. U shunchaki o‘tkir zehnli, matematikani va samolyotlarni yoqtiradigan, eng murakkab texnologiyalarni tushunadigan bola emas edi. Uning qalbida cheksiz bir go‘zallik bor edi. Esingizdami, u o‘zining amakisiga yordam berish uchun o‘sha butun jamg‘armasini — o‘zining piggy bankini — berishga tayyor edi? U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, u shunchaki taklif qildi. Bu — o‘n besh yashar bolaning o‘zini o‘ylamay, butun borlig‘ini boshqalarga bag‘ishlashga tayyor turgan buyuk sahovatidir. Ben o‘zining o‘sha beg‘uborligi bilan bizga sevishning nima ekanini ko‘rsatib ketdi. U o‘zining «Con Chim Airlines» orzulari haqida gapirganda kulib qo‘yganidek, uning hayoti osmonga intilgan yorug‘ bir parvoz edi.

Sizga murojaat qilyapman, aziz Alan va Thao. Ben sizni tark etgani yo‘q. U o‘sha tushingizda aytganidek: «Xavotir olmang, men osmondan sizni kuzatib turaman». U sizning har bir nafas olishingizni, har bir harakatingizni ko‘rib turibdi. U sizning yig‘layotganingizni ko‘radi, lekin u yana jilmayishingizni, hayotni davom ettirishingizni istaydi. Uning o‘sha samoviy jilmayishi sizga kuch bag‘ishlasin. U samolyotlar haqida gapirganda qanday hayajonlangan bo‘lsa, siz ham hayotning go‘zalligini yana his qilishingizni istaydi. Uning sevgisi hali ham bu dunyoda hayot berayotganining tirik guvohidir.

Senga murojaat qilyapman, Ryan, ukajonim. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan o‘tkazgan o‘sha shirin damlarni, birga yegan ovqatlaringni, sarguzashtlaringni unutma. Endi sen ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishing kerak. Akang sening har bir qadamingni, har bir muvaffaqiyatingni osmondan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Hayotni jasorat bilan, akang uchun ham munosib yashagin. Sen akangning davomchisisan, uning sevgisi sening yuragingda yashaydi. Har safar qiyinchilikka duch kelganingda, akangning o‘sha shirin kulgisini esla va jasorat bilan olg‘a qadam bos.

Bugun dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, kasalxonalarda og‘ir xastalik bilan kurashayotgan aziz bolalar... Siz yolg‘iz emassiz. Xudo sizning har bir ko‘z yoshingizni sanab turibdi. Benning xotirasiga bag‘ishlab ochilgan o‘sha toza suv qudug‘i — «Giếng Gioan Baotixita» — uning sevgisi hali ham bu dunyoda hayot berayotganining tirik guvohidir. Uning sevgisi to‘xtagani yo‘q, u boshqalarning hayotida oqishda davom etmoqda. Uning o‘sha «con chim» — qushcha — ruhi endi samoda, Xudoning huzurida parvoz qilmoqda.

Aziz birodarlarim, bugun bu yerdan ketayotganingizda o‘zingiz bilan bitta kichik narsani olib keting. Bugun kechqurun uyingizga borganingizda, yaqinlaringizga bir zum ko‘proq qarang, ularni bag‘ringizga bosing. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, chunki siz Xudoning cheksiz sevgisi ostidasiz. Vaqt qisqa, lekin sevgi abadiydir. Biz bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda Benning shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun va barcha qiynalayotganlar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining cheksiz rahmi va tinchligi bilan quchoqlasin. Amin.