Oddiy vaqtning yigirma beshinchi haftasi, payshanba

Tasavvur qiling, qadimgi bir shaharda, quyoshning ilk nurlari bilan uyg‘ongan, ammo o‘zini hech narsaga yaramaydigan his qilayotgan bir odamni. U atrofga qaraydi: daryolar dengizga oqadi, shamol bir yo‘nalishdan ikkinchisiga o‘tadi, quyosh chiqadi va botadi. Hamma narsa bir xil, hamma narsa takrorlanadi. Voiz kitobida aytilganidek: «Quyosh ostida yangi hech narsa yo‘q». Bu so‘zlar ba’zan bizning yuragimizga ham og‘ir botadi, shunday emasmi? Biz ham ba’zan hayotimizni xuddi shu daryo kabi, hech qachon to‘lmaydigan, faqat aylanib turadigan bir jarayon deb his qilamiz. Ayniqsa, o‘zimiz suygan, qalbimizning bir bo‘lagi bo‘lgan insonni yo‘qotganimizda, bu dunyo bizga g‘alati, go‘yo hech narsa o‘zgarmayotgandek, lekin ayni paytda hammasi butunlay o‘zgargandek tuyuladi.

Benjamin Vo, bizning aziz Benimiz, bu dunyoga kelganida u shunchaki bir «yangi narsa» emas edi. U Xudoning ijodi, Uning sevgisining tirik nishonasi edi. Uning o‘sha o‘tkir zehnini, kodlar dunyosidagi qiziqishini, samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha «con chim airlines» orzusini eslaganimizda, biz «quyosh ostida yangi hech narsa yo‘q» degan so‘zlarning asl ma’nosini tushunamiz. Ha, dunyo o‘z qonuniyatlari bilan yashaydi, lekin har bir inson, har bir bola o‘ziga xos bir olamdir. Benning hayoti shunchaki o‘tib ketgan vaqt emas, balki Xudoning cheksiz ijodkorligining bir parchasi edi. Uning o‘z amakisiga yordam berish uchun o‘sha piggy bankini taklif qilgani — u uni sindirmadi, bo‘shatmadi, shunchaki taklif qildi — bu uning yuragi qanchalik saxovatli bo‘lganini ko‘rsatadi. U o‘zida bor narsani, hatto bolalarcha jamg‘armasini ham sevgi uchun ochiq tutdi.

Injilda Hirod Isoning kimligini tushunishga urinadi. U hayron, u sarosimada. «Yaxyo‘ni men boshini oldirgan edim. U kim o‘zi?» deb so‘raydi u. Hirod dunyoviy hokimiyat va qo‘rquv ko‘zlari bilan qaraydi. U faqat o‘limni va o‘tmishdagi ishlarni ko‘radi. Lekin Iso — bu yangilikdir. U o‘limni yengib, tirik qolgan, U har bir qalbda yangi hayot boshlaydigan Zotdir. Biz ham ba’zan Hirod kabi savollar girdobida qolamiz. «Nega? Qanday qilib? Nima uchun?» deb so‘raymiz. Biz Benning o‘sha yorqin kulgisini, uning uyimizdagi harakatlarini sog‘inamiz va javob izlaymiz. Lekin javob Hirodning saroyida emas, balki Isoning huzurida, Uning xochida va tirilishida yashiringan.

Aziz Alan va Thao, men bilaman, hozir yuragingizdagi o‘sha bo‘shliqni so‘z bilan ta’riflab bo‘lmaydi. O‘sha ertalabki sukunat, Benning xonasi, uning kulgisi eshitilmaydigan uy... Bu og‘riq juda chuqur. Ba’zan o‘zingizdan so‘rayotgandirsiz: «Nega? Yana nimadir qila olarmidim? Biror narsani o‘tkazib yubormadimmi?» Azizlarim, bugun bu og‘ir aybdorlik toshini yelkangizdan tushirib qo‘ying. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo emas. Xudo sizni ayblamaydi; U sizning yoningizda o‘tirib, birga yig‘lamoqda. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan tashqarida sodir bo‘ladi va hech qanday ehtiyotkorlik buni o‘zgartira olmasdi. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng fidoiy ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Benning hayoti sizning sevgingiz bilan sug‘orildi va u o‘z vazifasini mukammal bajardi. Uning sevgisi, xuddi Cà Mauerdagi o‘sha «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i kabi, hali ham bu dunyoda hayot berib oqmoqda.

Ryan, senga qariman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan o‘tkazgan o‘sha sokin daqiqalarni, birga kulgan damlarni yuragingda saqla. Sen akangning o‘sha orzularini, uning samolyotlarni kuzatishdagi hayajonini o‘z yuragingda saqla. Sen akangning davomchisisan. Sen ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishing kerak. Akang seni osmondan turib g‘urur bilan kuzatib turibdi. Hayotni jasorat bilan, akang uchun ham munosib yashagin. Sening har bir qadaming, har bir tabassuming akangning sevgisini bu dunyoda davom ettiradi.

Bugun dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, kasallik azobini tortayotgan bolajonlar... Siz yolg‘iz emassiz. Xudo har biringizga yaqindir. Benning sevgisi hali ham bu dunyoda, uning xotirasiga qilingan xayrli ishlar orqali, boshqalarga hayot berib oqmoqda. Uning sevgisi to‘xtagani yo‘q, u boshqalarning hayotida oqishda davom etmoqda. Biz bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda Benning shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik.

Azizlarim, bu yerdan ketayotganingizda, bugun kechqurun uyingizga borganingizda, yaqinlaringizga bir zum ko‘proq qarang, ularni bag‘ringizga bosing. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, chunki siz Xudoning cheksiz sevgisi ostidasiz. Xudo sizni ko‘rib turibdi. U sizning har bir ko‘z yoshingizni sanab turibdi. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun va barcha qiynalayotganlar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining cheksiz rahmi va tinchligi bilan quchoqlasin. U har bir kunimizni, har bir qadamimizni O‘z panohida asrasin. Omin.