Oddiy vaqtning o‘ttiz ikkinchi yakshanbasi

Tasavvur qiling, qorong‘u bir kechada, uzoq yo‘lning chetida, qo‘lida kichkina chiroq bilan kutib o‘tirgan insonni. Atrof qorong‘u, shamol esadi, vaqt sekin o‘tmoqda. U inson shunchaki kutmayapti; u tayyorgarlik ko‘rmoqda. U chirog‘i o‘chmasligi uchun moyni ehtiyotkorlik bilan saqlamoqda. Bugungi Injilda Iso bizga aynan shu kutish san’atini, ya’ni «donolik»ni o‘rgatadi. Donolik — bu shunchaki bilim emas; donolik — bu qalbning Xudoga bo‘lgan ochiqligi, Uning kelishiga har lahza tayyor turishdir.

Benjamin Vo — Ben — haqida o‘ylaganimizda, men uning o‘sha o‘tkir, matematik aqli ortidagi yana bir go‘zal jihatni ko‘raman: uning «kutish»dagi sabri va diqqati. Ben shunchaki texnologiyalar olamida yashagan bola emasdi. U samolyotlarni, ayniqsa, Boeing 737 modellarini kuzatish uchun aeroport chetlarida soatlab kutishga qodir edi. O‘sha «Con Chim Airlines» orzusi haqida gapirganda, uning ko‘zlari porlab ketardi. Bu shunchaki qiziqish emas, bu uning hayotga, kelajakka, osmonning cheksizligiga bo‘lgan sof intilishi edi. U har bir samolyotning qo‘nishini, har bir parvozni xuddi katta mo‘jizadek kutib olardi. Uning o‘sha samimiy g‘ayrati, o‘z yaqinlari bilan bo‘lishgan har bir daqiqasi, aslida, uning qalb chirog‘iga quyilgan moy edi. U o‘zining kichkina dunyosini sevgi bilan to‘ldirib qo‘ygan edi.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu bo‘shliqning, bu sokinlikning og‘irligini bilaman. Tunda, uyning jimjitligida, o‘sha samolyotlarning past parvozi eshitilgandek bo‘ladi, lekin u yerda hech kim yo‘q. Yuragingizda savollar tug‘iladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubordikmi? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, bu hech qachon jazo emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Iso Masihdan so‘rashganda: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning ota-onasi?» — U darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan.

Donolik kitobida aytilganidek: «Donolikni izlaganlar uni erta tongda o‘z darvozasi oldida topadilar». Ben, o‘zining qisqa umrida, aynan shu donolikni topdi. Uning o‘sha piggy bankini amakisiga taklif qilgan lahzasini eslang. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Aynan shu pokiza sevgi, bugun u turgan o‘sha osmon olamining nuri bilan uyg‘unlashib ketdi. U o‘z chirog‘ini moy bilan to‘ldirib qo‘ygan edi, chunki uning moyi — u bergan sevgi, u ulashgan tabassum va uning o‘sha samimiy, beg‘ubor yuragi edi.

Ryan, ukajon. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan. Uning o‘sha gigirlashi, o‘sha shirin tabassumi — bularning hammasi sening xotirangda, sening har bir qadamingda yashamoqda.

Dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. U sizni o‘sha oq libosli olomon ichida kutib turibdi, u yerda endi na yig‘i, na ayriliq, na og‘riq bor. U yerda faqat abadiy nur va cheksiz muhabbat bor. Amin.