Oddiy vaqtning o‘ttizinchi haftasi, juma kuni

Tasavvur qiling, qadimgi Quddusning sokin bir ko‘chasini. Havo issiq, chang-to‘zon, ammo odamlar o‘zlarining qat’iy qoidalari va qonunlari bilan band. Shu o‘rtada Iso Masih yuribdi. Uning atrofida esa hamma narsani kuzatib turgan, har bir qadamni o‘lchab, har bir harakatni qonunga mos kelish-kelmasligini tekshirayotgan nigohlar bor. Injilda aytilishicha, ular Isoni «e’tibor bilan kuzatib turishardi». Ular uchun qonun insonning dardidan, insonning hayotidan muhimroq edi. O‘sha yerda, Isoning ro‘parasida, tanasi shishib ketgan, azob chekayotgan bir odam turibdi. U o‘z dardi bilan yolg‘iz, ammo Iso uni ko‘radi. Iso qonunni buzish uchun emas, balki qonunning tub ma’nosini — ya’ni muhabbatni — tiklash uchun to‘xtaydi.

Keling, shu lahzada to‘xtaylik va Benjamin Vo — Ben — haqida o‘ylaylik. Ben shunchaki aqlli, samolyotlar va texnologiyalar dunyosiga sho‘ng‘igan bola emas edi. Uning yuragida o‘sha Isoning ko‘zi bor edi. Eslang, o‘sha voqeani: o‘n besh yoshli Ben, o‘zining amakisi William insultga uchraganini eshitganda, darhol o‘zining piggy bankini — o‘zining bor-yo‘g‘ini — unga berishni taklif qiladi. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Benning o‘sha saxovati, o‘zidan ko‘ra boshqaning dardini ustun qo‘yishi, aynan bugungi Injil oyatlaridagi ilohiy chaqiriqning tirik namunasi edi. U o‘zining o‘sha «Con Chim Airlines» orzulari va samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini, o‘zining amakisiga bo‘lgan shafqati bilan birlashtira olgan edi.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu to‘rt oy ichida sizlar o‘sha bo‘sh xonaning og‘irligini, vaqtning o‘tishini qanday his qilayotganingizni faqat o‘zingiz bilasiz. Ba’zan o‘sha sukut ichida yuragingizga savol keladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubormidim? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Iso Masihdan so‘rashganda: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning o‘ta-onasi?» — U darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan. Sizning ko‘z yoshlaringizni U sanab turibdi. Sizning sevgilaringiz, Benning o‘sha piggy banki singari, Xudoning oldida qadrli va muqaddasdir.

Bugungi o‘qishda Pavlus Filippliklarga shunday yozadi: «Xudo sizda boshlagan bu yaxshi ishni Masih Isoning kunigacha oxiriga yetkazishiga ishonchim komil». Benning hayoti — bu Xudo boshlagan yaxshi ish edi. Uning o‘sha o‘tkir aqli, uning samolyotlarga bo‘lgan qiziqishi, uning o‘sha shirin tabassumi va o‘zini ayamay bergan saxovati — bularning hammasi Xudoning inoyati edi. U 15 yoshida bu dunyodan ketdi, lekin Xudoning ishi to‘xtab qolgani yo‘q. Uning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Ryan, ukajon. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Eslang, o‘sha ikkingiz birga kulgan, birga o‘ynagan damlar, birga kiygan o‘yinqaroq ko‘ylaklar — bularning hammasi sening yuragingda yashamoqda. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan.

Azizlarim, dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasi, uning pokiza sevgisi — bularning hammasi Xudoning sizga bo‘lgan cheksiz muhabbatining belgilaridir.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. Amin.