ថ្ងៃសុក្រ សប្តាហ៍ទី ៣០ ធម្មតា

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ត។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំចង់ឱ្យយើងទាំងអស់គ្នា សម្លឹងមើលរូបភាពមួយដែលសាមញ្ញបំផុត ប៉ុន្តែពោរពេញទៅដោយអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ៖ រូបភាពនៃកៅអីតូចមួយដែលត្រូវបានគេរៀបចំទុកយ៉ាងស្អាតនៅក្បែរតុអាហារ ក្នុងផ្ទះបាយដែលធ្លាប់ឮសូរសំឡេងសើចក្អាកក្អាយ។ នៅលើតុនោះ គឺមានចានស៊ុបក្តៅៗ ដែលគ្រួសារធ្លាប់អង្គុយញ៉ាំជុំគ្នា។ គ្មានអ្វីដែលធម្មតាជាងការអង្គុយញ៉ាំបាយជុំគ្នានោះទេ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ដែលយើងស្រឡាញ់ខ្លាំងបំផុតមិនបានអង្គុយនៅទីនោះ ភាពស្ងាត់ស្ងាត់នោះហាក់ដូចជាលាតសន្ធឹងធំធេងហួសពីការស្មាន។ បួនខែបានកន្លងផុតទៅហើយ ចាប់តាំងពី Benjamin Vo បានត្រឡប់ទៅផ្ទះនៃព្រះវរបិតា ហើយនៅក្នុងផ្ទះនោះ ភាពស្ងាត់ស្ងាត់ពេលខ្លះប្រៀបដូចជាស្រមោលដែលដើរតាមរាល់ជំហានរបស់បងប្អូន។

នៅក្នុងដំណឹងល្អថ្ងៃនេះ យើងបានឮហេតុការណ៍ដែលព្រះយេស៊ូយាងទៅសោយព្រះกระยาหารនៅផ្ទះរបស់ពួកផារីស៊ីម្នាក់។ នៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្ររបស់ទ្រង់ មានបុរសម្នាក់កំពុងឈឺប្រកាច់ដោយជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ ពួកផារីស៊ីសម្លឹងមើលព្រះយេស៊ូយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីចាំមើលថាតើព្រះអង្គនឹងព្យាបាលមនុស្សនៅថ្ងៃសប្ប័ទដែរឬទេ។ ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូមិនបានខ្វល់ខ្វាយអំពីច្បាប់ដែលគ្មានក្តីមេត្តារបស់ពួកគេឡើយ។ ទ្រង់បានទាញយកបុរសនោះមក ព្យាបាលគាត់ឱ្យหายស្អាត ហើយបន្ទាប់មកទ្រង់បានសួរពួកគេដោយសំណួរមួយដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចឆ្លើយបានថា៖ «តើក្នុងចំណោមបងប្អូន អ្នកណាខ្លះ បើកូន ឬគោរបស់ខ្លួនធ្លាក់ចូលទៅក្នុងរណ្តៅនៅថ្ងៃសប្ប័ទ មិនប្រញាប់ទាញវាឡើងភ្លាមនោះ?»។

សំណួររបស់ព្រះយេស៊ូគឺជាសំណួរអំពីភាពបន្ទាន់នៃសេចក្តីស្រឡាញ់។ ព្រះអង្គមិនដែលរង់ចាំពេលណាដែលសមស្របដើម្បីបង្ហាញក្តីមេត្តាឡើយ។ ដូចគ្នានេះដែរ នៅពេលដែលយើងគិតដល់ Benjamin ខ្ញុំនឹកដល់ក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលពោរពេញដោយក្តីស្រឡាញ់ និងការចង់ដឹងចង់ឃើញយ៉ាងខ្លាំងចំពោះពិភពលោក។ Ben មិនត្រឹមតែជាក្មេងប្រុសវៃឆ្លាតដែលយល់ដឹងពីប្រព័ន្ធ AWS ឬការសរសេរកូដនៅលើ GitHub យ៉ាងប៉ិនប្រសប់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគាត់ជាក្មេងប្រុសដែលមានបេះដូងទន់ភ្លន់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។ ខ្ញុំនឹកដល់ពេលដែល Ben នៅអាយុ ១៥ ឆ្នាំ បានប្រាប់ប៉ាម៉ាក់ដោយចិត្តស្មោះត្រង់បំផុតថា គាត់សុខចិត្តយកប្រាក់សន្សំទាំងមូលក្នុងកូនជ្រូករបស់គាត់ ដើម្បីជួយពូ William ដែលកំពុងឈឺធ្ងន់ពីជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល។ គាត់មិនបានបំបែកកូនជ្រូកនោះទេ ព្រោះមិនចាំបាច់មានការប្រើប្រាស់វា ព្រោះពូមានធានារ៉ាប់រង ប៉ុន្តែទឹកចិត្តដែលចង់ផ្តល់ឱ្យនូវអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលខ្លួនមានដោយគ្មានការស្ទាក់ស្ទើរ គឺជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីព្រលឹងដ៏បរិសុទ្ធរបស់ក្មេងប្រុសម្នាក់។ Ben គឺជាក្មេងប្រុសដែលស្រឡាញ់ការហោះហើរ និងយន្តហោះ ធ្លាប់ស្រមៃចង់បង្កើតក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ផ្ទាល់ខ្លួនមួយដែលគាត់ហៅថា 'Con Chim Airlines' ជាមួយស្នាមញញឹមនិងការ giggles ຢ່າງរីករាយនៅពេលដែលគាត់និយាយអំពីវា។

ប៉ុន្តែបងប្អូនអើយ ខ្ញុំដឹងថាមានពេលខ្លះដែលភាពឈឺចាប់នៃការបាត់បង់ធ្វើឱ្យបេះដូងរបស់បងប្អូន Alan និង Thao ធ្ងន់អស្ចារ្យ។ ខ្ញុំដឹងថាមានយប់ដែលភាពស្ងាត់ស្ងៀមធ្វើឱ្យទឹកភ្នែកហូរដោយគ្មានសំឡេង។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំសូមអនុញ្ញាតដកយកថ្មដ៏ធ្ងន់បំផុតចេញពីទ្រូងរបស់បងប្អូន៖ ជំងឺមិនមែនជាการដាក់ទោសទេ។ គ្មានកំហុសណាមួយរបស់អ្នក ដែលជាមូលហេតុនៃសេចក្តីវេទនានេះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់មិនចោទប្រកាន់អ្នកទេ ដូច្នេះសូមកុំចោទប្រកាន់ខ្លួនឯងឱ្យសោះ។ ជំងឺខ្លះកើតឡើងហួសពីកម្លាំង និងការគ្រប់គ្រងរបស់មនុស្ស។ គ្មានការប្រុងប្រយ័ត្នណាមួយដែលអាចទប់ស្កាត់វាបានឡើយ។ អ្នកមិនបានខ្វះខាតអ្វីឡើយក្នុងការថែទាំកូន។ អ្នកគឺជាឪពុកម្តាយដ៏អស្ចារ្យបំផុតដែល Ben ស្រឡាញ់ និងគោរពស្រឡាញ់ស្ទើរដកដង្ហើម។ សូមឱ្យពាក្យនេះដោះលែងបងប្អូនពីបន្ទុកនៃកំហុសដែលមិនមែនជារបស់បងប្អូន។ Ben មិនបានចាកចេញដោយសារអ្វីដែលបងប្អូនបានធ្វើ ឬមិនបានធ្វើនោះទេ គាត់គ្រាន់តែបានឆ្លងកាត់ស្ពាននៃសេចក្តីស្លាប់ ទៅកាន់ជីវិតដែលគ្មានការឈឺចាប់។

នៅក្នុងអត្ថបទអានទីមួយថ្ងៃនេះ ផ្លូវប៉ូលបានសរសេរទៅកាន់ชาวฟิลิปปอย (Philippians) ດ້ວຍពាក្យពេចន៍ដែលពោរពេញដោយអំណរ និងសេចក្តីស្រឡាញ់ថា៖ «ខ្ញុំសូមអរព្រះគុណដល់ព្រះរបស់ខ្ញុំរាល់ពេលដែលខ្ញុំនឹកដល់បងប្អូន ដោយអធិដ្ឋានដោយអំណរក្នុងគ្រប់ទាំងសេចក្តីអធិដ្ឋានរបស់ខ្ញុំសម្រាប់បងប្អូនទាំងអស់គ្នា… ព្រោះខ្ញុំមានសេចក្តីទុកចិត្តថា ព្រះអង្គដែលបានចាប់ផ្តើមការងារល្អនៅក្នុងបងប្អូន នឹងបន្តធ្វើឱ្យវាបរិបូរណ៍រហូតដល់ថ្ងៃនៃព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត»។ ផ្លូវប៉ូលកំពុងសរសេរលិខិតនេះខណៈពេលដែលគាត់ជាប់ឃុំឃាំង ប៉ុន្តែបេះដូងរបស់គាត់ពោរពេញដោយពន្លឺ។ គាត់ដឹងថាចំណងនៃសេចក្តីស្រឡាញ់នៅក្នុងព្រះគ្រីស្តមិនអាចត្រូវបំបែកដោយការឈឺចាប់ ឬសូម្បីតែសេចក្តីស្លាប់ឡើយ។

ភាពស្រស់ស្អាតនៃសេចក្តីស្រឡាញ់នេះ បានปรากฏឡើងនៅក្នុងក្តីសុបិនដ៏មានអត្ថន័យដែលប៉ាបានជួបប្រទះ។ ក្នុងចំណោមយប់ដ៏ស្ងាត់ជ្រងំ ប៉ាបានយល់សប្តិឃើញ Ben ឈរយ៉ាងរឹងមាំ មានសុខភាពល្អ មិនបានពាក់អាវ គឺពាក់ខោខ្លីពណ៌បៃតង ឈរនៅខាងក្រៅបន្ទប់ ៤១៩។ Ben បានព្យាយាមនិយាយជាមួយប៉ាថា៖ 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà... sao con lại bị như vầy?' នោះគឺជាការឆ្លុះបញ្ចាំងពីបេះដូងដែលចង់រស់រានមានជីវិត និងការចង់ប្រាប់ការពិតពីការប្រឹងប្រែងដ៏អស្ចារ្យរបស់គាត់។ ហើយពេលដែលប៉ាបានស្ទុះទៅឱប Ben យ៉ាងតឹង ហើយប្រាប់ថា៖ 'Từ nay trở đi, con sẽ ở trên Thiên Đàng mãi mãi' ទឹកមុខរបស់ Ben បានមếuម้าว chực khóc... ប៉ុន្តែភ្លាមៗនោះ Ben បានសម្រាកចិត្ត ហើយប្រាប់ប៉ាថា៖ 'Không sao đâu, con sẽ dõi theo ba mẹ'។ នោះគឺជាពន្លឺដ៏អស្ចារ្យដែលចាំងចូលមកក្នុងភាពងងឹតនៃសេចក្តីសោកសៅរបស់អ្នក។ Ben មិនបាត់បង់ឡើយ គាត់កំពុងរង់ចាំ និងមើលថែរក្សាប៉ាម៉ាក់ពីស្ថានសួគ៌។

Ryan អើយ... ប្អូនជាទីស្រឡាញ់របស់បង Ben។ ប្អូនគឺជាមិត្តសម្លាញ់ ជាដៃគូដែល Ben ធ្លាប់ចែករំលែកពេលវេលាដ៏រីករាយជាមួយ មិនថានៅពេលអង្គុយលេងហ្គេមជាមួយគ្នា ឬពេលគិតដល់រឿងយន្តហោះ និងក្រុមហ៊ុន 'Con Chim Airlines' ដែលពួកគេធ្លាប់និយាយលេងកំសាន្ត។ ខ្ញុំដឹងថាការគ្មានបងប្រុសនៅក្បែរ ធ្វើឱ្យប្អូនមានអារម្មណ៍ថាខ្វះខាតអ្វីម្យ៉ាងនៅក្នុងផ្ទះនេះ។ ប៉ុន្តែសូមចាំថា រាល់ពេលដែលប្អូនឃើញយន្តហោះហើរលើមេឃ រាល់ពេលដែលប្អូនសរសេរកូដ ឬនឹកដល់ស្នាមញញឹមរបស់បង Ben គឺជារសជាតិមិត្តភាពដែលមិនធ្លាប់បាត់បង់ឡើយ។ បង Ben កំពុងមើលថែប្អូនពីខាងលើ។ ប្អូនមិនមែននៅម្នាក់ឯងឡើយ។ បង Ben គឺជាទេវតាតូចមួយរបស់អ្នក ដែលមានក្តីស្រមៃហោះហើរខ្ពស់ជាងគេនៅលើមេឃនៃ «ពិធីជប់លៀងនៃស្ថានសួគ៌» រួមជាមួយសាំងកាឡូ អាគូទីស (Saint Carlo Acutis)។

បងប្អូនអើយ... មុនពេលយើងចាកចេញពីទីកន្លែងនេះ ដើម្បីត្រឡប់ទៅកាន់ជីវិតប្រចាំថ្ងៃវិញ សូមយកកិច្ចការតូចមួយនេះទៅជាមួយ៖ សូមធ្វើអំពើល្អដោយស្ងៀមស្ងាត់មួយក្នុងនាមរបស់ Benjamin។ មិនចាំបាច់ជាអ្វីដែលធំដុំនោះទេ គ្រាន់តែជាការជួយនរណាម្នាក់ដែលកំពុងពិបាក ផ្តល់ស្នាមញញឹមដល់អ្នកដែលកំពុងធ្លាក់ទឹកចិត្ត ឬគ្រាន់តែเงยหน้าមើលមេឃដោយក្តីសង្ឃឹម នៅពេលដែលយន្តហោះហើរឆ្លងកាត់។ សូមឱ្យសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ Ben បន្តហូរចេញពីដៃរបស់បងប្អូន ដូចជាអណ្តូងទឹកដែលផ្តល់ជីវិតដល់អ្នកដទៃ។ សូមឱ្យសេចក្តីសង្ឃឹមនេះស្ថិតនៅជាមួយបងប្អូនគ្រប់ពេលវេលា។ ព្រះជាម្ចាស់មិនដែលចាកចេញពីបងប្អូនឡើយ។ ព្រះអង្គកំពុងរង់ចាំបងប្អូននៅចុងបញ្ចប់នៃដំណើរជីវិតនេះ ដើម្បីជួបជុំជាមួយ Ben នៅក្នុងសេចក្តីសុខសាន្តអស់កល្បជានិច្ច។ អាម៉ែន។