Жұма, Қатардағы уақыттың отызыншы аптасы

Кейде біз бәрін алдын ала жоспарлап қоямыз. Мына пойыздан қалмау, мына кестені бұзбау, мына жұмысты уақытында аяқтау... Бірақ кей күндері барлық жоспар бір сәтте тоқтап қалады да, біз өзгеріп сала береміз. Елші Павелдің Филиппиліктерге жазған хатындағы мына бір сөзіне құлақ түсейікші: «Сендерде осы жақсы істі бастаған Құдай оны Мәсіх Исаның күніне дейін аяғына дейін жеткізетініне сенімдімін». Павел бұл сөзді шынжырлы тас түрмеде отырып жазды. Сыртта қауіп, іште күдік тұрған сәтте ол еркін өмір сүріп жатқандай сеніммен сөйледі. Себебі оның көзі материалдық әлемнен әріге, тірі Құдайға қарайтын еді.

Бенжамин де әлемді дал осындай үлкен қызығушылықпен, ашық көзбен көретін бала еді. Оның кішкентай кезінен ұшақтарға, әсіресе үлкен лайнерлерге деген құштарлығы ерекше болатын. Әкесі Аланмен бірге әуежайлардың жанында тұрып, көкке көтерілген ұшақтарды бақылағаны оның жанының қанаттары еді. Ол өз арманынан «Con chim airlines» атты кішкентай әуе компаниясын құрғысы келетінін айтып күлетін. Сол сәттердегі оның мөлдір күлкісі, әрбір жаңа нәрсеге таңдана қараған көздері — үйдегі қуаныштың шуағы болатын. Ол әлемді тануға асыққан, әрбір сәтті шынайы жүрекпен қабылдаған бала еді.

Алайда, бүгін біз шынайы болуымыз керек. Уақыт өтіп жатыр, бірақ жүректегі орын әлі де бос. Үйдің ішіндегі сол бір тыныштық, бөлшектелмеген кодтар, әкесінің айтатын әсерлі әңгімелерін күткен баланың орны — бәрі сағынышқа айналды. Түн ортасында, бәрі ұйқыға кеткенде, кеудені қысқан ауыр сұрақтар келеді. «Неге? Біз бірдеңені жіберіп алдық па? Мүмкін басқаша болар ма еді?» Бұл — жоғалтудың ащы заары. Егер біз бұл жараны жасырсақ, айтатын жұбанышымыз да жасанды болып қалар еді.

Алан, Тао, егер көкіректеріңізді өзіңізді кінәлау немесе «мүмкін көбірек көңіл бөлер ме едім» деген ойлар тырнап жүрсе, бүгін мынаны қабылңыздар: ауру ешқашан ата-ананың кінәсі емес. Бұл ешкімнің қателігі емес. Дене әлсірегенде немесе ауыр сырқат келгенде, бұл сіздің қамқорлығыңыздың кемдігінен емес еді. Сіздер Бенге өміріңіздегі бар махаббатты, бар жылуды бердіңіздер. Оның сізді «ең жақсы, ең күлкілі әке» деп білуі — соның дәлелі. Бұл ауырлықты өз мойныңыздан түсіріңіздер. Құдай сіздерді кінәламайды, керісінше, жүректеріңізді аялап тұр.

Бүгінгі Ізгі хабарда Исаның әрекеті бізді басқа бір шындыққа әкеледі. Шенбасшы фарисейдің үйінде демалыс күні суқабын ауруымен ауырған адам отыр еді. Бәрі Исаның не істейтінін бақылап тұрды. Заң мен ережелерді олардан артық білетін ешкім жоқ еді, бірақ олардың жүрегі қатып қалған болатын. Иса сол адамды қолынан ұстап, сауықтырып жіберді де, былай деп сұрады: «Араларыңызда кімнің баласы не өгізі құдыққа түсіп кетсе, оны демалыс күні дереу тартып шығармас еді?» Олар жауап бере алмады. Себебі олар заңды адамнан жоғары қойған еді.

Ал Беннің жүрегінде ондай қатыгездік мүлде болған жоқ. Оның махаббаты табиғи, ап-анық еді. Оның он бес жасында Уильям ағасы екі мәрте инсульт алып қиналғанда, өзінің бар жинаған қаржысын — жинақ сандықшасын көмекке ұсынғанын еске түсіріңізші. Ол оны сындырған жоқ, оны бұзған жоқ. Ол жай ғана ұсынды. Бұл — қолында бардың бәрін басқалар үшін беруге дайын тұрған баланың пәк жүрегі еді. Оның сол жомарттығы, сол тазалығы — бүгін біз үшін үлкен сабақ. Ол өзі көп нәрсені көрмесе де, сүйе білудің биік үлгісін көрсетіп кетті.

Райан, бауырым, сен жалғыз емессің. Сенің ағаңмен бірге өткізген әрбір сәтің, бірге күлген күндерің жүрегіңде мәңгі сақталады. Сен ағаңның «Con Chim Airlines» армандарының жердегі жалғастырушысысың. Мықты бол, өйткені ағаң сені әрқашан Көктен мақтан тұтады.

Бүгін осы жерден шыққанда, кеудені басқан ауыр тасты сол бойы қалдырып, Беннің сол мөлдір күлкісін өзіңізбен бірге алып жүріңіздер. Құдай сіздерді тастамайды. Бенжамин қазір Құдайдың шексіз махаббатында, жарықта дем алуда. Әмин.