വർഷാവർഷം മുപ്പതാം വാരം, വെള്ളിയാഴ്ച

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്, അവ ഒരു ചെറിയ ചിത്രത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ഓർമ്മയിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്നവയാണ്. ബെഞ്ചമിൻ വോയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ആ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും, അവൻ ആകാശത്തിലെ വിമാനങ്ങളെ നോക്കി അദ്ഭുതപ്പെട്ട ആ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചും നമ്മൾ പലപ്പോഴും സംസാരിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന്, അവന്റെ ആ ചെറിയ ജീവിതത്തിലെ ഒരു നിമിഷം മാത്രം നമുക്ക് മനസ്സിരുത്തി നോക്കാം. അവൻ തന്റെ അഞ്ചാം വയസ്സിൽ ഒരു കാർണിവൽ റൈഡിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന ആ ചെറിയ വെള്ളി കുരിശ് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തൊട്ടുതലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ അന്ന് കണ്ട ആ വലിയ തിളക്കം, വെറുമൊരു കുട്ടിയുടെ കളിചിരിയായിരുന്നില്ല; അത് ഈ ലോകത്തിന്റെ അതിരുകൾക്ക് അപ്പുറം എന്തോ ഒന്ന് കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു ആത്മാവിന്റെ ദൃഷ്ടിയായിരുന്നു. ആ വെളിച്ചം ഇന്നും ആ വീടിന്റെ ചുമരുകളിൽ, അവന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ കോഡുകളിൽ, അവൻ തൊട്ടുവച്ച ഓരോ ചെറിയ വസ്തുവിലും ബാക്കിയുണ്ട്.

ഇന്നത്തെ ആദ്യ വായനയിൽ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ ഫിലിപ്പിയയിലെ വിശ്വാസികളോട് വളരെ സ്നേഹത്തോടെ പറയുന്നുണ്ട്: 'നിങ്ങളിൽ നന്മയുടെ പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചവൻ ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ ദിവസം വരെ അത് പൂർത്തിയാക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.' പൗലോസിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ ഒരു വലിയ പ്രതീക്ഷയാണ്. ബെൻ തന്റെ പതിനഞ്ച് വർഷത്തെ ജീവിതത്തിൽ ഈ നന്മയുടെ പ്രവൃത്തി തന്നിൽ വഹിച്ചിരുന്നു. അവൻ അറിവിലും വിവേകത്തിലും വളർന്നപ്പോൾ, അവന്റെ ഹൃദയം സ്നേഹത്താൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു. അവൻ തന്റെ പതിനഞ്ച് വയസ്സിൽ, തന്റെ അങ്കിൾ വില്യം രോഗബാധിതനായപ്പോൾ, താൻ പ്രിയത്തോടെ സൂക്ഷിച്ചുവെച്ച പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ നൽകാൻ തയ്യാറായ ആ മനസ്സുണ്ടല്ലോ—അത് ആരും ആവശ്യപ്പെടാത്ത, അവൻ സ്വയം മുന്നോട്ടുവെച്ച ഒരു വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓഫറായിരുന്നു. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ചോദിച്ചതുമില്ല; പക്ഷേ ആ മനസ്സുണ്ടല്ലോ, അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം. മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനയിൽ പങ്കുചേരാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ ചെറിയ മനസ്സിൽ യേശുവിന്റെ സ്വന്തം സ്നേഹം പ്രതിഫലിച്ചിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പിഗ്ഗി ബാങ്ക് പൊട്ടിച്ചില്ല, പക്ഷേ അവൻ തന്റെ ഹൃദയം അപ്പൊഴേ മറ്റുള്ളവർക്കായി തുറന്നുവെച്ചിരുന്നു.

പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, താവോ, റയാൻ... ബെന്നിന്റെ വിയോഗത്തിന് ശേഷം നാല് മാസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ആ ശൂന്യത എത്രമാത്രം വലുതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ചിലപ്പോൾ, രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ചെറിയ കാര്യം കാണുമ്പോൾ, ആ ശൂന്യത ഒരു വലിയ മലപോലെ നിങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ വന്നുനിൽക്കും. ആ വേദനയെ ലളിതമാക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മകന്റെ പുഞ്ചിരി ഓർക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്ന ആ വിങ്ങൽ വളരെ ആഴമേറിയതാണ്. ആ നിശബ്ദത എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ബെൻ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു, അവൻ എന്നും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും. അവൻ നിങ്ങളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ആ ഓർമ്മ, ഒരു വലിയ വെളിച്ചമായി നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകും.

ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ ഒരു സത്യം തുറന്നുപറയേണ്ടത്. പലപ്പോഴും, മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കല്ല് പോലെ ഈ ചിന്ത കൊണ്ടുനടക്കാറുണ്ട്: 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ? ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ബെൻ ഇന്ന് കൂടെയുണ്ടാകുമായിരുന്നോ?' അലൻ, താവോ, ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ആ കല്ല് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എടുത്ത് മാറ്റുകയാണ്. ബെൻ കടന്നുപോയ ആ രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. അത് ആരുടെയും തെറ്റല്ല. ചില വേദനകൾ മനുഷ്യന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് അതീതമാണ്; അത് ആരും വരുത്തിവെച്ചതുമല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു കുട്ടിക്ക് ലഭിക്കാവുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല, പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്? ആ കുറ്റബോധം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കുക. നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നത് സമാധാനമാണ്. ദൈവം നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ബെൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു.

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു സാബത്തുദിവസം ഒരു രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. നിയമങ്ങൾ മാത്രം നോക്കിയവർക്ക് യേശുവിന്റെ ആ പ്രവൃത്തി അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കി. എന്നാൽ യേശു അവരോട് ചോദിക്കുന്നു: 'നിങ്ങളുടെ മകനോ കാളയോ ഒരു കുഴിയിൽ വീണാൽ നിങ്ങൾ ഉടനെ അതിനെ പുറത്തെടുക്കില്ലേ?' യേശുവിന്റെ ഹൃദയം നിയമത്തേക്കാൾ വലുതാണ്. അവൻ മനുഷ്യനെയാണ് സ്നേഹിച്ചത്. ബെൻ ഒരു പോരാളിയായിരുന്നു. 'ശ്രമിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം' എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മന്ത്രം. അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും സ്നേഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അച്ഛൻ കണ്ട ആ സ്വപ്നം ഓർക്കുക—ബെൻ ഐസ്ക്രീം വാങ്ങി അച്ഛന് നൽകുന്നു. അത് വെറുമൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നില്ല; അത് ബെൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നതാണ്: 'അച്ഛാ, ഞാൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു.'

റയാൻ, പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരാ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ ഓർമ്മകൾ നീ നെഞ്ചിലേറ്റിക്കോളൂ. നീ വളരുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്തായി നീ കൂടെയുണ്ടാകണം. ബെൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും ഉണ്ടാകണം.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ബെന്നിന്റെ സ്നേഹം മരിച്ചിട്ടില്ല. വിയറ്റ്നാമിലെ ആ ഗ്രാമത്തിൽ, ബെന്നിന്റെ പേരിൽ നിർമ്മിച്ച ആ കിണറ്റിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ഓരോ തുള്ളി വെള്ളവും ബെന്നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. അവൻ ഇന്നും ദാഹിക്കുന്നവർക്ക് ദാഹജലം നൽകുന്നു. അവൻ ഇന്നും ജീവന്റെ ഉറവയായി നമ്മിലൂടെ ഒഴുകുന്നു. ബെന്നിന്റെ ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ സമാധാനത്തിൽ വിശ്രമിക്കട്ടെ. ഇന്ന് നിങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ബെന്നിന്റെ ആ ചിരിയോർത്ത് ഒരു നിമിഷം പ്രാർത്ഥിക്കുക. ബെന്നിനെപ്പോലെ, മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാൻ സാധിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഒരുപക്ഷേ, ആർക്കും അറിയാത്ത ഒരു ചെറിയ നന്മ, ഒരു ചെറിയ സഹായം—അത് ബെന്നിന്റെ ആത്മാവിന് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരിക്കും. ബെൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, അവൻ നമ്മെ കാവൽ കാക്കുന്നുണ്ട്. ആ വിശ്വാസത്തിൽ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാം. ബെന്നിന്റെ ഓർമ്മ നമ്മെ ദൈവത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കട്ടെ. ആമേൻ.