Memoria Sancti Pii de Pietrelcina, Presbyteri

Videte, fratres et sorores, hodie hanc imaginem simplicem: sandalia in via pulverea. In Evangelio hodierno, Iesus discipulos suos mittit et iubet eos nihil secum ferre—ne peram, ne panem, ne pecuniam. Iubet eos excutere pulverem de pedibus suis in testimonium contra illos qui non recipiunt. Pulvis ille, quem discipuli excutiunt, est signum mundi huius: est res levis, quae adhaeret, quae nos retinet, quae nos gravat in itinere ad Regnum Dei. Sed Iesus dicit: 'Nolite portare.'

Benjamin noster, puer ille cuius mens tam acuta in technologia et in logicis versabatur, scivit quid sit iter facere. Non solum in aëroplanis quae tam vehementer amabat, sed in vita sua brevi. Cogitate de illo momento, cum quindecim annorum esset, et voluerit totum piggy bank suum offerre avunculo suo qui duobus ictibus laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum quod habebat, videmus verum spiritum filii. Ipse non quaerebat gloriam sibi; volebat solacium alterius. Hic est fructus quem Deus quaerit: cor quod se donat, cor quod non est onustum pulvere mundi, sed leve et paratum ad amandum.

Sed audite me, Alan et Thao, Ryan carissime. Post tres menses, forsitan sentitis vos in illo loco sedere, ubi silentium domus quasi pulvis est qui ubique adhaeret. Forsitan sentitis pondus illius absentiae in omni angulo conclavis. Nolite timere hunc pulverem. Nolite putare vos debere fortis videri ubi cor vestrum vulneratum est. Dolor hic est verus, et Deus non vult ut vos hunc dolorem sola manu feratis. Si forte subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?', audite hodie vocem Salvatoris. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta eum ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

In lectione Proverbiorum hodie audimus: 'Omnis sermo Dei ignitus; clipeus est sperantibus in se.' Benjamin, sicut Sanctus Pius de Pietrelcina, scivit quid sit confidere in hoc clipeo. Ille non erat puer qui se in se ipso claudebat. Erat puer qui, in sua curiositate et in suo amore ad aëroplana, semper ad caelum spectabat. Ipse erat sicut 'Con Chim Airlines'—nomen illud quod cum patre suo creavit, quod semper eum ridebat et giglabat. Non erat hoc vanum. Erat expressio illius spiritus qui vult volare, qui vult transcendere fines huius mundi. Benjamin, in vita sua brevi, fuit instrumentum huius misericordiae. Ipse non quaerebat gloriam sibi; volebat solacium alterius. In hoc mundo, ubi homines saepe calculant quid lucri faciant, Benjamin nos docuit quid sit donare totum.

Et hic, in ipso puncto ubi dolor et amor se tangunt, Evangelium intrat in noctem vestram. Christus non relinquit mortuos in pulvere. Ipse dicit: 'Proclamate Regnum Dei.' Quid est hoc Regnum? Non est locus procul, sed praesentia Dei in vobis. Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam.

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Domine Iesu, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Amen.