Sabbatum Hebdomadae XXIX per Annum

Videte, fratres et sorores, quomodo arbor in horto crescat. Non clamore, non impetu, sed in silentio radices in terram demittit, aquam hauriens, solem quaerens. In Evangelio hodie, Iesus nobis narrat de ficu, de arbore quae fructum non affert. Dominus hortulanum interrogat: 'Quare terram occupat?' Sed hortulanus, plenus misericordia, respondet: 'Domine, dimitte illam et hoc anno, dum fodiam circa illam et mittam stercora.' Hic hortulanus est Christus. Hic est Iesus, qui non festinat ad securim, sed ad culturam, ad patientiam, ad spem.

Cogitate de Benjamin. Non de fine eius, sed de vita eius, quae sicut arbor in horto Dei crevit. Ben, puer ille cuius mens tam acuta et tam curiosa erat, scivit quid sit observare. Meministisne quomodo ille, in peregrinationibus suis, semper ad aëroportus spectabat? Non solum ut aëroplana videret, sed ut mundum intelligeret. Ille habebat illam curiositatem, illam facultatem videndi ordinem in caelo, sicut in codicibus suis quos in GitHub aedificabat. Ille erat sicut arbor quae radices altas agebat in amorem familiae suae. Ben, qui tam amanter aëroplana et 'Con Chim Airlines' fingebat, non solum de machinis cogitabat; ille cogitabat de itinere, de ascensu, de caelo. Ipse erat filius, frater, amicus, qui in omni risu suo veritatem vitae manifestabat.

Sed hodie, post quattuor menses, scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, sentire pondus silentii. Interdum, in nocte, sicut in Evangelio, nos quaerimus: 'Quare haec ficus non tulit fructum? Quare hoc tempus tam breve fuit?' Thao, Alan, audite veritatem: Vos non estis hortulani qui defecerunt. Vos non estis in culpa. Sicut Iesus dixit de caeco nato, neque hic peccavit, neque parentes eius. Infirmitas non est punitio. Non est in vobis defectus amoris. Vos fuistis parentes qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis. Non est in vobis culpa, nec est in vobis defectus. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Illa gravis cogitatio, illa nocturna anxietas, non venit a Patre luminum. Relaxate humeros vestros. Recipite pacem.

Paulus Apostolus, in lectione ad Ephesios, nos monet: 'Veritatem autem facientes in caritate, crescamus in illo per omnia, qui est caput, Christus.' Veritatem facientes in caritate. Haec est via. Benjamin, in vita sua, hanc veritatem vivebat. Nonne meministis illius momenti, tam simplicis et tam profundi, cum Ben, quindecim annos natus, voluit offerre totum suum piggy bank avunculo suo William? Ille non fregit capsulam, non effudit nummos, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. Hoc non erat opus legis; hoc erat opus Spiritus, cor quod sponte sua totum se tradit. In hoc animo qui nihil sibi retinebat, videmus verum thesaurum. Ben non timebat seipsum dare, quia sciebat, in profunditate cordis sui, quod amor est pretiosior omni pecunia.

Ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Tu et frater tuus eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere hanc viam. Ben non est longe; ipse tecum est in omni risu, in omni memoria illius itineris, in omni cogitatione de rebus futuris. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Tu es fortis, et in tua fortitudine, Ben vivit. Memoria vestra, sicut illa imago in qua ambo in aëroplano sedetis, aut cum in horto inter flores statis, est donum. Non est umbra, sed lux.

Considerate, quaeso, Benjamin, non ut puerum qui periit, sed ut iuvenem qui iam est in 'Banquet of Heaven'. Sicut aëroplana quae ipse tam amanter observabat, Benjamin nunc transiit fines mundi huius. Ipse, qui tam diligenter studebat mundum, nunc videt Creatorem mundi facie ad faciem. Ipse, qui tam amanter aëroplana et 'Con Chim Airlines' fingebat, nunc ipse volat in libertate Spiritus. Ipse non est in fovea, sed in sinu Patris. Ipse vos custodit. Ipse vobis intercedit. Saepe cogitamus de eo quod deest. Cogitamus de futuris aëroplanis, de illis rebus quas Ben crearet. Sed Deus non videt tempus sicut nos. Deus videt aeternitatem. Benjamin est iam in illa aeternitate, ubi nullus dolor, sed tantum lux et laetitia.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: certitudinem quod vos estis in manu Dei, sicut Benjamin. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, sed tantum lux. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.