Memoria Sancti Leonis Magni, Papae et Ecclesiae Doctoris

In lectione hodierna ad Titum, Paulus Apostolus nos adducit ad quandam sobrietatem, ad illam disciplinam quae non est severitas arida, sed pulchritudo ordinis in vita christiana. Paulus loquitur de senibus, de iuvenibus, de omnibus qui in domo Dei habitant, ut vivant 'temperanter, iuste et pie'. Sed quid est haec temperantia, nisi facultas tenendi cor nostrum in manu, ut non dissipetur in ventis mundi, sed ut in Deo quiescat? Cogitemus hodie de Benjamin Vo, nostro Ben. Ben erat puer qui hanc temperantiam, hanc mirabilem facultatem seipsum ordinandi, in vita sua gerebat. Non per severitatem, sed per illam curiositatem puram quae in 'Con Chim Airlines' manifestabatur. Meministisne quomodo Ben, iam quindecim annorum, cum patre suo Alan in aëroportibus versabatur? Non solum spectabat, sed in mente sua aedificabat. Ille, qui in GitHub codices suos texebat, non erat puer qui in somniis inanibus vivebat; erat architectus, erat amator ordinis, erat filius qui in risu suo, in illis 'giggles' quae tam dulces erant, gaudium inveniebat. Sed scio, Alan et Thao, et te, Ryan, absentiam hanc sicut pondus esse in pectoribus vestris. Post quattuor menses, cum videtis cathedram vacuam, aut cum recordamini illius itineris in Europa, in quo Ben cum tali studio aëroportus visitabat, sentitis noctem quae non vult transire. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi. Vos dedistis omnia, et nunc silentium est durum. Audite me, praecipue vos, Alan et Thao. Interdum, in silentio noctis, vox quaedam tacita et acerba vos accusat: numquid potuistis plus facere? numquid in vobis culpa est? Audite hanc veritatem matris ecclesiae: vos estis innocentes. Sicut Dominus discipulis de caeco nato respondit, neque hic peccavit neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem horam iuxta Benjamin ambulastis cum fide et lacrimis. Non est in vobis culpa. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat. In Evangelio, Iesus loquitur de servo qui, post laborem in agro, nihil sibi vindicat, sed dicit se esse 'servum inutilem'. Hoc non est deminutio dignitatis, sed agnitio veritatis: quod totum quod sumus, totum quod habemus, donum est. Ben, in sua innocentia, hoc secretum noverat. Meministisne cum Ben, in sua iuventute, avunculo suo William, qui aegrotabat, totum suum 'piggy bank' offerre voluit? Non fregit capsulam, non nummos effudit, sed simplici et candido corde obtulit totum quod habebat. Non quaesivit quid sibi restaret; quaesivit tantum quomodo posset amare. Hoc est cor quod in 'Banquet of Heaven' nunc requiescit. Ben, qui tam acutus, tam curiosus, tam plenus spei erat, nunc in luce indeficienti vivit. Sicut in somnio patris, ubi Ben, sanus et fortis, stabat ad portam et dicebat se optime valere, sic Benjamin transit per portas aeternitatis in lucem indeficientem. Ad te, Ryan frater carissime, qui cum Ben tantum spatii et gaudii teilisti: perge vivere, perge ridere, perge ferre memoriam fratris tui in corde puro. In tuo risu et in tuis laboribus, Benjamin pergit in terra operari. Et per illum puteum in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, amor vester pergit fluere, tacite, fructificans in saecula. Cum ex hac porta exieritis, nolite timere. Capite hanc unam rem: certitudinem quod Benjamin non est mortuus, sed vivit in pace Christi, et vos custodit. Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.