Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum

In silva densa, ubi folia antiqua terram contegunt et lux vix per ramos altissimos penetrat, viator gradum sistit. Non est hic sonus laetitiae, neque strepitus civitatis; est silentium illud grave quod vespere adveniente terram operit. Cogitate de hoc. Si quis hodie, in hac Commemoratione Omnium Fidelium Defunctorum, circumspicit, videt illas imagines quae manent in memoria: non grandia monumenta, sed res parvas, paene invisibiles. Sicut illae chartae volatuum quas Trustin ad memoriam attulit, aut penicillus in mensa relictus, aut illud codicis fragmentum quod in repositorio GitHub adhuc lucet. Hae sunt reliquiae amoris nostri. Nos non sumus hic ut de abstractionibus loquamur; sumus hic quia quidam, quem toto corde amavimus, de terra ad caelum transivit.

Erat in Benjamin, in nostro Ben, mira quaedam aptitudo ad ordinem. Puer ille, qui aetate quindecim annorum iam in profundis disciplinis, in systematibus cloud et in architectura machinarum versabatur, non quaerebat turbationem. Erat, sicut pater suus Alan, homo qui cogitabat quomodo res inter se cohaerent. Meministisne illius ioci, tam dulcis et tam innocenter laeti, de illa societate aërea quam in mente sua fingebat, quam 'Con Chim Airlines' vocabat? Cum de avibus et de aëroplanis loquebatur, oculis micantibus et subridens, ipse non solum de machinis fabulabatur; ipse quaerebat alas. Volebat scire quomodo pondus terrae relinqui posset, quomodo quis in caelum ascenderet. Et tamen, sub illa mente tam acuta et technologica, erat cor tam mite, cor quod nullum malum noverat.

Cogitate de illo momento, paene incredibili pro aetate sua, cum Ben, quindecim annos natus, parentibus suis dixit se totum suum 'piggy bank' velle tradere avunculo suo William, qui morbo gravissimo laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, non iactavit se; simplici verbo dixit se totum dare velle. Non opus erat; avunculus suum subsidium habebat, et capsula clausa mansit. Sed ipsa oblatio, ille animus qui nihil sibi retinere volebat, haec est imago quae hodie tenenda est. Ben non timuit seipsum dare, quia didicerat domi suae, ubi amor non mensuratur sed effunditur.

Sed hodie, post hos quattuor menses, cum videtis cathedram vacuam iuxta mensam, aut cum recordamini illius itineris ultimi, scio vos, Alan, Thao, Ryan, sentire hanc noctem quae non vult transire. Dolor non est umbra levis; dolor est pondus quod ossa perurit. Thao, cum in silentio noctis audis illum vocem, vel tu, Alan, cum frustra in somniis filium quaeris, sentitis hanc ariditatem. Et tu, Ryan frater carissime, qui cum Benjamin in roller coaster Xcelerator currebas, qui in schola et domo socius eras, sentis vacuum quod nemo alius implere potest. Audite me: non est peccatum flere. Ipse Iesus flevit ad sepulcrum Lazari. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi.

Et hic, in medio huius noctis, verba Pauli ad Romanos quasi lux subitaveniunt: 'Spes autem non confundit, quia caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum, qui datus est nobis.' Paulus non dicit nos non passuros esse. Dicit caritatem Dei non deficere cum terra deficit. Considerate illam lectionem ex Libro Sapientiae: 'Animae iustorum in manu Dei sunt, et non tanget illos tormentum.' Visi sunt oculis insipientium mori; aestimata est afflictio exitus illorum... illi autem sunt in pace. Ben non est in tenebris. Ille, qui tam diligenter aëroportus et Boeing 737 observabat, qui alas machinarum in caelum tolli videbat, nunc ipse in pace aeterna quiescit.

Saepe, in hoc silentio gravissimo, quaestio quaedam tacita corda vestra vulnerat: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Thao, Alan, audite hanc matrem ecclesiam, audite hanc veritatem quam Christus ipse vobis offert: Vos estis innocentes. Sicut Dominus discipulis de caeco nato respondit, neque hic peccavit neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem passum, omnem horam, iuxta Benjamin ambulastis cum fide et lacrimis. Non est in vobis culpa, nec est in vobis defectus. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat. Amor vester fuit purus, et in conspectu Dei nunquam interit.

Ben in somnio patris apparuit sanus, fortis, vestitus short viridi, dicens: 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết... Không sao đâu, con sẽ dõi theo ba mẹ.' (Ba, omnibus probationibus transii... Non est quod timeas, ego vos custodiam.) Hae non sunt voces phantasiae; sunt echoes veritatis aeternae. Benjamin est in 'Banquet of Heaven', una cum sanctis et cum iuvene Sancto Carlo Acutis, qui etiam ipse iuvenis ad caelum vocatus est. Ipsi intercedunt pro vobis, pro investigatoribus, pro omnibus pueris qui in hoc mundo laborant.

Ad te, Ryan, frater carissime: perge studere, perge ridere, perge vivere fortis. In tuo risu, in tuis studiis, in amore quo parentes tuos foves, Benjamin pergit in terra operari. Sicut ille puteus in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, ita amor vester pergit fluere, tacite, sine ostentatione, fructificans in saecula.

Si hodie quaeritis quid vobiscum portaetis extra hanc portam, capite hanc unam rem: certitudinem quod non estis derelicti. Cum redieritis domum, et videritis res eius, aut si forte recordamini illius ioci de 'Con Chim Airlines', nolite flere solum ex dolore. Subridete cum Ben. Dicite in silentio cordis: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in domo Patris, ubi nec luctus nec clamor est ultra. Ipse vos amat, et ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur. Amen.