Μνήμη του Αγίου Λέοντος του Μεγάλου, Πάπα και Διδασκάλου της Εκκλησίας

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός αεροδρομίου την ώρα του λυκόφωτος. Τα φώτα του διαδρόμου αρχίζουν να ανάβουν, μια σειρά από μικρές, σταθερές λάμψεις που οδηγούν το αεροπλάνο με ασφάλεια προς τον προορισμό του. Είναι μια εικόνα τάξης, ακρίβειας και αφοσίωσης. Στο σημερινό Ευαγγέλιο, ο Ιησούς μάς μιλά για τον δούλο που επιστρέφει από το χωράφι, από τον μόχθο της ημέρας. Δεν ζητά αμέσως ανάπαυση, δεν ζητά επιβράβευση. Συνεχίζει να υπηρετεί, να ετοιμάζει το τραπέζι, να φροντίζει για το δείπνο του κυρίου του. Μας λέει ο Κύριος: «Όταν έχετε κάνει όλα όσα σας διατάχθηκαν, να λέτε: Είμαστε δούλοι ανάξιοι, κάναμε αυτό που ήμασταν υποχρεωμένοι να κάνουμε». Αυτή η φράση, που συχνά μας ξενίζει, δεν είναι υποτίμηση της αξίας μας. Είναι η απόλυτη απελευθέρωση από το εγώ. Είναι η αναγνώριση ότι η ζωή μας δεν ανήκει στον εαυτό μας, αλλά σε Εκείνον που μας έπλασε για το φως.

Ο Benjamin Vo, ο δικός μας Ben, ήταν ένα αγόρι που κατείχε αυτό το μυστικό της προσφοράς με μια φυσικότητα που μόνο οι καθαρές ψυχές κατέχουν. Σκεφτείτε τον, όχι μέσα από τη βαριά σιωπή της απουσίας του, αλλά μέσα από εκείνο το πάθος του για την αεροπλοΐα, εκείνη την αθώα λαχτάρα του να δημιουργήσει την «Con Chim Airlines». Θυμηθείτε τον, Alan και Thao, να κοιτάζει τα αεροπλάνα με τα μάτια γεμάτα θαυμασμό, σαν να έβλεπε σε αυτά τη δυνατότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τα όρια της γης. Ο Ben δεν ήταν απλώς ένας ευφυής νέος που κωδικοποιούσε στο GitHub ή έλυνε προβλήματα που άλλοι θα φοβούνταν. Ήταν ένας άνθρωπος που, στην καρδιά του, είχε ήδη καταλάβει ότι η ζωή είναι μια αποστολή αγάπης. Θυμηθείτε εκείνη τη στιγμή, όταν στα δεκαπέντε του, προσφέρθηκε να δώσει ολόκληρο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William. Δεν έκανε μια οικονομική κίνηση. Πρόσφερε όλο του το είναι, ό,τι είχε και δεν είχε, για να απαλύνει τον πόνο ενός δικού του ανθρώπου. Δεν χρειάστηκε να τον σπάσει τον κουμπαρά, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει, αλλά η πρόθεση της καρδιάς του ήταν εκεί, ολόκληρη, καθαρή, χωρίς δεύτερη σκέψη. Αυτός ήταν ο Ben: μια ψυχή που έβλεπε τον πλησίον και ήθελε να προσφέρει τα πάντα.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια σήμερα, πριν προσπαθήσουμε να βρούμε την παρηγοριά. Η απουσία του Ben στο σπίτι σας δεν είναι μια θεωρία. Είναι το κενό που νιώθετε όταν το βλέμμα σας πέφτει στα πράγματά του, είναι η πρωινή ησυχία που κάποτε γελούσε με τη φωνή του. Είναι ένας πόνος που δεν έχει όνομα. Μην προσπαθήσετε να τον κρύψετε. Μην προσπαθήσετε να πείσετε τον εαυτό σας ότι πρέπει να είστε «δυνατοί» με έναν τρόπο που αποκλείει τα δάκρυα. Ο πόνος σας είναι ιερός, γιατί είναι η απόδειξη της αγάπης σας. Όταν ο Απόστολος Παύλος λέει στην προς Τίτον επιστολή «Η χάρη του Θεού εφάνη, σωτήριος σε όλους τους ανθρώπους», μας υπενθυμίζει ότι ο Ben δεν χάθηκε μέσα στο σκοτάδι. Η χάρη του Θεού τον περιέβαλε και τον οδήγησε στο δείπνο του Κυρίου, εκεί όπου δεν υπάρχει πια μόχθος, ούτε ασθένεια, ούτε κόπος.

Θέλω να αγγίξουμε μαζί μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά στις νύχτες σας, μια πέτρα που ονομάζεται ενοχή. Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ποτέ ότι κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς, ότι ίσως κάποια λεπτομέρεια ξέφυγε από τα χέρια σας, ακούστε με προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό εκ γενετής, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιου λάθους, δεν είναι κάτι που θα μπορούσατε να αποτρέψετε με περισσότερη αγρυπνία. Είστε απόλυτα αθώοι. Η φροντίδα σας, η αγάπη σας, ο τρόπος που σταθήκατε δίπλα στον Ben ήταν υποδειγματικός. Αφήστε κάτω αυτή την πέτρα· δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας κρατάει αγκαλιά με τρυφερότητα μέσα στην ίδια σας τη θλίψη. Κανένας γονιός δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Είστε οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσε να έχει ο Ben.

Στο Ευαγγέλιο, ο Ιησούς μάς καλεί να είμαστε δούλοι που κάνουν το καθήκον τους. Αλλά σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό για τον Ben. Εκείνος έκανε το καθήκον της αγάπης. Ήταν πιστός στη φιλία, πιστός στην περιέργειά του, πιστός στην οικογένειά του. Σκεφτείτε εκείνο το όνειρο που είδες, Alan, στις 25 Ιουνίου, όταν ο Ben σου είπε: «Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà…» Ο Ben πέρασε όλα τα τεστ. Δεν χρειάζεται πια να αγωνίζεται. Είναι στην αγκαλιά του Πατέρα, εκεί όπου ο «αερολιμένας» της αιωνιότητας είναι πάντα ανοιχτός και το φως δεν δύει ποτέ.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα ταξίδια, τα παιχνίδια, τις χαρές και τα όνειρα του Ben: μην φοβάσαι να προχωρήσεις μπροστά. Ο αδελφός σου σε προσέχει. Όταν θυμάσαι τις στιγμές σας, να ξέρεις ότι η αγάπη του δεν έφυγε από το σπίτι σας. Συνέχισε να ζεις με θάρρος, με την ίδια αγάπη για τη ζωή που είχε και εκείνος. Alan και Thao, η καρδιά σας είναι κουρασμένη, αλλά η πίστη σας δεν είναι μόνη. Κάθε φορά που προσφέρετε μια πράξη αγάπης στη μνήμη του Ben, κάθε φορά που θυμάστε το χαμόγελό του, η χάρη του Θεού ποτίζει ξανά τη ζωή σας. Ο Ben ζει. Είναι στην αγκαλιά του Θεού, αναπαυμένος και φωτεινός, περιμένοντάς σας στην άκρη του αιώνιου φωτός. Ας βαδίσουμε με αυτή την ελπίδα στην καρδιά, γνωρίζοντας ότι ο Κύριος είναι η δύναμη και το καταφύγιό μας. Μην ξεχνάτε: η αγάπη που δώσατε στον Ben δεν χάνεται. Μεταμορφώνεται σε προσευχή που ανεβαίνει στον ουρανό κάθε στιγμή. Πηγαίνετε με ειρήνη, κουβαλώντας το φως του Ben μέσα σας, και γνωρίζοντας ότι ο Κύριος κρατά τον Ben στην αγκαλιά Του και εσάς στην καρδιά Του. Αμήν.