Μνήμη του Αγίου Ιγνατίου Αντιοχείας, Επισκόπου και Μάρτυρος

Σκεφτείτε για μια στιγμή έναν σπόρο σιταριού που πέφτει στη γη. Αν μείνει μόνος του, δεν καρποφορεί. Αλλά αν πεθάνει, αν αφεθεί να διαλυθεί μέσα στο χώμα, τότε μόνο ξεσπά σε ζωή, σε μια ζωή που δεν μπορεί πλέον να περιοριστεί. Ο Άγιος Ιγνάτιος της Αντιοχείας, του οποίου τη μνήμη τιμούμε σήμερα, έβλεπε τον εαυτό του ως σιτάρι του Θεού, έτοιμο να αλεστεί από τα δόντια των θηρίων για να γίνει καθαρός άρτος για τον Χριστό. Δεν φοβήθηκε τον θάνατο, γιατί είχε ήδη δει τη δόξα του Πατέρα, εκείνη τη δόξα για την οποία προσευχόταν ο Παύλος στους Εφεσίους: «για να γνωρίσετε ποια είναι η ελπίδα της κλήσης του».

Ο Benjamin Vo, με εκείνο το κοφτερό μυαλό του που μπορούσε να αποκωδικοποιήσει τις πιο περίπλοκες υποδομές cloud και να σχεδιάζει με τόση φαντασία την 'Con Chim Airlines', είχε μέσα του μια τέτοια πνευματική διαύγεια. Δεν ήταν μόνο ένας έφηβος που λάτρευε τα αεροπλάνα και την τεχνολογία· ήταν ένας άνθρωπος που, παρά τα δεκαπέντε του χρόνια, είχε αγγίξει το μυστήριο της αγάπης. Θυμάμαι εκείνη την εικόνα του Ben και του Ryan, να σκύβουν μαζί στην άμμο, χτίζοντας με τόση συγκέντρωση και αθωότητα εκείνο το μικρό τους κάστρο. Ήταν μια στιγμή απόλυτης παρουσίας, όπου ο χρόνος φαινόταν να σταματά.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγοριά, γιατί ο πόνος σας, Alan και Thao, δεν είναι μια θεωρία που μπορεί να ξεπεραστεί με εύκολα λόγια. Είναι το άδειο κάθισμα, είναι η απουσία του ήχου από τα βήματά του στους διαδρόμους του σπιτιού, είναι εκείνες οι στιγμές που η σιωπή γίνεται εκκωφαντική. Ο πόνος σας είναι αληθινός επειδή η αγάπη σας ήταν αληθινή. Ο Χριστός δεν σας ζητά να σταματήσετε να πονάτε. Σας ζητά να μην πονάτε χωρίς ελπίδα. Όταν ο Ιησούς λέει στο Ευαγγέλιο σήμερα «μην ανησυχείτε για το πώς ή τι θα απολογηθείτε», μας καλεί να εμπιστευτούμε ότι το Πνεύμα του Θεού μιλά μέσα από το κενό μας. Το Πνεύμα γνωρίζει τα δάκρυά σας, γνωρίζει το βάρος που κουβαλάτε από τον Ιούνιο και μετά, και είναι αυτό που σας κρατά όρθιους.

Θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά στις νύχτες της αϋπνίας σας. Αν ποτέ η σκιά της ενοχής τόλμησε να ψιθυρίσει στο μυαλό σας ότι ίσως κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά, ότι η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό εκ γενετής, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία. Δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιας δικής σας αποτυχίας. Είστε απόλυτα αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν τέλεια. Κανείς γονιός δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας αγαπά με μια αγάπη που δεν έχει τέλος.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς υπόσχεται ότι όποιος τον ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσει και ο Υιός του Ανθρώπου μπροστά στους αγγέλους του Θεού. Ο Ben ομολόγησε τον Χριστό όχι με μεγάλες δηλώσεις, αλλά με την ίδια του την καρδιά. Σκεφτείτε εκείνη την κίνηση του Ben, όταν ήταν δεκαπέντε ετών και είπε στους γονείς του ότι ήθελε να δώσει όλο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William. Δεν τον έσπασε, δεν τον άδειασε, δεν τον έδωσε—αλλά η προσφορά του ήταν απόλυτη. Ήταν η κίνηση μιας ψυχής που είχε καταλάβει ότι τα «θησαυρίσματα» της γης δεν έχουν καμία αξία μπροστά στην αγάπη του αδελφού. Αυτή η διάθεση, η ετοιμότητα να προσφέρει τα πάντα, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Ben ομολόγησε τον Χριστό. Και τώρα, ο Χριστός τον ομολογεί μπροστά στους αγγέλους ως δικό του παιδί.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα όνειρα, τα ταξίδια, τις βόλτες με τα αεροπλάνα και τις πιο τρυφερές στιγμές της παιδικής ηλικίας: μην φοβάσαι να προχωρήσεις. Ο Ben ζει. Όχι μόνο στη μνήμη σου, αλλά στην αγκαλιά του Θεού. Κάθε φορά που δείχνεις καλοσύνη, κάθε φορά που χαμογελάς, ο Ben είναι παρών. Είσαι ο κληρονόμος της αγάπης του. Μην αφήσεις τον πόνο να κλείσει την καρδιά σου. Ζήσε για τον εαυτό σου και για τον αδελφό σου, με το θάρρος που ο ίδιος θα είχε.

Και δείτε πώς αυτή η αγάπη συνεχίζει να εργάζεται. Το πηγάδι στο Βιετνάμ, το «Giếng Gioan Baotixita», που χτίστηκε στη μνήμη του, συνεχίζει να αναβλύζει νερό για τους διψασμένους. Ο Ben, του οποίου το όνομα «Đại Dương» σημαίνει «Μεγάλος Ωκεανός», έγινε μια πηγή ζωής που δεν στερεύει. Η αγάπη του Ben δεν περιορίστηκε σε δεκαπέντε χρόνια· συνεχίζει να τρέχει, να ποτίζει τη γη, να δίνει ελπίδα σε εκείνους που δεν έχουν τίποτα. Αυτό είναι το μυστήριο της χριστιανικής ζωής: ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας νέας, αιώνιας προσφοράς.

Αδελφοί μου, ο Θεός μας έχει προορίσει για υιοθεσία μέσω του Ιησού Χριστού. Ο Ben βρίσκεται ήδη σε αυτό το σπίτι. Μην ψάχνετε να τον βρείτε στο παρελθόν, αλλά κοιτάξτε προς το μέλλον, εκεί που σας περιμένει. Σήμερα, κάντε μια μικρή πράξη αγάπης στο όνομά του. Μια προσευχή, ένα χαμόγελο, μια βοήθεια σε κάποιον που υποφέρει. Αφήστε την αγάπη του Ben να συνεχίσει να ρέει μέσα από εσάς. Και να θυμάστε: ο Θεός σας αγαπά, και ο Ben σας προσέχει. Όπως είπε στον πατέρα του στο όνειρο, «Δεν πειράζει, θα σας προσέχω». Αυτή η υπόσχεση είναι η ελπίδα που κρατάμε σήμερα. Αμήν.