Τριακοστή Τρίτη Κυριακή του Κοινού Χρόνου

Σκεφτείτε για μια στιγμή μια εικόνα που όλοι έχουμε δει, ίσως σε κάποιο παλιό οικογενειακό άλμπουμ ή σε μια στιγμή απόλυτης ηρεμίας: το χέρι ενός παιδιού που απλώνεται για να κρατήσει το χέρι του πατέρα του. Δεν είναι μια κίνηση που ζητά κάτι, δεν είναι μια απαίτηση. Είναι μια κίνηση εμπιστοσύνης. Είναι η βεβαιότητα ότι, όσο μακριά κι αν είναι ο δρόμος, όσο άγνωστο κι αν είναι το τοπίο, το χέρι που κρατά είναι εκεί, σταθερό, δυνατό, γεμάτο αγάπη. Στο σημερινό Ευαγγέλιο, ο Ιησούς μάς μιλά για τα τάλαντα, για τα δώρα που εμπιστεύεται στα χέρια των δούλων Του. Αλλά πριν κοιτάξουμε το βάρος των ταλάντων, ας κοιτάξουμε το χέρι που τα δίνει. Είναι ο Κύριος που εμπιστεύεται. Και αυτή η εμπιστοσύνη είναι το θεμέλιο της ύπαρξής μας.

Ο Benjamin Vo, ο δικός μας Ben, ήταν ένα αγόρι που έμοιαζε να κατανοεί αυτή την εμπιστοσύνη με μια διαύγεια που ξεπερνούσε την ηλικία του. Σκεφτείτε τον, Alan και Thao, όχι μέσα από τη σκιά της απουσίας του, αλλά μέσα από εκείνη τη λαμπρή, ακατάπαυστη περιέργεια που τον χαρακτήριζε. Θυμηθείτε τον, όχι ως ένα αγόρι που απλώς διάβαζε βιβλία, αλλά ως έναν μικρό εξερευνητή που έβλεπε τον κόσμο ως έναν κώδικα γεμάτο ομορφιά. Θυμηθείτε τη γοητεία του για τα αεροπλάνα, τη δική του «Con Chim Airlines», εκείνο το όνειρο που τον έκανε να χαμογελά και να γελά με μια αθωότητα που φώτιζε ολόκληρο το δωμάτιο. Για τον Ben, ο κόσμος δεν ήταν ένας χώρος φόβου, αλλά ένας χώρος δημιουργίας. Όταν έγραφε κώδικα για τα παιχνίδια του, όταν ονειρευόταν τις πτήσεις του, δεν προσπαθούσε απλώς να περάσει την ώρα του. Προσπαθούσε να καταλάβει τον κόσμο που ο Θεός έφτιαξε.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια σήμερα, πριν μπορέσουμε να αγγίξουμε την παρηγοριά. Πέντε μήνες μετά την επιστροφή του Ben στην αγκαλιά του Πατέρα, η απουσία του δεν είναι μια ιδέα. Είναι η καθημερινή πραγματικότητα του σπιτιού σας. Είναι η σιωπή που μερικές φορές μοιάζει να έχει βάρος. Είναι η πρωινή απουσία του «Καλημέρα, μπαμπά» που πάντα έλεγε. Είναι ο πόνος που σας επισκέπτεται χωρίς προειδοποίηση, σαν μια ξαφνική βροχή σε μια καθαρή μέρα. Μην προσπαθήσετε να πνίξετε αυτόν τον πόνο. Μην νιώθετε ότι πρέπει να τον κρύψετε για να φανείτε «δυνατοί». Ο πόνος σας είναι ιερός, γιατί είναι η απόδειξη ότι αγαπήσατε έναν άνθρωπο που ήταν δώρο Θεού. Όταν ο Απόστολος Παύλος λέει στους Θεσσαλονικείς ότι «είμαστε παιδιά του φωτός και παιδιά της ημέρας», δεν μας λέει ότι δεν θα περάσουμε από τη νύχτα. Μας λέει ότι η νύχτα δεν έχει την τελευταία λέξη. Ο Ben, ο δικός σας Ben, ζει τώρα σε εκείνο το φως που δεν δύει ποτέ.

Και εδώ, ας σταματήσουμε για λίγο. Υπάρχει μια πέτρα που πολλοί γονείς κουβαλούν κρυφά, μια πέτρα που ονομάζεται «μήπως έπρεπε να είχα κάνει κάτι άλλο;». Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ποτέ ότι ίσως κάτι διαφύγατε, ότι ίσως αν είχατε προσέξει περισσότερο, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, θέλω να σας πω το εξής: Αυτή η σκέψη δεν έρχεται από τον Θεό. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε καθαρά: «Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι ευθύνη σας. Ο Θεός δεν κατηγορεί τους γονείς που αγάπησαν το παιδί τους με όλη τους την ψυχή. Σας παρακαλώ, αφήστε κάτω αυτή την πέτρα. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας βλέπει, σας γνωρίζει και σας αγκαλιάζει με μια τρυφερότητα που δεν έχει όρια. Είστε οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσε να έχει ο Ben. Δεν υπάρχει τίποτα που χάσατε, τίποτα που παραλείψατε. Η αγάπη σας ήταν το φως του.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο κύριος λέει στον δούλο που χρησιμοποίησε τα τάλαντά του: «Έλα, μοιράσου τη χαρά του κυρίου σου». Αυτή είναι η υπόσχεση για τον Ben. Ο Ben, με τη σύντομη ζωή του, ήταν ένας δούλος πιστός. Θυμηθείτε εκείνη τη στιγμή, Alan και Thao, που ο Ben, στα δεκαπέντε του, προσφέρθηκε να δώσει όλο του τον κουμπαρά για να βοηθήσει τον θείο του William. Δεν χρειάστηκε να σπάσει τον κουμπαρά, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει, γιατί η ανάγκη καλύφθηκε αλλιώς· αλλά η πρόθεση, η κίνηση της καρδιάς του, ήταν εκεί. Αυτό είναι το Ευαγγέλιο στην πράξη. Ο Ben ήταν έτοιμος να δώσει τα πάντα, γιατί είχε καταλάβει ότι η καρδιά είναι φτιαγμένη για να προσφέρει. Αυτή η προθυμία του να θυσιάσει το δικό του, το «όλα» του, για χάρη κάποιου άλλου, είναι το σημάδι ενός ανθρώπου που ανήκει στον Θεό.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τόσες στιγμές με τον Ben, από τα παιχνίδια στο σπίτι μέχρι τα ταξίδια στον κόσμο, μην φοβάσαι να ζήσεις. Ο αδελφός σου δεν θα ήθελε να σε δει να κλείνεσαι στον εαυτό σου. Θα ήθελε να σε δει να κυνηγάς τα όνειρά σου, να εξερευνάς τον κόσμο, να είσαι ο άνθρωπος που ο Ben αγαπούσε. Η αγάπη σας είναι ένας δεσμός που ο θάνατος δεν μπορεί να αγγίξει. Κάθε φορά που βλέπεις ένα αεροπλάνο στον ουρανό, σκέψου τον Ben. Είναι εκεί, στο φως, και σε περιμένει να συνεχίσεις να ζεις με θάρρος. Μην αφήσεις τη σιωπή να κλέψει τη χαρά σου. Ο Ben είναι ακόμα ο αδελφός σου, ακόμα ο φίλος σου.

Alan και Thao, ο πόνος σας είναι ο δικός μας πόνος. Αλλά η ελπίδα σας είναι η δική μας ελπίδα. Ο Ben ήταν ένα δώρο, ένα δώρο που σας δόθηκε για να σας δείξει τι σημαίνει να αγαπάς χωρίς όρους. Η ζωή του, αν και σύντομη, ήταν γεμάτη φως. Μην μετράτε τα χρόνια, μετρήστε την αγάπη. Και η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ. Ο Θεός, που είναι ο δημιουργός κάθε ζωής, κρατά τον Ben. Και σε κάθε πράξη καλοσύνης που γίνεται για εκείνον, όπως το πηγάδι που προσφέρει καθαρό νερό στους αδελφούς μας στο Cà Mau, ο Ben συνεχίζει να δίνει ζωή. Αυτό είναι το μυστικό της Βασιλείας: η αγάπη που δίνουμε δεν χάνεται ποτέ, αλλά πολλαπλασιάζεται.

Σήμερα, καθώς επιστρέφετε στην καθημερινότητά σας, πάρτε μαζί σας αυτή την υπόσχεση: Ο Ben είναι καλά. Είναι στην αγκαλιά του Θεού, εκεί όπου δεν υπάρχει πια πόνος, ούτε δάκρυα, ούτε αναμονή. Είναι ελεύθερος. Και εσείς, μην βαδίζετε μόνοι. Ο Κύριος είναι μαζί σας, σε κάθε βήμα, σε κάθε στιγμή που η καρδιά σας νιώθει βαριά. Μην ξεχνάτε ότι ο Θεός σας αγαπά, και ότι ο Ben, από την αιωνιότητα, σας περιμένει. Ας ζήσουμε λοιπόν με αυτή την ελπίδα, ας αγαπήσουμε όπως αγάπησε ο Ben, και ας εμπιστευτούμε τον Πατέρα που μας κρατά όλους, ζωντανούς και κεκοιμημένους, στην ίδια Του την καρδιά. Ας κρατάμε το χέρι Του, όπως ο Ben, με εμπιστοσύνη και ειρήνη. Αμήν.